vrijdag 24 april 2020

Lekker huisarrest



Lekker huisarrest 

We hebben lekker huisarrest
ik moet niet meer naar school toe gaan
en mag laat op, ik vind het best
met vroeg de televisie aan

ik geef meteen wat leuke tips
het hoeft niet echt, een slanke lijn
de bank op met een pakje chips
zolang we maar gelukkig zijn

en stil! zegt ma, ze houdt van zen
terwijl ze weer te chatten zit
met iemand die ik nog niet ken
een man, denk ik, die zij aanbidt

ik moet van haar niet alles weten
riskeer ook liever geen tirade
en als ik vraag wanneer we eten
krijg ik een koek en limonade

ik zap en kijk wat naar geweld
met tussendoor heel veel reclame
voor Netflix hebben wij geen geld
sinds ma haar laatste spoedopname

ze was een beetje depressief
en had mij met een mes bedreigd
maar tegenwoordig is ze lief
sinds zij die nieuwe pillen krijgt

van pa hoor ik al lang niets meer
zijn nieuwe vrouw die moet mij niet
dat zei hij mij eens op een keer
waarna hij mij hier achterliet

een studiootje met TV
daar buiten heerst een groot gevaar
ik ben er best tevreden mee
al duurt het nog het hele jaar

gezellig toch, zo’n huisarrest
ik ben hier helemaal in mijn schik
op school word ik toch maar gepest
omdat ik dom zou zijn en dik.


© bert deben
Vogelwaarde (in de tuin), donderdag 23 april 2020, lockdown gedicht nr 4.

geschreven voor het project ‘Jailhouse poetry’ van Diana Van Strijdonck
met als thema ‘Vrijheid / Onvrijheid’ (enige lichtvoetigheid is niet verboden) 
werd 8 mei 2020 ook geplaatst op coronagedicht.nl 




10 opmerkingen:

  1. Mooi, best ontroerend, deze invalshoek. Er zijn inderdaad mensen die ergere problemen als een pandemie op het ogenblik bespaard blijft.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat ontzettend mooi!

    Simone

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat schrijf jij toch ❤️-verscheurend mooi en lief over de moeilijkste dingen, Bert!! Dikke proficiat met deze creatie!
    Liefs,
    met een rilling en siddering van after-emotie,
    Lieva

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel hardmaar juist
    Mijn dichtend'-vriend
    Vélen worden er verguisd
    Volkomen onverdiend

    En al doende wordt hun recht op leven
    Dag-dagelijks met vieze voeten hard getreden...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Greetje Goegezindt27 april 2020 om 11:26

    grappig en dan toch ook weer niet
    aandoenlijk en om over na te denken
    de werkelijkheid die men te weinig ziet
    of waar men geen aandacht aan wil schenken

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Een schitterend gedicht, Bert, ontroerend met een trieste ondertoon. Maar zó mooi verwoord, en zó waar
    Leuk ook om het door jou te zien voorlezen, met jouw stem, jouw emotie.
    groetjes,
    Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  7. heerlijk je na zo’n lange tijd opnieuw bezig te zien!! En lekker live!!

    BeantwoordenVerwijderen