De Raamzeemster

De raamzeemster

Al 2 uur lang zie ik een dame

de ramen zemen in de volle zon

eerst aan de buitenkant, waarna

ze alles keurt, dan langs binnen

ikzelf beschrijf het vanaf mijn balkon

waarna ik ze weer naar buiten zie

gaan en herbeginnen, elk veegje

elk vlekje, elke vingerafdruk

het moet verdwijnen, met een doek

met een spuitbus, met papier

volop zomer, de zon blijft schijnen  

 

al meer dan dertig graden dag vijf

heeft het enig belang dat ik schrijf

vraag ik me af, met zelf vuile ramen?

© bert deben

Antwerpen, 10 Hoog, balkongedicht nr 2 jg 11,

donderdag 25 juni 2026.

Er hing een man aan mijn balkon

.

.

Er hing een man aan mijn balkon 

ik dacht: ze staan hier aan te schuiven tot buiten

maar hij kwam niet voor mij

hij kwam voor de ruiten …

© bert deben

Antwerpen, 10 hoog, 5 maart 2026

Balkongedicht 1, jg. 11.

Natuur in de Stad

Antwerpen, 10 Hoog, balkon, donderdag 17 juli 2025.  

Gevoel van geluk

.

Uitzicht op zee en
palmboom met zonsondergang
golfslag na golfslag
ontwikkelt zich in de dichter
een gevoel van geluk.

© bert deben
Fuengirola, zondag 18 september 2022. 

 

De wereld draait door

.

.

DE WERELD DRAAIT DOOR 

Links een zwembad, rondom bomen 
en onderhouden struikgewas 
ik zit op ons verblijfsterras 
van maanden niets doen te bekomen 

een kruiswoordraadsel bij de thee 
een beetje lezen, soms wat schrijven 
’t heeft niet veel meer nog om het lijf en 
het water stroomt vanzelf naar zee 

de angst om er niet bij te horen 
die heb ik heel snel afgeleerd 
de wereld draait ook zonder mij 
hij draait zelfs sneller dan tevoren 

al maanden lang gepensioneerd 
het gaat zo in een zucht voorbij. 

© bert deben 

Résidence Durbuy, Bohon, zondag 4 september 2022. 

 

Een heel groot park

.

Antwerpen, 10 hoog, balkongedicht, zaterdag 30 juli 2022.

 

De nieuwe buurvrouw

 .

Publicatie in 'Lichtvoetig IV' beste inzendingen voor

de Light Verse gedichtenwedstrijd 2020

van Stichting Taalpodium Emmen

.

Eind november

.

Eind november  

Eind november, kwart voor negen

de zon ontwaakt heel langzaam aan 

gaat ze schijnen, wordt het regen

een dag die ik wil overslaan  

auto’s schuiven traag over de baan

de stad komt slepend tot bewegen

mensen die niet echt bestaan

maar het soms wel overwegen  

op een dag met alles breken

vluchten en beseffen dat het kan

is het dat wel wat ik wil
ik betwijfel en bereken  

de diepte, de angst, de kans en dan

staat alles weer heel even altijd stil. 

 

© bert deben

Antwerpen, 10 hoog, balkongedicht, donderdag 26 november 2015.  
 

Een beetje sleets en toch heel blij ...

foto: Ed van den Bergen                         

 

Rijper  

.

Niets moet, veel mag, maar of het kan

is nog de vraag, want alles gaat

een beetje traag of met wat pijn

een scheutje hier, een krakje daar  

ach, niet echt zwaar, we hebben tijd

en doen het met voorzichtigheid

en ook nog steeds met heel veel liefde

een beetje sleets en toch heel blij  

want samen lang de eeuw voorbij

en lachend als iets trager gaat

maar steeds nog wij is ook een zegen

en ’t kan ook nog een andere keer  

want heel veel mag, maar ouder zijn

betekent ook: het moet niet meer. 

 

© bert deben

Antwerpen, balkon 10 Hoog, zondag 9 april 2017, voor Ruud.

Op het balkon is het oktober

 

Op het balkon is het oktober

een kille wind, een zachte zon

en zicht op hoe wat eens begon

vandaag een herfstig einde vindt  

de bomen staan mooi te verkleuren

maar ieder gaat er aan voorbij

dit is een stad, er moet gebeuren

het groen zet hier zichzelf opzij  

ik kijk naar mensen onder mij

’t is middag nu, ik zie scholieren

en hoe ze stoppen voor rood licht

en daarna snel weer verder gaan  

van 10 hoog lijken het wel mieren

een netwerk van gehaast bestaan. 

 

© bert deben

Antwerpen, 10 hoog, donderdag 13 oktober 2016, balkongedicht nr. 4, jg. 2. 

Het zomert zegt de kalender

.

Het zomert zegt de kalender

’t is geen weer om buiten te komen

de regen blijft vallen en stromen

op de radio speelt een zender  

levenslustig Abba’s Dancing Queen

bij sommige liedjes vergeet je

het grijs, ik beweeg zelfs een beetje

en voel me heel even zestien  

maar niet lang, in mijn overmoed

beweeg ik tot op het balkon

met zicht op de stad, wat een zegen

ik heb nog wat zomer te goed  

ik verzin de gloed van de zon

maar voel kil de wind en de regen.  

