dinsdag 15 augustus 2017

Dura Necessitas (noodzaak is hard)


.
.
Dura Necessitas
                 (noodzaak is hard)  

Doorheen mijn zonnebrillenglas
kijk ik naar ’t kleuren der tomaten
en naar de vormen en formaten
van wat er groeit hier aan gewas
terwijl vul jij, gehurkt in ’t gras
met onkruid groene vuilnisvaten  

vanaf mijn ligstoel op ’t terras
hou ik jouw werklust in de gaten
en zucht: ‘dura necessitas’  

ik kan het rustig overlaten
aan hoe het is en hoe het was
maar ook aan jou in hoge mate. 
 

© bert deben
Vogelwaarde, maandag 14 augustus 2017, voor Ruud.
 
 

dinsdag 1 augustus 2017

Holda’s lokzang - een sage ...

 
 .
    Holda’s lokzang
.
     Hij volgde haar doorheen het bos
     betoverd door en half verblind
     en meegevoerd met orgelwind
     van maagdenpalm tot levermos

     van daslookblad tot hyacint
     ze zweefde er met lichte blos
     en rafelend de haren los
     aanlokkelijk als windekind

     hij hoorde hoe ze hemels zong
     alsof het eeuwig lente was
     en kon niet aan haar lied weerstaan
     hij volgde haar en riep haar aan

     terwijl niet tot hem binnen drong
     hoe hij verzonk in haar moeras. 
 

     © bert deben 
        Vogelwaarde, vrijdag 5 december 2014.
 
 
Geïnspireerd door het Muziekbos van Ronse, waar mythen en sages nog steeds leven: http://www.ontdekronse.be/nl/ontdekken/natuur/artikel/muziekbos


 

woensdag 26 juli 2017

Het Dorp - Friso Wiegersma / Wim Sonneveld


.
Het dorp  

Thuis heb ik nog een ansichtkaart
Waarop een kerk, een kar met paard
en slagerij J. van der Ven
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
maar het is waar ik geboren ben
Dit dorp, ik weet nog hoe het was
de boerenkind'ren in de klas
Een kar die ratelt op de keien
Het raadhuis met een pomp ervoor
een zandweg tussen koren door
Het vee, de boerderijen

REFREIN:
En langs het tuinpad van mijn vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat het nooit voorbij zou gaan

Wat leefden ze eenvoudig toen
In simpele huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d'r dressoir met plastic rozen

De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
In minirok en beatle-haar
En joelt wat mee met beatmuziek
Ik weet wel, ’t is hun goeie recht
De nieuwe tijd, net wat u zegt
Maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
Ze kochten zoethout voor een cent
Ik zag hun moeders touwtje springen
Dat dorp van toen, het is voorbij
Dit is al wat er bleef voor mij
Een ansicht en herinneringen

Toen ik langs het tuinpad van mijn vader
de hoge bomen nog zag staan
Was ik een kind, hoe kon ik weten
Dat dat voorgoed voorbij zou gaan
 

Friso Wiegersma
(Deurne, 14 oktober 1925 – Amsterdam, 5 juni 2006)
.
Het dorp werd warm emotioneel gezongen door Wim Sonneveld (Utrecht, 28 juni 1917 – Amsterdam, 8 maart 1974).  De muziek is een cover van La montagne van Jean Ferrat.  De Nederlandse tekst werd geschreven in 1965 door Friso Wiegersma (onder het pseudoniem Hugo Verhage), de levenspartner van Wim Sonneveld.  Het tuinpad van mijn vader’ verwijst naar het pad naast het ouderlijk huis van Wiegersma, het huidige gemeentemuseum De Wieger aan de Oude Liesselseweg in Deurne (NL).  Het pad kreeg op 14 oktober 2008 ook officieel de naam ‘Het tuinpad van mijn vader’.
 
 
 
 

dinsdag 18 juli 2017

Ik heb gezwaaid naar het verleden

.

.
 
Ik heb gezwaaid naar het verleden
ik reed er gisteren voorbij
en lachte eventjes tevreden
misschien dacht jij ook net aan mij  

soms kan iets niet worden vermeden
soms maakt iets jaren later blij
ik heb gezwaaid naar het verleden
ik reed er gisteren voorbij  

ik keek een korte tel opzij
en dacht aan dingen die we deden
je voelde even dichterbij
waarna ik verder ben gereden
ik heb gezwaaid naar het verleden. 
 

