Posts tonen met het label Maud. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Maud. Alle posts tonen

zondag 27 januari 2013

De Zachte Zwarte Sterren




Kinderen omhelzen elkaar
onder de zachte zwarte sterrenhemel
en als je in hun ogen kijkt
bevrijden zachte zwarte sterren
hen van het boek
en van de letter en het woord
en laten hen lezen in stilte
ondergedompeld
in een zachte zwarte sterrenschijn
laten hen druppels regen zoeken
onder de zachte zwarte sterrenhemel 
laten hen fluisteringen achternalopen  
en de nacht verjagen
en de donzen adem
van de zachte zwarte sterren zoenen
laten hen op paarden rijden
gelikt door wind en sneeuw
en op de tippen van hun tenen
in de schemering
waarin wij ooit zullen verdwijnen 
gestreeld door tederheid
en zonder enig spoor van angst
aangezichten fonkelend
als een rivier van goud
gespoeld door zachte zwarte sterren
getroost door engelenvleugels
terwijl de vogels de dageraad bezingen
en gezegend en nat van vreugde
zullen jij en ik elkaar ontmoeten
onder een nachtelijke hemel
opgehelderd door de zachte zwarte sterren.



origineel: Michael Cashmore, David Tibet, Maja Elliott (Current 93)
vertaling: © bert deben
Vogelwaarde, vrijdag 3 augustus 2012.

voor Maud en Anne
 



Soft Black Stars

little children snuggle
under soft black stars
and if you look into their eyes
soft black stars
deliver them from the book
and the letter and the word
and let them read the silence
bathed in soft black stars
let them trace the raindrops
under soft black stars
let them follow whispers
and scare away the night
let them kiss the featherbreath
of soft black stars
and let them ride their horses
licked by the wind and the snow

and tip-toe into twilight
where we all one day will go
caressed with tenderness
and with no fear at all
their faces shining river gold
washed by soft black stars
and angels' wings shall soothe their cares
and all the birds shall sing at dawn
blessed and wet with joy
you and i will meet one day
under the night sky
lit by soft black stars.


Michael Cashmore, David Tibet, Maja Elliott (Current 93)


donderdag 10 juli 2003

Lichtje in het duister


                                                                                       Tekening © Maud                
.
.
Lichtje in het duister
.
Mijn draakje heeft gemorst
een brood en veertien kazen
het zal je niet verbazen
als je weet hoe groot het is  

ik zei heel lief:
‘er is wat mis, je bent een reus
ik kan je niet meer voeden’  

mijn draakje zuchtte zacht
een wolkje vuur
verslikte zich en knikte dan
volwassen ‘ja’  

ik knikte maar terug  

toen stond mijn draakje stoer rechtop
en nam mij op zijn rug
en vloog met mij de wolken in  

ik zag de aarde achter mij
de hemel en de zon voorbij
en toen nog vele sterren  

dan wees mijn draakje naar
een heel ver lichtje in het duister  

dáár ergens lag een nieuw begin ! 
 

© bert deben
Antwerpen, 10 juli 2003.

Voorlaatste draakjesgedicht - andere gedichten uit deze reeks: Draakjesgedichten