Posts tonen met het label Alzheimer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Alzheimer. Alle posts tonen

donderdag 21 september 2017

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder - M. Vasalis

foto: Ed van den Bergen                        
 

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,
bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed.
Altijd vandaag, zeg ik.  Ze glimlacht vaag
en zegt: zijn we in Roden of Den Haag?
Wat later: kindje, ik word veel te oud.
Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut
zo ver al van de aarde weggedreven,
zo moedig uitgestapt en in de ruimte zwevend
zonder bestek her en der.
Zij zoekt – het is een SOS –
haar herkomst en haar zijn als kind
en niemand, niemand, die haar vindt
zoals zij was.  Haar Franse les
herhaalt zij van haar achtste jaar:
‘bijou, chou, croup, trou, clou, pou, où,
die eerste juffrouw, weet je wel
die valse mademoiselle
hoe heet ze nou.  Ik ben zo moe.’  

Had ik je maar als kind gekend,
Die nu mijn kind en moeder bent. 
 

M. Vasalis

Uit ‘De oude kustlijn’ – 2002.
Uitgeverij G.A. Van Oorschot.


maandag 20 maart 2017

In haar naam ...



In haar naam  
.
Ze antwoordt niet, ze zit, ze staart
ze weet niet wie we zijn of wie ze is
in haar ontbreekt elke verbintenis
er wordt haar niets geopenbaard  

toch lijkt ze soms iets te verwachten
ze kijkt dan angstig om zich heen
en zoekt, ze kijkt naar iedereen
maar niets, hoe zeer we het ook trachten  

dringt tot haar door, al lijkt het of
ze af en toe, heel onverwacht
weer iets herkent, soms even lacht
al is het dan een beetje dof  

een stem zegt dat ik plaats mag nemen
het formulier ligt klaar voor mij  

de meest geschikte plaats zegt hij
ze gaan er goed om met problemen
hebben geduld en zijn bekwaam
op dit gebied het beste wat bestaat  

toch voelt het aan alsof ik haar verraad
als ik hier toestem in haar naam. 
 

© bert deben
Januari 2017 voor de Willem Wilmink dichtwedstrijd 2017
waarin de zin ‘een stem zegt dat ik plaats mag nemen’ moest voorkomen.


Zondag 19 maart 2017 mocht ik de 1ste prijs in ontvangst nemen voor mijn gedicht 'In haar naam' voor de Willem Wilmink dichtwedstrijd van de Bibliotheek in Almelo.
 
 
De voorstelling startte met een fraai gevuld programma met voordrachten van Anne Broeksma, Wobke Wilmink, Jean Pierre Rawie, Patty Scholten, Jan Boerstal, Ivo de Wys, Jan J. Pieterse en Gerard Haverkort en een luchtig optreden van de a capella groep Sansan.  Na de pauze volgde de juryverklaring en de bekendmaking + voordracht van de 10 prijswinnaars met telkens een juryrapport rond hun gedicht. De 2de prijs ging naar Nelleke Lamme-den Boer, de 3de prijs naar Leo van der Laan.

De Bibliotheek Almelo organiseerde, samen met De Twentsche Courant Tubantia, reeds voor de 21e keer de Willem Wilmink dichtwedstrijd. De opdracht van de dichtwedstrijd is telkens om een gedicht te schrijven waarin een op voorhand opgegeven dichtregel moet voorkomen – deze wordt elk jaar bedacht door een andere gastdichter. Dit jaar was dit Anne Broeksma en zij bedacht de zin: ‘een stem zegt dat ik plaats mag nemen’ – de zin moest letterlijk en ongewijzigd in het gedicht voorkomen. 

uit het juryrapport: 'Het gedicht is een fijnzinnige observatie van een actueel onderwerp, dementie. De dichter beschrijft een ethisch dilemma. Het innerlijk conflict waarin hij verkeert, is op overtuigende wijze vormgegeven en is met name in de slotregels mooi en helder verwoord.  Het strakke rijmschema wordt verzacht door enjambementen, zinsdelen die syntactisch bij elkaar horen, zijn door een oversprong van elkaar gescheiden. Het eindrijm is consequent doorgevoerd, zonder storende dwang. Dit geeft het gedicht zowel spanning als iets vloeiends en stromends. De verplichte dichtregel is er als vanzelfsprekend ingebed.'

op onderstaande link van AA visie kan men het juryrapport, de voordracht en de uitreiking beluisteren: AAvisie-Belgische-winnaar+Willem+Wilmink

 
 
Foto: Bibliotheek Almelo     
 

woensdag 21 september 2016

Buitenspel


 ..
Buitenspel 
 
De opwarming werd ingekort
tot de gang een beetje op en neer
en soms de tuin in, want daar wordt
koffie geschonken bij zachter weer  
 
dat houdt het hoofd een beetje helder
al wordt het na de eerste beker
weer wat vaag ~ was hij middenvelder
of spits, hij weet het niet meer zeker 
 
hij heeft het altijd wel gespeeld
ook later, bij de senioren
de ogen staan opeens heel fel
als er applaus wordt toebedeeld  
 
nadien voelt hij zich wat verloren
bij het besef van buitenspel. 
 
 
© bert deben
Antwerpen, donderdag 21 januari 2010.
 
werd gepubliceerd in de bundel met beste gedichten Poëzie 2016 van vtbKultuur Opwijk 

infolinks rond Alzheimer: 
 

dinsdag 8 maart 2016

mijn moeder is mijn naam vergeten - Neeltje Maria Min

 .
.
 
     mijn moeder is mijn naam vergeten,
     mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
     hoe moet ik mij geborgen weten?

     noem mij, bevestig mijn bestaan,
     laat mijn naam zijn als een keten.
     noem mij, noem mij, spreek mij aan,
     o, noem mij bij mijn diepste naam.

     voor wie ik liefheb, wil ik heten.




     Neeltje Maria Min (1944)

       Uit: voor wie ik liefheb wil ik heten
       Uitgever: Bakker|Daamen, Den Haag 1966 

 
 

zaterdag 21 september 1991

Ze leeft tussen herinneringen

.

n.a.v. de Internationale dag tegen Alzheimer op 21 september 
Edegem, sept. 1991, deels herwerkt sept. 2022 
origineel gedicht werd dec. 1991 gepubliceerd in ‘Met Gemengde Gevoelens’ uitgeverij ’t Kandelaartje