We woonden hier ... | Turbulence

.

Afscheid (Brussels Airport)

 

uit de bundel: 'Na het vrijen steek ik een gedicht op' 

© bert deben, Zaventem, zondag 10 februari 2008, voor Bob

2 jaar nadat ik 'Broodje Liefde' schreef.

  

Gay Friendly

werd gepubliceerd in Zizo nr 130, magazine voor Holebi's & transgenders

met beeldige bijpassende aquarel van Vero Beauprez

in een themanummer rond Internationaal Reizen

 

 

Gay Friendly  

.

Ik leg mijn voeten op zijn schoot

hij geeft ze teder een massage

ik ben zijn ridder, hij mijn page

het slaat wat mensen uit hun lood  

 

een dienster ruimt de tafel af

ze kijkt, kijkt weg, kijkt dan heel raar

wat later staat de barman daar

hij gniffelt stil, slaat dan linksaf  

 

het personeel passeert hier snel

men lacht, men grinnikt, men verdwijnt

eenieder lijkt plots opgebeurd

dan komt de chef van het hotel  

 

hij kijkt subtiel, een lach verschijnt

we worden niet echt afgekeurd … 

 

 

© bert deben

Turkije, Kuşadasi, hotel Sürmeli, 10 september 2006 - met Bob.

 

 

uit dezelfde reis-cyclus: Uitstap + All Inclusive + Verovering van Samos 

Twee oogjes op de loer

.

 

De bladen die ik amper las

liggen niet langer op de grond

de troep waar ik bekend om stond

staat netjes weg en waterpas  

het huis dat ooit mijn stofnest was

blinkt nu van vloer tot aan plafond

er ging een zeem en borstel rond

er schijnt weer licht doorheen het glas  

wat ik aan kleren achterlaat

op stoelen, bed of op de vloer

komt proper in een kast terecht

ik voel dat iets mij gadeslaat  

twee oogjes liggen op de loer

kaboutertjes bestaan hier echt! 

 

© bert deben

Antwerpen, zaterdag 24 juni 2006, voor Bobje.

 

In het voorbijgaan van de tijd ...

                                                                                       foto: 'Never lonely' © bert deben - Berlin 2011 

Ik doe in 't leven steeds meer samen

met mensen die er niet meer zijn

ik praat met hen en noem hun namen

en drink met hen dezelfde wijn  

een zelfde bier op een terras

of wandel langs dezelfde wegen

alsof het net als vroeger was

daar kom ik dan mezelf ook tegen  

in het voorbijgaan van de tijd

de man die ik misschien zou zijn

als alles anders was geweest

van vroeger leed tot later spijt  

maar toch in liefde nog het meest

als ik met hen in mij verdwijn. 

 

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 7 juni 2013,

alleen op een terras in de stad na de afscheidsdienst voor Bob.

Werd gepubliceerd in 'Nostalgie' 5de Hillegomse Poëziewedstrijd Artbooks 2014 

en nov. 2022 in literair eenmansschrift De Vos jg 11 nr 27 

De lichtjes in jouw ogen

.

Je noemt mij ‘Sus’ en lieve woordjes

zegt tien maal daags ‘ik zie je graag’

en kookt jouw liefde door mijn maag

je kuist mijn kantjes en mijn boordjes

 

je zegt dat dit mijn toekomst is

een proper huis, een vol gevoel

mij dienen als jouw levensdoel

mijn wens is jouw bekommernis

 

als ik de lichtjes in jouw ogen zie

dan zie ik mijn verleden tijd

geheel verliefd en vol geloof

verdwijnend in een utopie

 

ooit raakte ik mijn lichtjes kwijt

als ik maar die van jou niet doof.

 

 

© bert deben

Oostende, zaterdag 15 april 2006, voor Bobje

. 

Voor Bob,

(9 mei 1961 – 3 juni 2013)

. 

