Verschraalde boomstronkstatig in een rotswoestijnsnakkend naar water.
Withered tree stumpsolemn in a rocky desertgasping for water
.
.© bert debenJebel Shams (+2.000 m. hoogte), Oman, zondag 13 februari 2022.
zondag 13 februari 2022
Haiku
.
vrijdag 11 februari 2022
dinsdag 8 februari 2022
Zorgeloos
.
.
.
ZORGELOOS
Ik wandel met mijn voeten door het waterzo simpel kan het zijn soms, het bestaanhet leven is een komen en een gaaneen opsomming van vroeger en van later
soms is het een geschenk en soms een strafmaar even denk ik niet aan het gewicht
de zon schijnt zonder zorg op mijn gezichten al wat is of was valt van me af.
© bert debenMuscat (Oman), dinsdag 8 februari 2022.
fotograaf: Bart Leagre.
.
maandag 24 januari 2022
De kern van alle dingen - Felix Timmermans
.
.
De kern van alle dingen
is stil en eindeloos.
Alleen de dingen zingen.
Ons lied is kort en broos.
En donker zingt mijn bloed,
van heimwee zwaar doorwogen.
Ik zeil langs regenbogen
Gods stilte tegemoet.
Met U zijn er geen verten meer
en alles is nabij.
Des levens aanvang glinstert weer,
geen gisteren en geen morgen meer,
geen tijd meer en geen uren,
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij,
verlost van schaduw en van schijn,
wordt pijn en smart tot vreugd verheven!
Hoe kan het zoo eenvoudig zijn!
Hoe kan het leven Hemel zijn,
met U, o kern van alle leven!
Ik weet het niet, ik vind geen naam,
ik krijg het met geen woorden saam
wat er nu omgaat in mijn ziele.
Is het soms blijdschap? Is ‘t verdriet?
Of allebei? En ook weer niet …
Ik kan slechts zwijgend knielen.
Felix Timmermans
(Lier, 5 juli 1886 - 24 januari1947)
uit: Adagio, P.N. Van Kampen & Zoon
n.a.v. de sterfdag van Felix Timmermans, 75 jaar geleden
donderdag 13 januari 2022
zondag 9 januari 2022
Schaduwbeeld
SCHADUWBEELD
Ik ben jouw schaduwbeeldkruipend naast je, altijd bij jeeen onbeduidend grauw op vloeren muren meebewegend silhouet
daar waar jij aandacht steeltde ogen zijn op jou gerichtjouw aangezicht, jouw vragend lijfterwijl ik slechts naast jou verblijf
als duisternis, als slepende getuigenisvan wie jij bent, van wat jij doetvan waar jij gaat, van elke handvan elke daad ben ik de achterkant
zo wijs ik samen mensen afen kijk ik mee minachtend neerop zij die slechts een schaduw zijnen wie jij klein en nietig vindt
op al wie jij dan nooit beminten mogelijk nooit respecteerten wie ben ik en wie ben jijen wie van ons onteert er wie
terwijl je, geilend op je eigen vleesin eenzaamheid jezelf betastben ik de schaduw van gemiszolang er licht schijnt blijf ik bij je.
© bert debenAntwerpen, 11 augustus 2001, herwerkt 9 januari 2022.
donderdag 6 januari 2022
zaterdag 1 januari 2022
Populairste berichten 2021
1. Winnaar Simon Michaël Coninckx-prijs met 'Hemelvaart' – een mooi dichterlijk begin van het jaar met een prijs. Dat het een (licht herwerkt) ouder gedicht betreft past in het kader van het in 2021 grotendeels digitaal verwerken van mijn ouder archief.
2. Behoorlijk - Fiducia Caro | VFG – een ludiek gedicht op een mooi welkomstcadeau dat ik kreeg n.a.v. mijn nieuw vrijwilligerswerk voor het VFG (dat vanaf 1.1.2022 ‘Dito’ zal heten) als begeleider voor mensen met een beperking.
3. De juf zegt dat ik vouten schreif – Een grappig gedicht dat ik eigenlijk schreef voor een Sinterklaaswedstijd van Taalvoutjes.nl. Een leuke extra is dat het leidde tot een publicatie in een in 2022 te verschijnen bundel met schoolgedichten!
4. Ze danst, ze zingt – een opigedicht voor Frances, die even de show stal op een podium waar later een ingetoomde gay Pride zou plaatsvinden, ze weet nu al hoe ze een publiek moet bespelen :-)
5. Nominatie Maerlant Poëzieprijs voor 'Er was een brug' – persoonlijk vind ik dit het sterkste gedicht dat ik dit jaar schreef, ik was dan ook heel blij met de nominatie.
6. Ik heb vandaag zijn hand gevraagd – als grap geschreven voor Valentijn, de titel lokte alvast heel wat op het verkeerde been gezette lezers :-)
7. Op een dag zal ik er niet meer zijn – ook uit het archief en 1 van de meer dan 100 oudere gedichten die ik voor een stukje herwerkte en op het blog plaatste, meestal met terugwerkende kracht geplaatst op datum dat ik het origineel schreef en blijkbaar was 1995 een heel sterk jaar wat dat betreft.
8. Ik zocht in jou hoe klein ik was – ook uit een vruchtbare periode in mijn archief (2000) en één van mijn meer expliciete dagboekgedichten. Goed voor een publicatie (samen met 11 andere gedichten van mij!) in de bundel 'Vertalersweelde, Giorgio Baffo e.a.' van de Stichting Spleen A'dam
9. Een mes in de rug – geschreven uit frustratie n.a.v. de schoftige manier waarop ik werd ontslagen eind 2019. Toegegeven, uiteindelijk ben ik er blij om en werd mijn leven er een stuk interessanter en aangenamer door, vooral doordat het mij de kans gaf een mooiere invulling te geven aan de vrijgekomen tijd.
10. Paleisjes voelen – een magisch-realistisch sprookje om een minder magisch jaar af te sluiten en vooral hopend op een mooier 2022 voor heel de wereld.
(klik op de titel van het gedicht om het te lezen)
Abonneren op:
Posts (Atom)