De Wind - Martin Broek

.

© Martin Broek 2015 

Martin schreef bovenstaand gedicht in 2015 als een reactie op mijn haiku 

‘Op het pad van de stilte’:

Gedachten raken 

op het pad van de stilte 

de eeuwigheid aan 

© bert deben 

Ik ontdekte het repliekgedicht nog maar pas en ook al zie ik mezelf of de haiku niet meteen als ‘pedant’ en vind ik niet dat religies een patent hebben op de eeuwigheid (ook voor de wetenschap is het een onderwerp), ik snap zeker de invalshoek en vind het een sterk gedicht op zich. Ik vind het sowieso al mooi als een gedicht anderen weet te inspireren en verder waardeer ik Martin al jaren voor wat hij doet (vooral in zijn aanklacht tegen de oorlogsindustrie), ik ben dan ook blij dat ik het gedicht hier mag plaatsen. De eindstrofe geeft alvast een stevige ‘voeten op de grond’ boodschap als alternatief voor de misschien wat zweverige eeuwigheid.

Wie meer van Martin Broek zou willen zien of lezen kan dit op onderstaande links:
http://broekfoto.blogspot.com/ foto's en opripsingen 
https://broekstukken.blogspot.com/ over wapenhandel en de oorlogsindustrie.

Een eicel, in een laboratoriumglas

.

2003-03-07, E313, onderweg gedicht voor Dana

.

De IJsbeer

.

.

.
De ijsbeer ijsbeert uit verveling 
op grijze blokken van beton 
en wankel wachtend in de zon 
op weer een nieuwe vis-bedeling 

de grote heerser van de pool 
en weidse witte vlaktes ijs 
zit hier te midden van het grijs 
tot het plezier van weer een school 

de kindjes roepen naar het beest 
“spring dan, spring dan in het water!” 
de ijsbeer ijsbeert wat bedeesd  

een onbeduidend keerpunt later 
willen zij de leeuwen zien of apen 
een tweede ijsbeer ligt te slapen. 


© bert deben 
Antwerpen, 18 september 1998.  

 

Paleisjes voelen

.

zaterdag 1 februari 2020, A59, op weg naar Nijmegen.

gedicht werd maart 2021 gepubliceerd in 

e-bundel ‘Thuis’ van stichting ‘UitJeErvaring’

Trein naar Turnhout

. 

TREIN NAAR TURNHOUT 

Niemand knikt hier een gedag

niemand kijkt mij in de ogen

ieder heeft een masker op

niemand lijkt hier opgetogen

ieder in een eigen wereld

ieder leeft in een mobiel

enkel ik leef in een schriftje

bijdetijds als een fossiel

vier wagons slechts deze trein

paarse zetels, vuile ruiten

februari nog en winter

toch is het al lente buiten

slechts een uurtje met de trein

en wat tijd om te beschrijven

wat ik zie hier rondom mij en

wat in mij komt bovendrijven

zoals de vraag: waar gaat het heen

met het klimaat en met Covid19

terwijl ik zelf naar Turnhout ga

om mijn kleinkind weer te zien.

© bert deben

Trein Antwerpen – Turnhout, woensdag 24 februari 2021.

Liefde - Toon Hermans

.

.

De Knobbelhokko

.

De knobbelhokko 

De knobbelhokko zit hier stil 

geen mensenkind dat naar hem kijkt 

omdat hij niet in ’t minste lijkt 

op wat men hier aanschouwen wil 

een olifant, een krokodil 

een aap die op een buurman lijkt 

een leeuw die met zijn manen prijkt 

de knobbelhokko zit slechts stil 

de knobbelhokko zit hier maar 

en staart een beetje voor zich uit 

denkt hij aan ’t amazonewoud

de kleuren daar en het geluid

ooit was het beest een vogel daar

hier is hij slechts een kooi-inhoud.

© bert deben

Antwerpen, 7 juli 1998, geschreven in de Zoo.

Photo by David J. Stang 

 .

Hemelvaart

.

.

Hemelvaart

Ondanks het plein en houten banken

weigert beton een thuis te zijn

de bomen dragen naakt de tijd

en wijzen naar de hemelvaart

roerloos wordt hier door het glas gestaard 

en vallen ogen langzaam toe

zo moe van stilte dat het ziektes baart

en afscheid schrijft op het plafond

hier worden ouderen bewaard

voor wandelingen in het weekend

en aarde maakt het grasland vrij

voor wat hier nog vooruitzicht heet 

het leven wordt barmhartig uitgekleed. 

© bert deben

Ommen / Zwolle, 26 maart 2005. 

30 januari 2021 werd dit gedicht bekroond met de 

Simon Michaël Coninckx-prijs van de stad Sint-Truiden 

Het juryverslag: 

Juryleden poëzie: Herman Rohaert, Herman Fabré, 

Katrien Frederix en Marleen Wulms

De prijsuitreiking van de Literaire prijzen stad Sint-Truiden, voorzien op zaterdag 30 januari 2021, kon vanwege de coronapandemie niet doorgaan, er was wel een alternatieve, digitale uitreiking.  Daarnaast werd er ook zoals voorheen nog een brochure gepubliceerd met de winnende teksten en het juryrapport, deze kan je ook digitaal bekijken op: Literaire prijzen stad Sint-Truiden. 

Voor de digitale uitreiking maakte ik 2 video's aan, één waarin ik mezelf voorstel en deze, waarin ik het gedicht voordraag: 

april 2022 gepubliceerd in kwartaalblad Recht op Waardig Sterven, RWS jg 39, nr 168 

en nov. 2022 in literair eenmansschrift De Vos jg 11 nr 27