© bert deben
Vogelwaarde, maandag 20 maart 2017, rondeel voor Toine.
foto: uit 'Bridges of Madison County' 
 
 

maandag 10 juli 2017

Als grashalmen dansen

.


Als grashalmen dansen 

Een woord in de wind
verspreidt de stilte
fluistert, verdwijnt
stijgt op naar de hemel  

in de schaduw dansen de halmen
op het hoofd van de tijd
hun zaden rijp
ze luisteren  

als we allemaal wortelen
komt er nooit meer oorlog
als we allemaal grond vinden
die ons toelaat te gedijen  

een woord in de wind
verspreidt zich
fluistert, verdwijnt
stijgt op naar de hemel. 
 

© bert deben
Milton Keynes - Birmingham, GB, zaterdag 24 mei 2014.

.

dinsdag 4 juli 2017

Papa heeft een vriendin

 .
.

Papa heeft een vriendin  
.
Mijn papa is van mama weg gegaan
nu al een maand, ze huilt nog alle dagen
als ik haar troost of als ik iets wil vragen
zegt zij dat ik het toch niet kan verstaan  

ik heb mijn papa 1 keer nog gezien
hij kwam toen even zijn computer halen
hij zei dat hij voor mij wel zou betalen
hij denkt dat mama mij verkoopt misschien  

maar dan is mama helemaal alleen
papa heeft een vriendin om met te spelen
zegt oma, en dat hij een eikel is
dat zegt ze luidop tegen iedereen  

ik doe alsof het mij niet echt kan schelen
terwijl ik toch ook wel mijn papa mis. 
 

© bert deben
Vogelwaarde, zondag 13 februari 2016.
foto: uit video NF - How Could You Leave Us
.  
  
      werd gepubliceerd in ‘Roodwoordje en de broze wolf' – Poemtata 2017    
 

dinsdag 27 juni 2017

De wolken boven mij

.
 
.
De wolken boven mij  

Ik leg me neer om wat te blijven
alleen op een vergeten strand
met iets te lezen bij de hand
en iets ook om misschien te schrijven  

we zien wel, het valt af te wachten
en voor mezelf is het al goed
als ik verdwijn in mijn gedachten  

of in de wolken boven mij
een dodo zie ik, dan een hond
een schaap wordt in de bibs gebeten
dat schuift hier allemaal voorbij  

alsof er nooit een zorg bestond
en al wat mis ging werd vergeten. 
 

© bert deben
Zaamslag, maandag 26 juni 2017, liggend bij de Schelde.

 
een dodo zie ik 
dan een hond  
 een schaap wordt in de bibs gebeten
dat schuift hier allemaal voorbij
 
 
 

woensdag 21 juni 2017

Mijn kleinkind is nu 13 weken

 .


Mijn kleinkind is nu 13 weken
en zeven centimeter groot
klein dus, met ons allen vergeleken
het woont ook nog in moeders schoot  

het drukt daar wat op ingewanden
en maakt dat mama misselijk is
want verder heeft het niets om handen
en kent het geen bekommernis  

al wat er in de wereld speelt
hoe mensen zijn, wat wij misgunnen
en hoe hier alles is verdeeld
terwijl we zoveel beter kunnen  

toch laat ik graag mijn angst verbleken
bij wat ik in mijn hart omsloot:
mijn kleinkind is nu 13 weken
en zeven centimeter groot. 
 

© bert deben
Antwerpen, donderdag 27 april 2017, eerste Opi-gedicht, voor mijn kleinkind.  
.
Ondertussen zijn we bijna twee maand verder, maar ik moest (ongeduldig) wachten met het plaatsen van dit gedicht op de officiële aankondiging en dat gebeurde met dit schitterende filmpje:  
.

video
video by Dana Deben
 
 

donderdag 15 juni 2017

Oerkracht


.

Soms wil je, zonder het te weten
een heel nieuw iets, een nieuw begin
soms ben je het al lang vergeten
of sta je er al midden in  

je zoekt, je denkt, er was toch iets
misschien een reden om te leven
misschien, zo denk je, was het niets
of heeft het jou al opgegeven  

zo gaat de oerkracht soms voorbij
je merkt niet eens dat het gebeurt
je mist het wel, maar weet niet wat
een dag, een maand, een jaargetij 

te veel dat niet werd ingekleurd
gewoon omdat je het vergat. 
 

