De dichter is een koe - G. Achterberg

.

. 

De dichter is een koe  

 

Gras... en voorbij het grazen

lig ik bij mijn vier poten

mijn ogen te verbazen,

omdat ik nu weer even grote

monden vol eet zonder te lopen,

terwijl ik straks nog liep te eten,

ik ben het zeker weer vergeten

wat voor een dier ik ben - de sloten

kaatsen mijn beeld wanneer ik drink,

dan kijk ik naar mijn kop, en denk:

hoe komt die koe ondersteboven?

Het hek waartegen ik mij schuur

wordt glad en oud en vettig op den duur.

Voor kikkers en voor kinderen ben ik schuw

en zij voor mij: mijn tong is hen te ruw,

alleen de boer melkt mij zo zalig,

dat ik niet eenmaal denk: wat is hij toch inhalig.

's Nachts, in de mist, droom ik gans onbewust

dat ik een kalfje ben, dat bij de moeder rust.

Gerrit Achterberg 

(20 mei 1905 – 17 januari 1962)

uit: Eiland der ziel (1939) 

meer over Gerrit Achterberg kan men vinden op: 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Gerrit_Achterberg

https://collecties.kb.nl/nederlandse-poezie/gerrit-achterberg

https://www.dbnl.org/g-achterberg

Er grazen vlekken in de wei

.

Er grazen vlekken in de wei
ze maken melk en kaas en boter
een late zon schuift traag voorbij
en maakt hun schaduwen wat groter

ze grazen voort, ze zien het niet
het gras verteert zich in vier magen
het land is plat zo ver men ziet
ze grazen voort vol welbehagen

de grond is vochtig groen en vlak
en rustig glijdt de tijd voorbij
een neder land zo ver men ziet
ze grazen voort op hun gemak

de trein passeert, ze zien het niet
er grazen vlekken in de wei.

© bert deben
Antwerpen, zondag 7 oktober 2007, voor Bart,
werd in 2007 al een keer geplaatst op het Volkskrantblog.

.

Helmdracht verplicht!  

 

Voor allen die naar buiten gaan

gelieve dit goed te verstaan:

de helmdracht is hier verplicht!

Niet nodig, denk je, op het eerste zicht?  

 

Wel, kijk dan maar eens buiten!

Hoor je daar de meeuwen fluiten?

En zie je, wat ze laten vallen op de grond?

Welnu, soms vliegen daar ook koeien rond!

 
 

 

© bert deben

Antwerpen, haven 550, 15 september 2004

 



.

De verbazing van Mien

.

.

De verbazing van Mien

.

"Stel je maar voor ...', sprak Mien de koe

nog van haar melk en aangedaan –

geduldig hoorde Fien het aan,

al was het tot vervelens toe :

"... Sta ik daar rustig in de wei

mezelf te zijn, wat gras te grazen,

mijn ogen groot van het verbazen :

komt daar opeens een trein voorbij !"

vol rust sprak Fien : "Ach Mien, die trein,

die heb je al zo vaak gezien,

die komt hier 10 maal daags voorbij,

dat kan toch niet zo'n drama zijn !?"

"Stel je maar voor ...", herkauwde Mien

"... en telkens weer verbaast dat mij !"

 

© bert deben

Mildura, Australia, zaterdag 23 februari 2008.

.

Koeienwijsheid

 

Koeienwijsheid 

.

Ze graast wat en staat melk te maken 

het is een dagtaak, zegt ze fier 

ze weet het als geen ander dier 

elk beest heeft zo z’n eigen taken 

de boer moet leven, zucht ze zwaar 

hij houdt het hoofd net boven water 

de markt bezorgt de man een kater 

de prijzen zakken ieder jaar 

de vrije handel, zegt ze dan 

dat botert niet met de natuur 

alsof ik maar een melkkoe ben 

en alles alsmaar sneller kan 

de melk moet rustig en secuur 

zich vormen in een staat van Zen. 

© bert deben 

Vlessart - Léglise zondag 6 juni 2010. 

website voor eerlijke zuivel: 

https://ikwileerlijkezuivel.nl/over/ 

werd gepubliceerd in de gedichtenbundel ‘Natuurlijk’, een selectie uit inzendingen 

voor de 4de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2013.