Balen

.

BALEN 

Met de trein reizen is altijd wel 
een beetje spannend, wordt hij afgeschaft
rijdt hij op tijd, haal ik mijn overstap
heb ik alles bij me, ben ik niets kwijt

en waarom is een trein een ‘hij’
vanwege de onbetrouwbaarheid, of
net omdat hij mensen leidt
naar plaatsen waar ze moeten zijn

en in hoeverre is dat moeten
een verplichting – ik kijk naar buiten
rijd ik in de juiste richting, of
kom ik ergens anders aan

kom ik te laat, ga ik verdwalen
het achterstuk wordt afgekoppeld
een nieuwe stap in mijn bestaan
de volgende tussenstop is Balen.

© bert deben
Dinsdag 24 februari 2026, L-trein Antwerpen-Hasselt.

Festina Lente (ik haast me langzaam)

.

 

Festina lente (*)  

.

Ik haast me langzaam door het leven

het heeft geen zin, te veel, te snel

of altijd extra gas te geven

wat komen moet, dat vindt ons wel  

waar moet ik zijn, met wie, wanneer

wat moet ik dringend laten weten

hoe stuur ik snel nog een bericht  

het kan ook zonder voor een keer

men is het morgen toch vergeten

ik leg het vast in een gedicht. 

 

© bert deben

E19, Antwerpen – Breda, zaterdag 22 augustus 2015, langzaam in de file. 

(*) Festina lente – De Vita Caesarum, Gaius Suetonius Tranquillus

Haast je langzaam – het motto van Keizer Augustus, uit ‘Het Keizerlijke Leven’, een biografie over 12 Romeinse Keizers, geschreven door Gaius SuetoniusTranquillus.

 

Fietsen in de stad

.

.

Fietsen in de stad

.

Alles klinkt

alsof de dood het achterna zit

auto’s razen door de straten

mensen praten niet

ze roepen

in mobieltjes door elkaar

 

blik steekt blik voorbij

trekt van 40 naar 80

waar slechts 50 mag

tegenligger vindt nog net op tijd

de rempedaal

 

bus schat dat er plaats genoeg is

voor tegenligger en mijn fiets

en zoeft mij rakelings voorbij

ik schrik en ruk mijn stuur naar rechts

en raak de stoeprand

 

ik val

net niet

wat evenwicht

en licht suïcidaal zijn

 komt hier grandioos van pas. 

© bert deben

Antwerpen, woensdag 18 april 2012

Een puntje waar ik stil verdwijn ...

.

.

tekening: De Vliegenier van Barbara Jansma

Ik droom weer dat ik vliegen kan

eerst heel voorzichtig delicaat

een beetje drijvend zonder plan

terwijl ik alles achter laat

de stress, de zorgen, het verzuren

het veel te veel en veel te luid

ik durf me eindelijk bij te sturen

en drijf een eigen richting uit

geen last meer van de zwaartekracht 

ik hang wat tussen wolken waar

ik rust op straaltjes zonneschijn 

en voel hoe alles nu verzacht 

behaaglijk zweef ik verder naar

een puntje waar ik stil verdwijn.

© bert deben

Vlessart – Léglise, woensdag 9 juni 2010


Gedicht themadag van Barbara Jansma geplaatst bij haar tekening 'De Vliegenier'

een illustratie uit "Beppe Maaike's ondraaglijke vertellingen".

Vorige samenwerkingen met Barbara Jansma:

Mevrouw Professor Bernadine

Genesis, dag 2

.