Aan ’t randje van een inzinking ...

.

Aan ’t randje van

Ik zat in ’t park aan ’t randje van

de vijver en een inzinking

waarom ik mij nog niet verhing

was wel reeds vraag, maar nog geen plan

plots stond er naast mijn rechterbeen

een soort van eend, die zei : Ik ben gans …

Hallo ! – zei ik beleefd – Dag Hans !

Niet Hans ! – sprak hij – Maar gans alleen !

Hoezo ? – vroeg ik toen – Gans alleen !?

want ik dacht steeds dat ik dat was

we bleken dus eenzelfde ras

en eigenlijk met z’n tweeën

even toch, want in de vijver tussen ’t riet

bleef hij vlot drijven, maar ik dus niet.

© bert deben

Antwerpen, 05 november 1997, zittend op een bank in het stadspark.

.

Deksels

.

.

September, straks dag 7

.

. 

September, dag 7

September wandelt vanaf nu met kille schreden

door het landschap dat mijn ziel mag zijn, oude vragen

verkleuren het groen en de zon schijnt enkel vage

stralen op een vers jaargetij, een nieuw verleden

de dichter reflecteert vanop latente treden

die hem lokken naar Nirwana, stapelt daar lagen

met woorden tot sonnet en herleest weer met trage

ogen vol begrip wat hij beter had vermeden

hij herbeleeft almaar de fouten in zijn leven

geeft de wereld wat hij denkt dat hij schenken kan:

gedichten van kristal, waarop men zal proberen 
stenen te werpen om de scherven te creëren 
waarmee de dichter zich verminken zal tot man  

 

het is vandaag september, en alweer dag 7.

© bert deben 

Turnhout, 1 + 2 september 1997 

Vogelwaarde 30 maart 2021 deels herschreven, luisterend naar 

Ghosteen van Nick Cave and The Bad Seeds:  

 

 

Je mist mij, ik mis jou niet ...

                       .

  

Ik pluk een bloem en 1 voor 1 haar blaadjes

je mist mij – zeg ik, en – ik mis jou niet

ik mis vooral een troost voor het verdriet

en af en toe een vulling voor de gaatjes. 

.

© bert deben

Antwerpen, woensdag 20 augustus 1997, voor een toen nog onbekende,

een overgehouden strofe uit mijn sonnet 'Ik kookte uit gewoonte weer voor twee'

Art: Dilka Bear - acrylic on wood 20 x 20cm

 

Tussen steen en porselein

 .

.

Opa op de wallen

Opa hijgt als nooit tevoren 
dolverliefd en plompverloren 
opgegeild door al het gore 
van de dames van de nacht 

ongekend vindt hij ze prachtig 
ongebreideld en verkeerd 
opa is voorbij de tachtig 
maar bijlange niet volleerd. 

©  bert deben 
Kamperland, 9 juli 1997. 

 

Ballast 

Hoe schrijf ik jou mijn achterkant
mijn waaier van gezichten
gedichten van de schemer en
de schaduw van mijn ziel

hoe zwijg ik jou verankering
aan liefde en aan lust en aan
een nooit geblust verlangen naar
het ongetemperde van vlees

hoe kijk ik met de ogen toe
naar de hemel en de hel en
naar het eeuwige verhangen zijn
aan het denken aan de dood

de mens in mij zoekt vaste vorm
maar zwijgen weegt als lood.

© bert deben
Antwerpen, 1997, voor Anneke. 

 

Gepubliceerd in literair tijdschrift Gist juni 1997.