Nirwana

  .

Nirwana      

.

Stapsgewijs ging alles dood in mij

eerst het grijs en één voor één ook

alle kleuren, dan ging in rook

het bleek verloren, jaargetij

na jaargetij verdween ik meer

in gaten van een achtergrond

een denken dat zichzelf ontbond

tot onbestaande op een keer

veel meer subliem kon het niet zijn

ik muntte uit in ledigheid

en kende daardoor ook geen falen

toen kon ik ook mezelf nog kwijt

 

een klein dun straaltje zonneschijn

dat niet meer viel te achterhalen.

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 1 juli 2011.

 

 

September, straks dag 7

.

. 

September, dag 7

September wandelt vanaf nu met kille schreden

door het landschap dat mijn ziel mag zijn, oude vragen

verkleuren het groen en de zon schijnt enkel vage

stralen op een vers jaargetij, een nieuw verleden

de dichter reflecteert vanop latente treden

die hem lokken naar Nirwana, stapelt daar lagen

met woorden tot sonnet en herleest weer met trage

ogen vol begrip wat hij beter had vermeden

hij herbeleeft almaar de fouten in zijn leven

geeft de wereld wat hij denkt dat hij schenken kan:

gedichten van kristal, waarop men zal proberen 
stenen te werpen om de scherven te creëren 
waarmee de dichter zich verminken zal tot man  

 

het is vandaag september, en alweer dag 7.

© bert deben 

Turnhout, 1 + 2 september 1997 

Vogelwaarde 30 maart 2021 deels herschreven, luisterend naar 

Ghosteen van Nick Cave and The Bad Seeds: