zondag 7 september 2003
maandag 18 augustus 2003
Misschien komt alles nog terecht ...
.
.
Misschien komt alles nog terecht
de toekomst en de kleuren
wat goed is en wat slecht
en al wat zeker moet gebeuren
wat los is wordt weer vastgelegd
en al wat ooit viel te betreuren
wordt langzaam van het hart onthecht
en opgeruimd langs achterdeuren
de zon geeft toch weer warmte af
een lach die straalt en vrede geeft
voorbij de wolken van chagrijn
hoezeer de hoop het ook begaf
in elke puinhoop overleeft
een zaadje van gelukkig zijn.
© bert deben
Antwerpen, 18 augustus 2003.
zondag 27 juli 2003
Draakje en het gevaar van datingsites
Mijn draakje vond op internet
een site van een prinses in nood
daar werd tot in detail gezet
hoe zij bedreigd werd met de dood
geen heks, geen vloek of geen gevaar
geen rozendoorn of spiegeling
geen stiefmoeder bedreigde haar
met gif op appels of venijn
toch wist zij dat zij sterven ging
en dat zou uit verveling zijn
geen ridder met een vlammend zwaard
geen prins die haar vanaf zijn paard
zou redden en dan zoenen zou
want in haar leven geen gekwel
daarom zocht zij, en wel heel snel
een draak die haar bedreigen wou
draakje, dat niet exact dat laatste las
mailde vlug @ Doornloosje:
‘Ik zoek de liefde al een poosje
misschien onder de maneschijn
kan ik voor U een ridder zijn!?’
in bijlage een foto ook
van toen ie nog wat jonger was
oh groot gevaar van internet
te laat zou dit een valkuil blijken
een duister plan werd opgezet
en draakje bijna doodgestoken
het zwaard kon hij nog net ontwijken
het hartje bleef nog lang gebroken …
© bert deben
Avoch (Schotland), juli 2003, voor Dana.
afbeelding uit Sad Dragons video
interessant artikel hierover: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/09/11/catfishing/
vrijdag 25 juli 2003
Mijn draakje wilde zwemmen gaan
Mijn draakje wilde zwemmen gaan
in Schotland voor een keer
een oude tante woonde daar
al jaren in een heel diep meer
het was een fiere taaie dame
die rechtop zwom, het hoofd omhoog
haar hoedje hield ze altijd droog
behalve dan met regen
ze zag mijn draakje als een zegen
want anders was ze steeds alleen
zo zwom ze door de jaren heen
en niemand kwam ze tegen
nog nooit had zij een mens gezien
al had ze wel een keer gehoord
dat zulke wezens ongestoord
elkaar ooit hebben uitgemoord
dus stond ze nu toch wel versteld
dat zulke schepsels toch bestonden
zoals mijn draakje had verteld
en dat zij nooit één had gevonden
‘misschien’ – zei zij – ‘zijn ze te klein
en moet ik eens een nieuwe bril
al ben ik niet echt helemaal zeker
of ik hen wel ontmoeten wil …’
toen werd het tussen beiden stil
in tantes ogen stond een traan
ze wist dat draakje weer wou gaan
en dat zij weer alleen zou zijn
(alleen zijn doet vooral dan pijn
als iemand plots er niet meer is)
maar net zo goed kan een gemis
als aandenken ook warmte geven
ach, ze was gewend alleen te leven
het hoofd plots opgeheven toen
gaf zij een knuffel en een zoen
een zelfgebakken cake voor bij de thee
en ook een zak met Schotse zalmen mee
daarna verdween ze in de mist
het leek of zij werd uitgewist ...
© bert deben
Scotland (Highlands), 25 juli
2003, voor Dana.
woensdag 23 juli 2003
toen proefden wij de liefde weer
Je bleek te zeer verdwaald te zijn
in houden van ontleden van
en vroeg opnieuw hoe lief ik was
maar zekerheid zou nooit volstaan
gedachten bouwden impulsief
de wegen die ik wou begaan
de wolken in, de oceaan
dolfijnen en de wereld zien
vol vuur en passie als weleer
en huilen naar de volle maan
de zonsopgang, een regenboog
maar absoluut geen ketens meer
toen depte ik jouw tranen droog
en proefden wij de liefde weer.
© bert deben
Avoch (Schotland), 23 juli 2003, voor Peter.
donderdag 10 juli 2003
Lichtje in het duister
Tekening © Maud
..
Lichtje in het duister
.
Mijn draakje heeft gemorst
een brood en veertien kazen
het zal je niet verbazen
als je weet hoe groot het is
ik zei heel lief:
‘er is wat mis, je bent een reus
ik kan je niet meer voeden’
mijn draakje zuchtte zacht
een wolkje vuur
verslikte zich en knikte dan
volwassen ‘ja’
ik knikte maar terug
toen stond mijn draakje stoer rechtop
en nam mij op zijn rug
en vloog met mij de wolken in
ik zag de aarde achter mij
de hemel en de zon voorbij
en toen nog vele sterren
dan wees mijn draakje naar
een heel ver lichtje in het duister
dáár ergens lag een nieuw begin !
© bert deben
Antwerpen, 10 juli 2003.
Voorlaatste draakjesgedicht - andere gedichten uit deze reeks: Draakjesgedichten
Voorlaatste draakjesgedicht - andere gedichten uit deze reeks: Draakjesgedichten
maandag 26 mei 2003
Uit losse stenen
.
Foto en gedicht: Rendeux, 26 mei 2003, voor Peter.
won de 1ste prijs ‘Poëzie aan de Zenne’ te Halle, donderdag 31 .01.2008
werd gepubliceerd in de gelegenheidsbundel van de wedstrijd
in 2017 werd het live gebracht, muzikaal begeleid door Caroline in't Veld en haar band tijdens Noarderwyn Live op Omrop Fryslân en in december 2017 verscheen het mee op de CD "In Vertrouwen" van Caroline in't Veld.
maandag 12 mei 2003
In de regen aan de afrit van Eke
Scenario voor kortfilm
In de regen aan de afrit van Eke
rijdt een vrouw met een Yaris, een rode
een Volvo aan, excuses worden aangeboden
de schade wordt vluchtig bekeken
de man uit de Volvo ziet haar bleke
huid, hoe ze rilt, hoe de weergoden
haar breekbaar maken, hoe haar rozerode
lippen bijna om verzoening smeken
verzekeringspapieren dienen ingevuld
binnen in de Volvo is het droog en warm
hij geeft een handdoek om haar haar te drogen
terwijl ze zich gedeeltelijk in de handdoek
hult
raakt ze dankbaar met haar hand zijn arm
bodemloos kijken ze in elkanders ogen
© bert deben
Antwerpen, maandag 12 mei 2003, in opdracht van Dirk J.
De opdracht was om een sonnet te schrijven, voor een oefening in verbale vorming, met als basisgegevens: een ongeval in de regen op de afrit Eke van de E17, tussen een man in een Volvo en een vrouw in een Yaris, leidt tot een verliefdheid.
Abonneren op:
Posts (Atom)