Broodje Liefde

.

voor Bob (die toen een broodjeszaak had)  

2016 gepubliceerd in de bundel: 'Na het vrijen steek ik een gedicht op' 

Ik nies, ik snuit, ik nies, ik snuit ...

.

 

Hoe gaat het met je, kom vertel

ik nies, ik snuit, ik nies, ik snuit

het snot loopt er met liters uit

het gaat al beter, dank je wel  

een groene transparante gel

lekt langs mijn neus weg naar verluid

op alle groenten en het fruit

en kleurt dit tot een aquarel  

zo sta ik in het warenhuis

en kom ik daar mijn baas toch tegen

verbaasd dat ik reeds buiten mag

ik voel me ziek maar hou me struis  

hij zegt bezorgd en wat verlegen:

neem morgen ook nog maar een dag ! 

 

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 7 februari 2006, snotterig.

De Verleiding

.
Het blad toont vele kleuren wit
van donker nu de nacht er is
tot licht of zwaarder van gemis
of grijs als ik in schaduw zit

een kleurloos alsmaar anders zijn
dat wacht tot straks de woorden komen
een wit dat zich heeft voorgenomen
een kleur te worden op termijn

een grief, geluk, een grap misschien
in elk geval een nieuw gedicht
een inhoud die op afstand wacht
gewikt, gewogen en herzien

het blad dat lonkend voor mij ligt
zodat ik weer niet slaap vannacht.

© bert deben
Almere – Antwerpen, 26 – 27 januari 2006.

Misschien bestaat de liefde niet

 .

Doornroosje  

.

Ik kom jou alsmaar wakker zoenen

aarzelend, na het slapengaan

verschijn ik stil in jouw bestaan

en vinden wij ons in visioenen  

ik zoen jouw hals, je schouders, rug

en vlei me dicht tegen je aan

geheel de passie toegedaan

tot werkelijk en weer terug  

zo kom ik zachtjes bij je binnen

met sleutels die je achterliet

ofschoon ik jou maar amper ken

en ik voor jou illusie ben  

misschien bestaat de liefde niet

maar moeten wij die weer verzinnen. 

 

© bert deben

Antwerpen, zondag 22 januari 2006, voor Bob.

  
 

 

Foto: Julian Morris as Prince Phillip in ‘Once upon a time’ 

‘Doornroosje’ werd gepubliceerd in ‘Beeldspraak’ – Artbooks, Hillegom 2015
en in de bundel 'Na het vrijen steek ik een gedicht op'

Trouw doorheen de jaren

Ik was je trouw doorheen de jaren 

tweeduizendvijf, tweeduizendzes 

het eerste jaar van iets rond kerst 

en nu reeds één uur januari 

waar moet het heen met mijn gejaag 

terwijl je niet eens bij me bent 

ben jij nu reeds een ‘one-week stand’ 

waar ik mij niet zo snel aan waag 

normaal had ik je reeds bedrogen 

met minstens toch een man of vier 

was het de sneeuw, was het te koud 

het had nochtans van jou gemogen 

ik schets verbazing op papier 

misschien word ik een beetje oud. 

© bert deben 

Antwerpen, zaterdag 31 dec. 2005, 23u30 - zondag 1 jan. 2006 – 01u10  

voor Ronny H., geschreven in bad (mijn oud op nieuw traditie) 

 

Het Badkonijn (een kerstverhaal)

.

 

Het Badkonijn

(een kerstverhaal)
 

 

Een badkonijn in de Jordaan

kocht schuurborstels bij massa aan

en schuurde die er driftig door

met liters zeep en bussen chloor

 

zo poetste het de tanden

de vloer, plafond en wanden

de poten, staart en ieder oor

en net als elke dag ervoor

ging het ook nog drie uur lang te bad

omdat het vrees voor vlekken had

 

tot dat het op de dag voor Kerst

alweer het water had ververst

om nog een extra uurtje lang

te bad te gaan bij kerkgezang

 

doch toen viel met een grote krak

de Kerstman binnen door het dak

met rendieren en arrenslee

en gans de zoldering viel mee

het badkonijn van tussen puin

bekeek de Kerstman ietwat schuin

en vroeg bezorgd verbouwereerd

of hij zich soms niet had bezeerd

 

de Kerstman keek wat links en rechts

bekeek het beest en zei toen slechts :

“Hier moet ik duidelijk niet zijn

jij bent een vuil en vies konijn

ik neem jouw pakjes mee terug!”

en zo verdween hij net zo vlug

 

het badkonijn, het badkonijn

het wilde graag zo proper zijn

hygiënisch, netjes en verzorgd

nu restte hem slechts puin en pijn

 

en zo verliet het beest zijn huis

zijn pels nog grijs van stof en gruis

het hart verscheurd, de ziel gebroken

de vrieskou voelbaar in de knoken

 

maar plots zag toen het beest een licht

een beetje warmte in het zicht

een oude zwerver bij een vuur

en ook al leek de man onguur

hij gaf het beest wat stukjes brood

en warme schutting in zijn schoot

 

het werd getroost, het werd gestreeld

het laatste brood werd schaars gedeeld

want ook al was hij vies en goor

van afkeer was geen enkel spoor

 

het badkonijn sliep in een doos

die nacht, zo zacht en zorgeloos

en zonder smetvrees, zonder doel

doch vol van zuiver Kerstgevoel

 

 

maar ook de landloper was aangedaan

en dankbaar voor het slapengaan

want God aanhoorde zijn gebed:

Hij had konijn op 't Kerstmenu gezet!

 

 

© bert deben

Antwerpen, maandag 14 november 2005, voor Peter.

tekeningen © Peter Verhaegen

 

 .

Als je terugkomt wordt het zomer ...

.

 .

Vier uur, ochtend, ik ga slapen

en bevat hoe leeg en broos het is

ik noem jou teder mijn gemis

gruis dat ik wil samenrapen  

mijn vingers tasten in het duister

en dwalen eenzaam door het bed

ze tekenen de leegte nauwgezet

terwijl ik naar ontberen luister  

na al die jaren nog steeds weg

een zwaluw vluchtend voor de kou

en ik, hoe nuchter ook, een dromer

als ik me ’s nachts weer naast jou leg  

ik fluister nog: ik hou van jou,

als je terugkomt wordt het zomer.

 

© bert deben

Antwerpen, zondag 18 december 2005, voor Frank B.

 

 

werd feb 2017 gepubliceerd in Po-e-zine XIV  

Most Handsome

 Most Handsome

You surely must have been

The most handsome man

I’ve ever seen

Looking at a movie screen

And sitting next to me

No movie did I see

Though staring at your stunning face

Without a doubt I knew

How good it had to be

No glimpse you gave me

No glance, no eye

Not even when I coughed out loud

Not even when I screamed I choked

Not even when I laid my head

Upon your lap to die

I’m sure you must have noticed me 

But I guess you were too shy.

© bert deben

Antwerp, Wednesday 14th December 2005,

written after seeing ‘Corpse Bride’, sitting next to a gorgeous creature 

picture: Victor in 'Corpse Bride' (Tim Burton, 2005).