DIS - nominatie Het Park Vertelt - Binnenwereld | menTaal

DIS 

Ik zie hoe hij naast me kijkt

hoe ik er niet toe doe

hoe hij praat

met de man achter mij

ik zie hem in spiegelbeeld

hij heeft mijn haar en mijn gezicht

hij heeft mijn kleding aan

als hij knikt dan glimlach ik

als hij twijfelt sluit ik de ogen

als hij zwijgt deel ik de aandacht

en hang ik aan zijn lippen

dan hoop ik

dat stilte de uitweg is

dat hij weer in mij zal verdwijnen.

© bert deben

Brussel – Antwerpen, donderdag 18 oktober 2012.

Herwerkt april 2024 voor de dichtwedstrijd van Het Park Vertelt. 

 

 

DIS: is een dissociatieve identiteitsstoornis is een chronische, aan amnesie verwante aandoening waarbij je twee of meer identiteiten of persoonlijkheden (alters) ervaart die elkaar afwisselen. De alter ego’s hebben een eigen identiteit (naam, leeftijd, geslacht, karakter en herinneringen). Onder bepaalde omstandigheden neemt een van deze alter ego’s de controle over.  

DIS werd 31 aug. 2024 genomineerd uit 116 inzendingen voor de dichtwedstrijd van het Festival Het Park Vertelt te Oosterbeek. Het thema van deze wedstrijd was 'Binnenwereld | menTaal' en stond net als deze 17de editie van het Festival in het teken van het uit de schaduw halen van mentale problemen. De 1ste prijs voor deze wedstrijd ging naar Monica Boschman voor haar gedicht 'Eierhortje'. Bennie Sieverink kreeg de 2de prijs voor 'Zin', de 3de prijs ging naar 'Buikgevoel' van Sara De Lodder. Er was ook nog een speciale vermelding voor 'O' van Christine Van den Hove. 

Mijn gedicht werd, samen met de andere genomineerde gedichten en werk van Ester Naomi Perquin, Erik Jan Harmens en Jesse Laport, opgenomen in de fraaie festivalbundel 'Binnenwereld' en door mij op het Binnenwereld podium voorgedragen tijdens de prijsuitreiking: 

fotografie: Anneke Buys              

Hij is onlangs ontsnapt uit mij - nominatie Citer Prijs 2016

.

Hij is onlangs ontsnapt uit mij

de ietwat frêle jongeman

die steeds op zoek was naar zichzelf

en in gezelschap zelden sprak 

 

het klikte tussen hem en mij

niet meer zo goed, er werd sinds lang

al niet meer met elkaar gepraat

hij zat daar maar, hij wachtte af 

 

ik had hem van mij afgesloten

verzweeg bij gasten zijn bestaan

en was hem grotendeels vergeten

 

hij wandelde aan mij voorbij 

ik zag niet eens dat hij verdween

hij is onlangs ontsnapt uit mij.  

© bert deben

  

Dit gedicht werd zondag 28 augustus 2016 genomineerd voor de Citer-Prijs, de poëzieprijs van poëziefestival Het Park Vertelt dat dit jaar voor de 12de keer plaats vond te Oosterbeek. Gedichten moesten passen bij 1 van de 5 kunstwerken die vooraf bekend werden gemaakt, voor mijn gedicht was dat de collage van Tilly van Dijk (zie foto boven en scan onderaan uit het programmabundeltje van Het Park Vertelt).  
 
Andere genomineerden waren Anneke Wasscher, Paul Vincent, Laurens Hoevenaren, Rob Boudestein, Dick van Welzen, Meindert Boersma, Marc Draijer en Astrid Aalderink - elke genomineerde mocht een gedicht voordragen. Uiteindelijke winnaar was Anneke Wasscher die met haar beeldend gedicht 'Zwart-Wit' zeer terecht voor een 2de keer de Citer-Prijs in ontvangst mocht nemen.

 .

http://tillyvandijkcollages.nl/ 

 

.

gedicht: Oosterbeek, 28 aug. 2016   

foto: Nieuw Zeeland, 28 okt. 2010   

Bagatelle nr. 25

.

