De dingen zijn zoals ze zijn
ook als wij hen dan niet aanvaarden
soms winkel ik langs eigenwaarden
en vul een doos met oude pijn
wat ik behield doorheen de jaren
memoires, brieven en berichten
in dagboekvorm of in gedichten
wat is het nut ze te bewaren
ik strooi ze buiten op een vuur
en wil ze zo verbeurdverklaren
verborgen in een rookgordijn
verdwijnt mijn oude ikfiguur
de dingen zijn zoals ze zijn
maar ook niet langer wat ze waren.
© bert deben
Antwerpen, zondag 4 november 2007.
Er straalt een beetje zilver rondzo schijnt de nacht op jouw gezicht
de volle maan deels uitgegomdde wolken milder bijgelicht
ik heb jou schoonheid toegedichtdie niemand buiten mij verstonden zag jou zoals jij wellichtniet eens jezelf verbeelden kon
je zal ook nooit uit mij verdwijnenje bent er nog, maar buitenspelgegrift, getekend in gedachtenmaar minder klaar, in stippellijnen
jouw felle kleuren nu pastelik laat jou met de tijd verzachten.
© bert debenAntwerpen, zondag 30 september 2007, voor Frank.
.
Een weerwolvin bij volle maandie graag een keer op stap wou gaannaar mannenvlees een groot begerenstond zich te waksen en te scherenwant hoe je ’t draaien wilt of kerener vallen echt heel weinig herenop benen heel robuust behaardof vrouwen met een snor of baardze epileerde ook haar staarten lakte daarna breed en grootde nagels van haar klauwen rooden dan als kersje op de taart :de kleur van liefde en van doodeen kleed dat heel wat inzicht boodvooral dan in haar drang naar vleeshaar huid nu zacht, haar stem wat heesen niets dat naar relatievreesof naar de eeuwigheid verweesnaar samenzijn een groot begerenach bent U toch voorzichtig herenwat glazen wijn, de volle maanwat vrouwen ook mogen bewerenals zij zich eerst uitbundig scherendan hangt daar soms een staartje aan !© bert debenAntwerpen, 15 januari 2007
Nominatie Poëziewedstrijd Poëzie Op 't Perron, Tracé vzw, Ekeren, sept. 2007.
