Over het muurtje - Erik De Velder

.

Erik De Velder (Londerzeel, 1970) genoot een opleiding aan de KU Leuven en was jarenlang trainer Nederlands voor anderstaligen, in zijn vrije tijd was hij een verwoed sporter. Begin mei 2007 veranderde een zwaar auto-ongeluk zijn leven voorgoed en volgde een revalidatieproces dat nog steeds gaande is. Als ervaringsdeskundige rolstoelgebruiker engageert Erik De Velder zich o.a. voor comfortabelere openbare ruimtes en toegankelijker openbaar vervoer. 

‘Met een rolstoel door Brussel', een reportage met Erik De Velder over de mobiliteit in Brussel  kan men lezen via: https://www.bruzz.be/mobiliteit/met-een-rolstoel-door-brussel-2018-02-08

Het gedicht ‘Over het muurtje’ van Erik De Velder komt uit de bundel ‘Ontdooid, onbeperkte poëzie’, in 2014 uitgegeven i.o.v. het VFG (Socioculturele vereniging die ijvert voor keuzevrijheid en zelfbeschikking van personen met een handicap). De bundel, geschreven door of voor mensen met een beperking, bevat gedichten die aanklagen, ontroeren, in perspectief plaatsen en inzicht brengen. Erik De Velder greep met dit gedicht de kans om met weinig woorden een lang verhaal samen te vatten.

Bij het project ‘Ontdooid, onbeperkte poëzie’ hoort ook een gedichtententoonstelling die je nog steeds uit kan lenen via het VGF. Alle info hierover vind je via de link: https://www.vfg.be/te-leen-gedichtententoonstelling-ontdooid 

Trampoline

.

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

ik zie, ik zie wat jij niet ziet 

ik zie het vlees, jij ziet het vet 

ik zie een kapsel, jij een pet 

ik zie een pot, jij een vergiet 

jij ziet de troep in het toilet 

ik weet dat ik iets achter liet 

maar wat precies dat zie ik niet 

omdat ik niet mijn bril op zet 

ik zie iets vaag, jij expliciet 

jij ziet de ernst en ik de pret 

ik zie het zonder en jij met 

jij ziet de kern van wat geschiedt 

jij zag die auto in de straat 

ik zag hem ook, maar net te laat.  

© bert deben 

ICE 549  trein tussen Hannover en Berlijn

dinsdag, 6 september 2016. 

de originele eindstrofe ging net iets anders: 

jij ziet precies waar het om gaat 

ik zie het ook, maar steeds te laat. 

Wandeltocht Libramont

 Libramont

    (les Ardennes)

Zonder riviertje 

zou het geen wandeling zijn

zeker niet met laarzen aan

rugzak, drinkbus, wandelstok

er moet iets stromen door het woud

hoe oud de bomen ook of stenen

hoe grillig rotsen zich vermomden

met mossen, struiken of klimop

we hoopten het van op de top

en zochten het in dalen

voor ons moest het water zich herhalen

in kabbelen en valletjes

in bochten en gevaren

en gladde stenen oversteken

waardoor er altijd iemand nat kon zijn

of op z’n minst een been kon breken.

© bert deben

Wandeltocht Libramont, zondag 30 oktober 2005. 

 

In de regen aan de afrit van Eke

Scenario voor kortfilm 

In de regen aan de afrit van Eke

rijdt een vrouw met een Yaris, een rode

een Volvo aan, excuses worden aangeboden

de schade wordt vluchtig bekeken

de man uit de Volvo ziet haar bleke

huid, hoe ze rilt, hoe de weergoden

haar breekbaar maken, hoe haar rozerode

lippen bijna om verzoening smeken

verzekeringspapieren dienen ingevuld

binnen in de Volvo is het droog en warm

hij geeft een handdoek om haar haar te drogen

terwijl ze zich gedeeltelijk in de handdoek hult

raakt ze dankbaar met haar hand zijn arm

bodemloos kijken ze in elkanders ogen

© bert deben

Antwerpen, maandag 12 mei 2003, in opdracht van Dirk J. 

De opdracht was om een sonnet te schrijven, voor een oefening in verbale vorming, met als basisgegevens: een ongeval in de regen op de afrit Eke van de E17, tussen een man in een Volvo en een vrouw in een Yaris, leidt tot een verliefdheid.