                                                            eitempera op linnen: ‘Elise en Sam’ van Mariëtte Becu

.

Bagatelle nr. 25  

Het staat getekend op papier

met achter ons het paradijs

en voor ons wie ons in wil kleuren

of wie ons leest of wie ons ziet  

het woordje scheiding valt nog niet

het ligt nog netjes in de kast

bij al wat nu nog overbodig wacht

op afschuw en op kleine oorlog  

intussen leef ik in mijn hoofd

een houten toekomstbeeld

dat langzaam wordt gebeiteld 

tot het broos is en oprecht. 

© bert deben

Hengstdijk, dinsdag 30 juni 2015.  Geschreven voor de wedstrijd ‘Het Park Vertelt’ met als thema ‘Liefde onder de luifel’ bij eitempera op linnen schilderij ‘Elise en Sam’ van Mariëtte Becu. 

Bagatelle nr. 25 is de officiële benaming van de pianosolo ‘Für Elise’ van Ludwig von Beethoven.

'Bagatelle nr. 25' werd genomineerd voor de Citer-poëzieprijs op zondag 30 augustus 2015, tijdens het jaarlijkse poëziefestival 'Het Park Vertelt' te Oosterbeek, een wedstrijd waarbij een gedicht moet passen bij één van de kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen, met dit jaar als thema 'Liefde onder de Luifel' - onder deze naam verscheen ook een bundel met daarin de genomineerde gedichten bij de foto's van de kunstwerken.

Ook mijn gedicht 'Cohesie' kreeg een nominatie voor deze prijs - daarbij ook een kleine impressie van het festival: Het Park Vertelt

Verdronken Land

.

digitaal beeld: ‘Seashore’ van Aaf Woldinga

 

 

Verdronken Land

.

Het noodweer kende geen genade

verzwolg, verslond en overspoelde

wat mens aan land voor zich bedoelde

tot alles weer in water waadde

 

het kolkte ver voorbij het strand

en brak door dijken en door muren

een levenswerk in weinig uren

verdween in een verdronken land

 

de zee werd om haar storm gevreesd

maar kon men deze kracht voorzien

of diens verwoesting langs de kusten

 

alsook hoe stil een tijd nadien

het water toch weer zou gaan rusten

alsof het nooit was hels geweest.

 

 

© bert deben

Antwerpen + Vogelwaarde, augustus 2009

oorspronkelijk geschreven voor de poëziewedstrijd ‘Verdronken Geschiedenis’ 

van de Stichting Cultureel Erfgoed Zeeland

 

 

In 2013 genomineerd voor de Citer-poëzieprijs ‘Gedichten & Beelden’ van Het Park Vertelt te Oosterbeek, een wedstrijd waarbij een gedicht moest passen bij één van de zes kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen, in dit geval bij 'Seashore' van Aad Woldinga. De genomineerde en publicabele gedichten werden opgenomen in een bundeltje dat op het festival te koop werd aangeboden en in bijlage werd meegezonden met het eerstvolgende nummer van het tijdschrift Poëziepuntgl.

Er werd ook nog een tweede gedicht van mij genomineerd: ‘Verheven', bij de foto‘Still’ van Karin Methorst - dit kan men lezen door te klikken op: 'Verheven'

Het uitgestelde poëziefestival 'Het Park Vertelt' ging door op zondag 25 augustus 2013

Winnaar van de Citer-prijs 2013 was de Belgische dichter Paul Vincent.

Verheven

.

Foto: ‘Still’ van Karin Methorst         

 

Verheven

Verheven op te hoge staken 
statisch in hun overmoed
zien zij hoe terneergeslagen
hij slechts hun weerkaatsing groet
 
wandelt hij, of staat hij stil
bij de droefheid van het leven
groet hij hun reflectie wel
of wil hij net geen aandacht geven

elitair staan zij te kijken
denkend dat hij buigt voor hen
onbewogen loopt hij door
zonder hen een blik te gunnen  

angst om niets dan lucht te zijn  
houdt hen nu een spiegel voor.