Het leven gaat zoals het gaat, in sommige gevallen is het zelfs een beetje voorspelbaar, zoals in bovenstaand gedicht, dat ik schreef in de beginperiode dat ik Bob leerde kennen.  Er zouden nog heel wat gedichten volgen voor Bob in de drie jaar dat we elkaars leven deelden, waarvan bv. ‘Je ruimt mijn resten op en gaat tekeer’ dan weer één van de vele grappige anekdotes was die resten als herinnering aan mooiere momenten.  Maar zoals ik het in bovenstaand gedicht al een beetje aanvoelde, bleef het niet duren - de dingen zijn zoals ze zijn, of eerlijker nog: vooral ik was zoals ik was, in die periode …

Op de laatste dag dat we samen woonden schreef ik als afscheidsgedicht voor Bob: ‘De Liefde kent geen nederlagen …’ – het einde van een bundeltje gedichten, het einde ook van de relatie, het doven van de lichtjes …

Gelukkig was onze band ondertussen weer wat nauwer geworden, een vriendschap.  Nog niet zo lang geleden gingen we samen nog wat eten, praatten we bij over het leven en ging Bob mee naar een poëzievoordracht.  Het was een mooie avond, waar ik nu extra blij om ben.  Er volgde geen gedicht meer, maar wel de afspraak om elkaar in het kort weer terug te zien, dat zou gisteren geweest zijn …  maar nu maandag, totaal onverwacht, veel te jong en veel te snel, werden de lichtjes in de ogen van Bob voor altijd gedoofd – hij was net 51 geworden …

 

“We zullen je missen, elke dag

in kleine eenvoudige dingen,

maar in ons hart

zal je altijd bij ons blijven …” 

zo staat er liefdevol op de aankondiging.  

Voor mij zal dat ook in gedichten zijn, een bundeltje vol, waar er spijtig genoeg nog één afscheidsgedichtje bij is gekomen, dat op het doodsprentje staat:

 

Voor Bob  

Geluk is soms een kleine droom

een beetje houvast in het leven

je hoopt, je geeft, je bleef zelfs geven

al ging het soms aan jou voorbij  

je gaf zoveel, want zo was jij

je gaf niet eens om iets te krijgen

je gaf ook niet om min of meer

je zette steeds jezelf opzij  

geluk, al duurt het maar heel even

was wat jij wou voor iedereen 

al kreeg je het niet steeds terug

je bent het wel steeds blijven geven. 

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 4 juni 2013, voor Bob (9 mei 1961 – 3 juni 2013)

Met diep respect en warme genegenheid voor de familie van Bob

en met warme herinneringen aan een zachtmoedige man met lichtjes in de ogen.

Bert

in memoriam Bob

 

voor Bob: De lichtjes in jouw ogen      

 

 

Een plaats om weer tot rust te komen

.

                                    Antwerpen, vrijdag 23 november 2007, voor Bob        

                                           

                                                

1ste prijs - 2e Hillegomse poëziewedstrijd - okt. 2011

Uitstap

Er stond een uitstap op het plan

uniek bezoek aan oude stenen

reeds half vergaan en half verdwenen

attractie noemt men zoiets dan

men kan op zulke plaatsen leren

dat alles na een tijd vergaat

een rijk, een grens, een stad, een staat

tot stof zal alles wederkeren

een beetje ernst een halve dag

en een tapijtenweverij

met extra korting per toerist

als stof dat ik omschrijven mag

het bracht mij vast wat wijsheid bij

als ik de bus niet had gemist.

© bert deben

Kuşadasi, hotel Sürmeli, Turkije 12 september 2006.  

Geschreven liggend aan het zwembad, op een moment dat Bob en ik op uitstap in Efesi hadden moeten zijn … 

1ste prijs - 2e Hillegomse poëziewedstrijd, 30 oktober 2011.

Na een aangename en zeer afwisselende cultuurnamiddag in het prachtige gebouw van de Kulturele Raad te Hillegom, mocht ik de 1ste prijs (de wel heel mooie glazen trofee, zie foto) in ontvangst nemen voor de 2de Hillegomse Poëziewedstrijd, voor bovenstaand gedicht. 

Het thema van de wedstrijd was ‘Op Reis’ en onder die naam verscheen ook een bundel met 65 gedichten, uitgekozen uit de 328 inzendingen (waarvan ongeveer 1/3de uit Vlaanderen).  Buiten mijn winnend gedicht werden ook nog 2 andere gedichten van mij hierin opgenomen: ‘Birkenau’ en ‘Amsterdam, op een zaterdag’.

 

foto met Bennie Sieverink (Hengelo), die samen met Gui Nijs (Tienen) gedeeld 3de werd in deze wedstrijd. 

Michelle Brouwer (Zwolle) behaalde de 2de prijs.