 

© bert deben

Antwerpen, 10 hoog, balkongedicht nr 3, jg 2, donderdag 11 augustus 2016.

 

 

 

 

 

 

Ik zag van ver een jongen staan ...

 .

..

Ik zag van ver een jongen staan

hij stond te wachten op een brug

ik zag hem vaag, alleen zijn rug

hij had een blauwe T-shirt aan 

 

een mooi moment, daar dacht ik aan

ik ging een hele tijd terug

ik zag van ver een jongen staan

hij stond te wachten op een brug

 

hij kleurde even mijn bestaan

ik sluit de ogen en ik zucht

zo snel is het voorbij gegaan

het leven gaat schrikbarend vlug

ik zag van ver een jongen staan.

 

 

© bert deben
Antwerpen, woensdag 22 juni 2016,
Balkongedicht nr 2, jg 2, 27 jaar na de eerste keer.

 

 

Balkongedicht 1, jaargang 2, de lente

.

.

Balkongedicht 1, jg 2  

.

Beneden steekt de lente

de straat over – aan de ene kant

een beetje herfst nog in de schaduw

aan de andere kant: de zon  

en uit de wind op het balkon

is het voor mij een beetje zomer

ik zit, ik lees, ik schrijf, ik voel

hoe alles langzaam wordt en opgewekt  

een winter is het nooit geweest

alleen maar regen – als de lente

oversteekt komt ze de stadsmens tegen

onderweg naar eeuwig tijd te kort  

ik zit op mijn balkon en kijk het aan

10 hoog, de lieve lente, het bestaan. 

 

© bert deben

Antwerpen, donderdag 17 maart 2016,

1^ste balkongedicht, jaargang 2.

 

 

 

10 hoog verdwijn ik

 

                                                                                                                       
                                                                                                   

10 hoog verdwijn ik                             

gedachten uit, een schouwspel in

van licht en kleur 

 

© bert deben

Antwerpen, donderdag 5 november 2015, balkongedicht nr. 7

 

 Antwerpen van 10 hoog - foto 1 - avond 5 nov. 2015 - foto 2 - ochtend 21 okt. 2023 

Zwaartekracht

 

            Antwerpen, vrijdag 2 oktober 2015, balkongedicht nr 6

Kleine wolkbreuk

 .                                                                                                          

                                                                           

Een kleine wolkbreuk

later schijnt de zon en tovert

een Minion

~ zo lijkt het toch van 10 hoog ~

kringetjes in het water. 

 

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 14 augustus 2015, balkongedicht nr. 5.

 

 

Pedaalprotest

 

Diep onder mij

het geraas van auto’s

op het altijd drukke kruispunt

in het centrum van de wereld  

plots duikt er een fietsagent op

die afstapt en almachtig

de armen de hoogte in steekt

en iedereen stopt  

niemand weet waarom

of wat hen te wachten staat  

noch hoe lang het zal duren

dus niemand legt de motor stil  

dan verschijnt een rinkelende stoet

van protesterende fietsers

die vrolijk scanderen:

‘Alle auto’s moeten weg !’  

de automobilisten

wilden dat zelf ook heel graag 

maar ze slaagden er niet in  

vanwege de fietsbetoging. 

 

© bert deben

Antwerpen 10 Hoog, balkongedicht nr. 4, vrijdag 31 juli 2015.

Onverantwoord zomers

.

 

Scooter  

.

In een short en een T-shirt

racet hij door de stad

op een scooter

tot het rood wordt  

 

en oh toeval, precies dan

stoppen links en rechts van hem

twee stoer geklede ordebewakers

op echte motoren   

 

ze indiceren

dat hij van de baan af moet

om hem daar te kunnen beboeten

vanwege onverantwoord zomerse kledij  

 

het lijkt een openingsscène

van een all male erotische prikkelfilm  

maar hij geeft alleen maar

zijn identiteit bloot  

 

om dan uit zijn kofferbak

een onbeduidend zwart jasje te toveren

dat hij aandoet ter bescherming  

 

waarna hij weer de baan op mag. 

 

 

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 17 juli 2015, balkongedicht nr 3,  10 Hoog.

. 

foto's van 10 hoog - © bert deben

 

 

Dertig meter onder mij

.

 

  

Als een God van uit mijn hemel ...

.

.

10 Hoog
          (Big Brother is whatching you)
.

Als een God van uit mijn hemel

kijk ik op de mensheid neer

op hun gedrag  in het verkeer

op hun gewriemel en gewemel  

dertig meter onder mij

rustig zittend in de zon

op mijn bankje op ’t balkon

gaat geraas aan mij voorbij  

auto’s komen, auto’s gaan

mensen kruisen op een pad

na te hebben stil gestaan

het lijkt me wel het echte leven  

wie van hen vermoedt er dat

hun wandel hier wordt neergeschreven. 

 

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 10 april 2015, een eerste balkongedicht.

.