 
© bert deben
Antwerpen, woensdag 3 april 2013, bij de foto ‘Still’ van Karin Methorst.

 

'Verheven' werd genomineerd voor de Citer-poëzieprijs ‘Gedichten & Beelden’ van Het Park Vertelt te Oosterbeek, met als thema: ‘Luchtspiegelingen' waarbij een gedicht moest passen bij één van de zes kunstwerken die daarvoor werden uitgekozen. 
De genomineerde en publicabele gedichten werden opgenomen in een bundeltje dat  als bijlage werd meegezonden met het tijdschrift Poëziepuntgl.

Er werd van mij ook nog een tweede gedicht genomineerd: 'Verdronken Land', geschreven bij ‘Seashore’, een digitale werk van Aaf Woldinga.

Ik was een kind en had geen geld ...

.

 

Ik was een kind en had geen geld

ik reisde op een keukenstoel

met fantasie als enig doel

en stoelen onderweg geteld

het waren er niet al te veel

de keuken was niet al te groot

maar toch, als ik de ogen sloot

ontplooide zich een tafereel

te mooi voor woorden of voor taal

een beeld dat iets in mij creëerde

en dat ik dan ook voor me zag

met telkens weer een nieuw verhaal

hoe spijtig toch dat ik verleerde

dat in mijn hoofd een wereld lag.

 

© bert deben

Oosterbeek, zondag 3 juni 2012
 

Geschreven na het zien van het ontroerende theaterstuk

‘Een buik van wol’ van Theatergroep Fien

tijdens het poëziefestival ‘Het Park Vertelt’

‘Een buik van wol’ is een poëtische, beeldende muziektheatervoorstelling over hondjes, heimwee en sneeuw. Over verliefd worden, breien en kwijtraken. Maar hoe kwijt kan iets zijn als je het met dichte ogen nog steeds kan zien?

gepubliceerd in literair tijdschrift 'Schoon Schip', jg 21 nr 3, 2014

.

De dood is mooier dan het leven

.

 

De dood is mooier dan het leven

alleen al moeten blijven hier

is daarvan het bewijs – in elke spier

met ieder beeld dat is gebleven

in elke vezel van mijn lijf

in elke cel van mijn bestaan

voel ik een drang om heen te gaan

hoezeer ik weet ook dat ik blijf

een licht van schimmen lokt mij aan 

– waarvan er één de jouwe is –

een hemelvaart zo hels verheven

dat ik er niet in mee kan gaan

wat mij nog rest is duisternis

de dood is mooier dan het leven.

  

© bert deben
Antwerpen, woensdag 19 januari 2011,
geschreven na het zien van de film ‘Hereafter’ bij muziek van Djivan Gasparian.
 

 

Nominatie CITER-poëzieprijs van ‘Het Park vertelt’ te Oosterbeek
.

Opdracht voor deze wedstrijd was een gedicht in te sturen bij één of meerdere kunstwerken van 7 geselecteerde kunstenaars uit Renkum. De werken kon men per internet bekijken op: 'Het Park Vertelt'

 

Mijn gedicht ‘De dood is mooier dan het leven’, bij bovenstaand schilderij

‘Transformatie’ (100x120 cm) van Myriam Hazelzet, behoorde tot de door de jury genomineerde gedichten.

De wedstrijd was een onderdeel van het festival ‘Het Park vertelt’ (zondag 3 juni 2012) in park Hartenstein te Oosterbeek, waar men kon genieten van o.a. optredens van Spinvis, een hele leuke voordracht van Joke van Leeuwen en het ontroerend mooie theaterstuk ‘Een buik van wol’ van Theatergroep Fien. 

.

 .

Aan het einde van het festival werd bekend gemaakt wie de CITER-poëzieprijs in ontvangst mocht nemen - dit werd Meindert Boersma, met zijn gedicht 'Berkenrag' bij het kunstwerk 'Airborne' van Yolande Aits.  De foto's van de kunstwerken, alle genomineerde gedichten en een selectie uit de inzendingen, werden gepubliceerd in een verzorgde brochure.