Most Handsome

 Most Handsome

You surely must have been

The most handsome man

I’ve ever seen

Looking at a movie screen

And sitting next to me

No movie did I see

Though staring at your stunning face

Without a doubt I knew

How good it had to be

No glimpse you gave me

No glance, no eye

Not even when I coughed out loud

Not even when I screamed I choked

Not even when I laid my head

Upon your lap to die

I’m sure you must have noticed me 

But I guess you were too shy.

© bert deben

Antwerp, Wednesday 14th December 2005,

written after seeing ‘Corpse Bride’, sitting next to a gorgeous creature 

picture: Victor in 'Corpse Bride' (Tim Burton, 2005).

Klein, doorschijnend en verloren

Allerheiligen

.



   Allerheiligen  

                 (bij de rustplaats van moeder)

     De doden werden weer verschoond

     zowel van zonden als hun graven
     herdacht ook om de mooiste gaven
     in stilte wordt berouw getoond
 
     een jeugd lang heb ik hier gewoond
     een sloepje in een kleine haven
     tot ik mezelf voorbij zou draven
     tot wat voor mij de moeite loont
 
     het leven neemt, het leven geeft
     als ik hier sta, zo half verweesd
     ben ik verheugd om al de jaren
     die ik door jou dan heb geleefd
 
     een schip ben ik, dat weet te varen
     maar bij het afscheid weer bedeesd.
 
 
     © bert deben 
        Borsbeek, dinsdag 1 november 2005, voor moeke.

Wandeltocht Libramont

 Libramont

    (les Ardennes)

Zonder riviertje 

zou het geen wandeling zijn

zeker niet met laarzen aan

rugzak, drinkbus, wandelstok

er moet iets stromen door het woud

hoe oud de bomen ook of stenen

hoe grillig rotsen zich vermomden

met mossen, struiken of klimop

we hoopten het van op de top

en zochten het in dalen

voor ons moest het water zich herhalen

in kabbelen en valletjes

in bochten en gevaren

en gladde stenen oversteken

waardoor er altijd iemand nat kon zijn

of op z’n minst een been kon breken.

© bert deben

Wandeltocht Libramont, zondag 30 oktober 2005. 

 

Wintertijd

.

Wintertijd  

De zomer slaapt nu in de schuur 

totdat het straks weer lente wordt 

de klok staat weer op winteruur 

en dagen werden ingekort 

’s avonds sluiten de gordijnen 

en gaat weer de verwarming aan 

de zon zal maanden minder schijnen 

het is een tijd om stil te staan   

 

als eertijds bloesems in de lanen 

vergaat het nu dan ook de kleuren 

en soms ook pijnlijk teerbeminden 

soms deelt men vreugde, soms ook tranen 

wat aandacht weet ons op te beuren 

de winter is een tijd voor vrienden.  

 

© bert deben 

Antwerpen, vrijdag 28 oktober 2005, voor tante Josee.  

 

Kamers vol gedachten

.

.

Hier lig ik in een luchtkasteel

met alle kamers vol gedachten

een beetje eenzaam af te wachten

en starend naar mijn spiegelbeeld

zo toont het beeld mij gans alleen

en oud en grijs maar toch tevreden

voor spijt van iets geen echte reden

zelfs zonder mensen om me heen

ik heb geleefd, ik heb bemind

ik zag de wereld en het leven

en wie er ooit voor mij wou zijn

ik zag vooral heel fier mijn kind

en al wat ooit bestond aan pijn

werd in een ogenblik vergeven.

 

© bert deben

Château de Petit Rechain, 

zondag 9 oktober 2005, voor Robert (9 jaar nadien). 

dat het eenzaam toch nog erger kon

 .

      Brussel, donderdag 06 oktober 2005, voor Jan D.

      lay out: Vincent Jongman, voor publicatie in digitaal tijdschrift Po-e-zine nr 15 

 

Er komt weer ruimte in de tuin

.

 .

Er komt weer ruimte in de tuin

nu er geharkt werd en gesnoeid

verwijderd wat er uitgebloeid

geen kleur meer had behalve bruin  

al wat niet meer in bloei kon zijn

ligt op een hoopje te ontbinden

het hoopt van daar de weg te vinden

naar nieuwe wortels op termijn. 

 

© bert deben

Antwerpen, maandag 15 augustus 2005.