Genesis – dag 1, het startsein

Genesis – dag 1

God geeuwde, rekte zich uit

keek door het niets naar de eeuwigheid

verveling, weer het zelfde als altijd

de maandag waaide zijn hemel binnen

niets bestond, zelfs geen Godinnen

misschien moest hij er één creëren

maar wat en waar en hoe beginnen

en wat als zij zich tegen hem zou keren

als niets bestaat gaat niets verkeerd

toen drong het leven tot hem door

hij leunde achterover, staarde

voor zich uit en rolde uit zijn neus

een keutel, keurde die geconcentreerd

kreeg een inval

               en schiep ‘de Aarde’.

                                                                                                                                                                                                                             

© bert deben

Antwerpen, maandag 30 maart 2009.

Geplaatst voor Assyke, die een oproep deed om een blog te plaatsen rond het thema ‘Startsein’
.

Landschap in beleg - Doel, een dorp dat op verdwijnen staat

 

.

Landschap in beleg

.

Er is geen doel om te verdwijnen

ik wil een dorp van mensen zijn

maar langs mijn dijken en mijn velden

spoelt verleden mij voorbij

ik kijk ontredderd naar de Schelde

waar de schepen mij bedreigen

en bruin verroest en grijs bewolkt

de buizen naar de afgrond leiden

een put, ontvolkt om te versterven

de huizen barstend in de nacht

en kaal geplunderd en verminkt

ben ik een landschap in beleg

ik wortel mij in Vlaamse polder,

maar zak in wanhoop verder weg.

© bert deben

Antwerpen,  juli 2008, voor de poëziewedstrijd DorpsDichterDoel.

Eervolle vermelding ‘DorpsDichterDoel’ - Doel, 21 maart 2009.

Gepubliceerd in de verzamelbundel 'BEDICHTING VAN EEN DORP', 

gedichten voor Doel en als poster opgehangen aan een verlaten woning in Doel:

 

Voor wie meer wil weten over Doel, een dorp dat plaats moet maken voor de expansie van de Antwerpse haven en reeds een jarenlange doodstrijd moet ondergaan:

http://www.doel2020.org/

Vader vangt weer duiven in de tuin

.

 

Vader vangt weer duiven in de tuin

en rijdt langs velden hazen aan

verblind als zij te wachten staan

op boter, kruiden en ajuin

 

gestoofd zijn zij het best met bier

en af en toe met achterdocht

omdat het niet van moeder mocht

vertelt hij zachtjes met plezier

 

maar vroeger toen het oorlog was

en hij de oudste van drie wezen

was hij in stropen zeer bedreven

 

terwijl hij peuzelt van ’t karkas

kan ik in vaders ogen lezen

hoe hij het weer zit te beleven.

 

© bert deben

Antwerpen, donderdag 24 april 2008, ode aan vader 

voor vaderkesdag.

.

Master B.

Je ziet jezelf niet zoals ik jou zie

ik zie de schoonheid, jij de fouten

ik kruid, wat jij dan ongezouten

mankementen noemt, maar ieder die

rond jou kritiek durft te verschaffen

krijgt met mij te doen, dus nu ook jij

en er gaat geen dag te snel voorbij

dan die waarop ik jou mag straffen

terwijl ik jou met strelingen bedreig 

zoen ik jou tot je zegt dat je mooi bent  

en dring ik in jouw verwachtingen binnen

totdat je gelooft dat je wordt verwend

maar niets is minder waar, wat ik verzwijg

is hoe streng ik jou voor mij wil winnen.

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 17 maart 2009, voor Ruud.

 

Het koesteren van pijn

De deur gaat dicht, ik lijk te wenen

althans zo voelt het diep van binnen

maar tranen volgen niet, slechts zinnen

ik baken af wat is verdwenen

gevoelens worden omgezet

in welgetelde lettergrepen

het hart nog even uitgeknepen

in weer een vorm van een sonnet

de dichter zou gevoelig zijn

omdat hij alles kan omschrijven

gemis, gevoel, verlies, verdriet

het altijd koesteren van pijn

maar 't moeten veertien regels blijven

veel meer emotie duldt hij niet.

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 27 februari 2009,

nadat Bob de sleutel afgaf en ik de deur sloot. 

De liefde kent geen nederlagen ...

.

 foto: © bert deben – New Zealand, Lake Tekapo, november 2010
 

.

Zo gaat het soms ...
.
Zo gaat het soms, zo zijn de dagen
ze eindigen, ze gaan voorbij
zo ging het ook met jou en mij
met minder antwoorden dan vragen
 
soms valt het moeilijker te dragen
de grote wegwerpmaatschappij
maar beter zo dan medelij
de liefde kent geen nederlagen
 
de liefde kent slechts het ervaren
de zon die door de wolken schijnt
en alles even warmer maakt
tot dat het koelt – zo zijn de jaren
 
van elk seizoen dat weer verdwijnt
rest iets dat zoet
           en iets dat bitter smaakt.
 
 
© bert deben
Antwerpen, donderdag 26 februari 2009, voor Bob.
.

Herfstsonate

.

.

Herfstsonate

.

Er huist in mij een droog skelet 

wat beenderen, een ribbenkast 

een puzzel in elkaar gezet 

die hier en daar wat strammer past  

 

het durft behoorlijk hard te kraken 

als botjes draaien in hun kom 

van ’s morgens al bij het ontwaken 

de dokter noemt het ouderdom  

 

ik noem het kunst, een soort talent 

mijn innerlijke componist 

mijn nek, mijn rug, mijn ledematen 

elk bot in mij een instrument  

 

als ’t kouder of als ’t vochtig is 

dan kraakt in mij een herfstsonate.  

 

© bert deben 

Antwerpen, donderdag 7 augustus 2008

 

nominatie poëziewedstrijd Ronse, gedichtendag 29 januari 2009.

foto: Hengstdijk, De Grote Putting - bert deben 

 

Cold Turkey

 .

.

Cold Turkey 

.

Het oorloogt peuken in mijn hoofd

sleept slierten rook en grijze dampen

doorheen verlangen en verkrampen

tot enkel zoetigheid verdooft  

ik zit en zap langs al het saaie

van huis weer weg en weer naar huis

om daar te stranden voor de buis

en op de sofa rond te draaien  

chagrijnig sla ik lekkernijen

eerst van me af en dan naar binnen

het staat mee op, gaat mee te bed

het laat me lusteloos betijen  

allicht wil ik niet herbeginnen

ik wil alleen één sigaret. 

 

© bert deben

Antwerpen, donderdag 15 januari 2009, voor Ruud

.

http://www.tabakstop.be/rokers/hoe-verslaafd-ben-ik