Global Warming

Gepubliceerd in Lichtvoetig IX, Stichting Taalpodium, Emmen nov. 2025. 

Lente

Lente

Een deugddoend straaltje zonneschijn 

terwijl overal groene knopjes verschijnen 

voel ik me zacht in de lente verdwijnen 

wat een mooie dag om niet meer te zijn. 

© bert deben 

Vogelwaarde, dinsdag 19 maart 2024.

De zon schijnt zacht op mijn gezicht

.

Zorgeloos

.

.
ZORGELOOS

 

Ik wandel met mijn voeten door het water 

zo simpel kan het zijn soms, het bestaan 

het leven is een komen en een gaan 

een opsomming van vroeger en van later 

soms is het een geschenk en soms een straf 

maar even denk ik niet aan het gewicht 

de zon schijnt zonder zorg op mijn gezicht 

en al wat is of was valt van me af. 

© bert deben 

Muscat (Oman), dinsdag 8 februari 2022. 

fotograaf: Bart Leagre

.
.

Iets van waarde

.

Iets van waarde 

Een park, een vijver, op fluisterafstand 

een klaterende fontein, dwarrelend 

blaadjes die naast me landen 

op een bankje in september in de zon 

 

excuseer me, maar waar vind ik iets 

van waarde? Naast me staat een man 

die niet ziet dat ik een dichter ben 

ik wijs hem naar de bomen, naar 

 

de bladeren die gevallen zijn 

naar de kleuren van ontbinding 

hij knikt weinig begrijpend 

en verdwaalt in mijn gedachten 

 

verstaan zullen wij elkaar wel nooit 

maar evengoed blijven wij wel trachten. 

 

 

© bert deben 

Oostburg, maandag 14 september 2020. 

 .

Moed - C.S. Adama van Scheltema

.

Carel Steven Adama van Scheltema 

(Amsterdam, 26 februari 1877 - Bergen, 6 mei 1924) 

uit: Eenzame Liedjes (1906)

Een ster aan de hemel

Hengstdijk, maandag 25 september 2017.    

Het zomert zegt de kalender

.

Het zomert zegt de kalender

’t is geen weer om buiten te komen

de regen blijft vallen en stromen

op de radio speelt een zender  

levenslustig Abba’s Dancing Queen

bij sommige liedjes vergeet je

het grijs, ik beweeg zelfs een beetje

en voel me heel even zestien  

maar niet lang, in mijn overmoed

beweeg ik tot op het balkon

met zicht op de stad, wat een zegen

ik heb nog wat zomer te goed  

ik verzin de gloed van de zon

maar voel kil de wind en de regen.  

 

© bert deben

Antwerpen, 10 hoog, balkongedicht nr 3, jg 2, donderdag 11 augustus 2016.

 

 

 

 

 

 

Sabbatical

 

 

Het schrijven heeft mij opgegeven

het is op zoek naar leed en zeer

maar blijkbaar voel ik het niet meer

of werd het van me afgeschreven  

althans zo lijkt het voor de lezer

er komt niets nieuw, de dichter ligt

wat in de zon met ogen dicht

en denkt: het komt wel één van dezer  

en komt het niet, is dat ook goed

alsof het er nog iets toe doet

de wereld is … je weet het wel

terwijl de zon gewoon blijft schijnen  

al wat ik schrijf is van geen tel

laat mij maar rustig aan verdwijnen. 

 

© bert deben

Terneuzen, zittend op de dijk bij de Schelde, dinsdag, 26 juli 2016.

De zon straalt op een brugje

.

.

De zon straalt op een

brugje dat de winter met

de lente verbindt  

.

© bert deben

Henstdijk, 03 april 2016

 

Sonnet voor Derrel

.

voor Derrel

 

De gloed van de zon

.             

                                                                                              
                                                                                                    

De gloed van de zon

bedekt het denken met

een warmer vergeten. 

 

© bert deben

Hengstdijk, 07 april 2015

The glow of the sun

covers wandering thoughts 

with warm oblivion. 

© bert deben

De zon is eindelijk terecht !

 

Ik heb wat wolken afgedaan

opgeplooid en weggelegd

en dan de zon weer schijnend aan

de blauwe hemel vastgehecht

want het is zomer zogezegd

en zo eenvoudig moet dat gaan

de zon is eindelijk terecht

en geeft weer glans aan het bestaan

zo kleur ik soms in mijn gedichten

het grijze graag een beetje bij

en schilder ik wel eens een lach

op minder vrolijke gezichten

het leven gaat te kil voorbij

het dus wat warmer maken mag.

© bert deben

Deulin (Hotton), 15-17 augustus 2008, voor Lisa.

.

Ik ben de zon en ik verschijn

Wat komt daar als ik buitenkom
spontaan te voorschijn in de lucht
een wolkendek – terwijl ik zucht
voel ik een eerste druppel regen

maar niets houdt mijn gemoed nog tegen
ik weiger minder blij te zijn
ik ben de zon en ik verschijn
in duisternis en grauwe stegen

daar waar de mens mij nodig heeft
vertoon ik mij met brede lach
in rij staat men op mij te wachten  

ik knik tot iedereen beleefd
mijn meest zachtmoedige gedag
een God in ’t diepst van mijn gedachten. 

© bert deben
Antwerpen, dinsdag 25 april 2006, 13u42.

 

  met dank aan: Ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten van Willem Kloos. 

Impressies aan een zwembad

Youth Hostel, Darwin, Northern Territory, Australia, dinsdag 19 november 2002  

Gepubliceerd in ‘Op Ruwe Planken’ jg 6 nr 4, themanummer ‘on the road’ mei 2007  

Opeens werd het weer lente

.