Geschreven voor de maandelijkse opdracht van schrijversgezelschap Apropos, met als thema ‘Het dier als symbool voor …’ en extra uitdaging: ‘schrijf een dystopisch verhaal’.
Posts tonen met het label leven. Alle posts tonen
Posts tonen met het label leven. Alle posts tonen
dinsdag 1 oktober 2024
vrijdag 16 juni 2023
Leven na de dood
Het Huis
Er tekent zich een plant afop de muuren de luchter lichtsinds gisteren weer op
voorheen hing er maanden stilteeen grijs verledenwaaruit ze weigerde weg te gaan
er moesten kleinkinderen komenwarme kerstenzomers met een plonsbad in de tuin
nu schijnt er licht doorheen de kamersen blijkt er leven na de dood te zijn.
© bert deben
Antwerpen, vrijdag 01 augustus 2008,vanwege nieuwe achterburen.Werd aug. 2008 al een keer op het Volkskrant-blog geplaatst.
dinsdag 6 juli 1993
Kristal
(Kamperland, 4 juli 1993)
Opgedraaid en woedendsprong ik in de Oosterscheldezwom voorbij de boeiende pier, de stroming inver voorbij de veiligheid
de waterkering spoeldeschuimend ijskoud waterwaarin ik me voelde als kristalen genoot van de pijnvan afscheidvan één zijn met de zee
op het strand stondde menigte, vragen stellenden ieder had een antwoord‘zelfmoord’ heette het in de volksmondniemand die iets doen konbuiten wachten op het resultaat
tegen de stroom innet als heel mijn leven alvechtend tegen koudegolven en vermoeidheidoverwon ik mezelfde zeeen de mensheid
ik beweesdat mijn levende strijd nog waard was.
© bert deben6 juli 1993.
Labels:
1993,
dagboekgedicht,
depressie,
Kamperland,
kristal,
leven,
Oosterschelde,
strijd,
water,
zelfdoding,
zwemmen
Abonneren op:
Posts (Atom)

.jpg)