Alles is wel heel erg veel
Kom
ik een oude bekende tegen
lang
niet gezien en
oppervlakkig
van ergens vroeger
stelt
die de meest diepgaande
van
alle mogelijke vragen:
of
alles goed is met mij ?
waarna
ik gekatapulteerd word
tot
op een denkbeeldige sofa
bij
een verzonnen psychologe
die
mij zegt dat ‘alles’
wel
héél erg veel is
om
goed te zijn
en
of ik dan zeker niets vergeet ?
dus
ik denk heel diep na
graaf
tot aan mijn geboorte
en
door de diepte van
mijn
duisterste zijn
want
inderdaad
‘alles’,
is wel heel erg veel
en
als ik eerlijk antwoord
moet
het ‘neen’ zijn
maar
als ik neen zeg
stelt
die oude bekende
dan
ook nog een vraag om te polsen
wat
er mis is of minder
en
gaan we dat dan samen
ontleden
en benoemen ?
of
zal de oude bekende
heel
eventjes stil zijn
diep
beginnen na te denken
over
mogelijke oplossingen of
over
hoe zo snel mogelijk
van
mij vandaan te kunnen raken ?
als
ik uiteindelijk besluit
om
beleefd ‘ja’ te liegen
en
voorkomend de vraag
‘en
met jou ?’ te stellen
is
de oude bekende
al
lang weer weg
en
heb ik tot 2 keer toe
de
bus gemist.
©
bert deben
Antwerpen,
donderdag 06 augustus 2015, in de wachtzaal van de dokter,
Alles
Alles –
een
schaamteloos woord, opgeblazen van hoogmoed.
Het
moet tussen aanhalingstekens staan.
Het
doet alsof het niets overslaat,
alsof
het bijeenbrengt, omvat en inhoudt en heeft.
Maar
intussen is het niet meer dan
een
flard vol tumult.
uit 'Het moment'