© bert deben
Hammersfest, Noorwegen, zaterdag 3 juni 2017
foto: Waiting - © bert deben, Rotterdam juni 2017
 .
 

vrijdag 9 juni 2017

wolken, hemel en de zee


.
Wolken, hemel en zee 

Ik zit wat voor me uit de staren
naar wolken, hemel en de zee
soms neemt een mens geen zorgen mee
of weet hij het zo te ervaren

dat alles even mooier lijkt
een ander venster op het leven
al is het dan misschien maar even
terwijl hij stil naar buiten kijkt

en tussendoor ook zit te dromen
een boot schuift langzaam over baren
ik kabbel in gedachten mee
en laat de woorden rustig komen

ik zit wat voor me uit te staren
naar wolken, hemel en de zee.



© bert deben
ms Rotterdam, kamer 1863 met zicht op zee, donderdag 1 juni 2017,
23u30 en nog steeds licht buiten (middernachtzon Noorwegen)
geschreven op muziek van Bjørn Eidsvåg:
 
.
 

donderdag 8 juni 2017

Expeditie

.
.
Expeditie 
 
Tijdens onze expeditie
kwamen we op plaatsen
waar nooit voorheen
een mens geweest was

gelukkig waren er overal
wandelweggetjes aangelegd
en hier en daar terrasjes
waar we iets konden drinken.


© bert deben

Noorwegen, Geiranger, woensdag 7 juni 2017, tijdens de wandeling, zittend op een bankje met zicht op de fjord.
 


 
 
 

donderdag 1 juni 2017

Ålesund

 .

Een fort op een fjord
vierhonderdachttien trappen
en wat weggetjes
voor een foto met uitzicht
~ vakantie is een werkwoord!


© bert deben
Ålesund, No, woensdag 31 mei 2017 on top of the hill
 


 
 

maandag 29 mei 2017

de dichter verdwijnt ...


 

Het schip vertrekt en
laat een spoor van golven na
~ de dichter verdwijnt
in de stilte van zichzelf
en klampt zich vast aan een pen. 
 

© bert deben
ms Rotterdam, zaterdag 27 mei 2017
haven R’dam ter hoogte van Maassluis.



zaterdag 27 mei 2017

De belangrijkste voorwaarde voor geluk ... Desiderius Erasmus

.
 
 De belangrijkste voorwaarde voor geluk
is dat je wilt zijn wat je bent
 
Desiderius Erasmus (1466-1536)
 
in hoofdstuk 22 van 'Lof der Zotheid' (een boek uit de 16de eeuw!) 
vertelt het personage Dwaasheid zijn visie op het leven:
 
"Vertel eens, kun je van een ander houden als je een hekel hebt aan jezelf? In harmonie zijn met een ander als je dat niet met jezelf bent? Iemand genot geven als je jezelf alleen pijn en verdriet bezorgt?
...
Dus het gaat hierom: de belangrijkste voorwaarde voor geluk is dat je wilt zijn wat je bent. En daar brengt mijn Eigenliefde je nou via de kortste weg heen, zodat niemand ontevreden is over zijn eigen uiterlijk, niemand over zijn eigen innerlijk, niemand over zijn afkomst, niemand over zijn positie, niemand over zijn opleiding, niemand over zijn vaderland
...
En wat heeft de natuur het toch buitengewoon goed met ons voor, dat ze bij zoveel verschillen alles in balans brengt! Waar ze een beetje minder gul is met haar gaven voegt ze een ietsje meer Eigenliefde toe ..."
.
 foto's © bert deben: Ontluchtingspijp parkeergarage tussen C.S. en De Doelen te Rotterdam 
 
 

zaterdag 20 mei 2017

J&B

 .
 

J&B


Je liet me
jouw
gedichten lezen  

verduisterde
de kamer
met muziek  

en droeg mij
Jan Arends
voor  

intiemer
kon
haast niet  

er ontbrak
alleen nog 
iets van 
38°
 

© bert deben
Dworp, donderdag 21 juli 2011, voor J.
 
 
 

woensdag 17 mei 2017

Ontmoeting

.
 
Ontmoeting  

Hij zette zich naast mij
en zweeg  

slechts af en toe een zucht
de ogen naar het niets gericht
het denken op het aangezicht
de zorgen op een rij  

bedeesd draaide hij zijn hoofd naar mij
zijn blik was als een brug  

ik bedacht
een aantal zachte zinnen
maar zei net zoveel terug. 
 

© bert deben
Edegem, 1990.