Prijsuitreiking en voordracht kan men bekijken op:

Voordracht op HTV - YouTube

  werd 2016 mee opgenomen in mijn bundel 'Na het vrijen steek ik een gedicht op'

We woonden hier, het werd vergeten ...

.

https://bertdeben.blogspot.com/2020/05/we-woonden-hier-turbulence.html

Het koesteren van pijn

De deur gaat dicht, ik lijk te wenen

althans zo voelt het diep van binnen

maar tranen volgen niet, slechts zinnen

ik baken af wat is verdwenen

gevoelens worden omgezet

in welgetelde lettergrepen

het hart nog even uitgeknepen

in weer een vorm van een sonnet

de dichter zou gevoelig zijn

omdat hij alles kan omschrijven

gemis, gevoel, verlies, verdriet

het altijd koesteren van pijn

maar 't moeten veertien regels blijven

veel meer emotie duldt hij niet.

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 27 februari 2009,

nadat Bob de sleutel afgaf en ik de deur sloot. 

De liefde kent geen nederlagen ...

.

 foto: © bert deben – New Zealand, Lake Tekapo, november 2010
 

.

Zo gaat het soms ...
.
Zo gaat het soms, zo zijn de dagen
ze eindigen, ze gaan voorbij
zo ging het ook met jou en mij
met minder antwoorden dan vragen
 
soms valt het moeilijker te dragen
de grote wegwerpmaatschappij
maar beter zo dan medelij
de liefde kent geen nederlagen
 
de liefde kent slechts het ervaren
de zon die door de wolken schijnt
en alles even warmer maakt
tot dat het koelt – zo zijn de jaren
 
van elk seizoen dat weer verdwijnt
rest iets dat zoet
           en iets dat bitter smaakt.
 
 
© bert deben
Antwerpen, donderdag 26 februari 2009, voor Bob.
.

Hij zegt dat hij gelukkig is

.

uit de bundel 'Na het vrijen steek ik een gedicht op'

Levenslang

  .

foto: David De Backer                      

 

Levenslang  

.

Je zei dat het voor altijd was
voor mij klonk dat als levenslang
een angstige gedachte
je zag mijn twijfels en je lachte

want kijken doe jij jaren later
en blijkbaar blijft de boot te water
al vaar ik dan met sloepjes uit
en vlucht ik ook soms hele nachten

en af en toe zelfs heel ver weg
er is zoveel dat ik niet zeg
zoals het woordje ja misschien
of zinnen als ik zie je graag

maar traag word ik steeds meer van jou

en van op afstand zelfs ook dichter.

.
© bert deben
donderdag, 04 september 2008, voor Bobje, vlucht JAF4687, Liège - Tel Aviv.
 

Je ruimt mijn resten op

.

 



     Je ruimt mijn resten op en gaat

     tekeer met borstel en met blik

     want overal zijn stukjes ik

     die ik voor jou hier achterlaat

     zo veeg je mij met veel geduld

     en zonder vorm van overleg

     de vloer af en met deeltjes weg

     en raak je van jezelf vervuld

     want kuisheid maakt jou goed geluimd

     ik ben een rotzooikampioen

     je ziet mij graag maar liever gaan

     zodat kan worden afgeruimd

     ik vul mezelf intussen aan

     met stof voor jou om af te doen.

     © bert deben

     Antwerpen, maandag 16 juni 2008, voor Bob.

. .

        picture: Freddy Mercury (from the videoclip 'I want to break free')

 

Onvoorwaardelijk

.

.

Onvoorwaardelijk

’s Morgens draait verlangen

zich nog om in bed

terwijl jij naar de bakker gaat

en wacht op mij en koffie zet

want ’s nachts was het weer

veel te laat en sliep jij al

en zocht ik woorden op papier

of ging ik vreemd – zo gaat dat hier

je wacht en wast terwijl

mijn fouten tot ze proper zijn

of tot ik ’s middags kom ontbijten

waarbij je mijn gemoed verkent

ik voel in mij een groot gemis

maar als ik vraag of jij gelukkig bent

dan zeg je ja – ik denk: verdomd

als dit geen echte liefde is !

© bert deben

Antwerpen, zondag 4 mei 2008, voor Bob. 

uit: 'Na het vrijen steek ik een gedicht op'  .

Ik had het blijkbaar niet begrepen

.

Uluru, Kata Tjuta National Park, Northern Territory, Australia, 17.02.2008

.