zondag 27 juli 2003

Draakje en het gevaar van datingsites


.
Mijn draakje vond op internet
een site van een prinses in nood
daar werd tot in detail gezet
hoe zij bedreigd werd met de dood  

geen heks, geen vloek of geen gevaar
geen rozendoorn of spiegeling
geen stiefmoeder bedreigde haar
met gif op appels of venijn
toch wist zij dat zij sterven ging
en dat zou uit verveling zijn  

geen ridder met een vlammend zwaard
geen prins die haar vanaf zijn paard
zou redden en dan zoenen zou
want in haar leven geen gekwel
daarom zocht zij, en wel heel snel
een draak die haar bedreigen wou  

draakje, dat niet exact dat laatste las
mailde vlug @ Doornloosje:
‘Ik zoek de liefde al een poosje
misschien onder de maneschijn
kan ik voor U een ridder zijn!?’
in bijlage een foto ook
van toen ie nog wat jonger was  

oh groot gevaar van internet
te laat zou dit een valkuil blijken
een duister plan werd opgezet
en draakje bijna doodgestoken
het zwaard kon hij nog net ontwijken
het hartje bleef nog lang gebroken … 
 

© bert deben
Avoch (Schotland), juli 2003, voor Dana.  
afbeelding uit Sad Dragons video

andere gedichten uit de draakjesreeks klik: Draakje 

 Catfishing = iemand misleiden of in een val lokken door middel van een vals profiel op internet
 interessant artikel hierover: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/09/11/catfishing/ 

vrijdag 25 juli 2003

Mijn draakje wilde zwemmen gaan


      

 
Mijn draakje wilde zwemmen gaan
in Schotland voor een keer
een oude tante woonde daar
al jaren in een heel diep meer
het was een fiere taaie dame
die rechtop zwom, het hoofd omhoog
haar hoedje hield ze altijd droog
behalve dan met regen  

ze zag mijn draakje als een zegen
want anders was ze steeds alleen
zo zwom ze door de jaren heen
en niemand kwam ze tegen
nog nooit had zij een mens gezien
al had ze wel een keer gehoord
dat zulke wezens ongestoord
elkaar ooit hebben uitgemoord  

dus stond ze nu toch wel versteld
dat zulke schepsels toch bestonden
zoals mijn draakje had verteld
en dat zij nooit één had gevonden
‘misschien’ – zei zij – ‘zijn ze te klein
en moet ik eens een nieuwe bril
al ben ik niet echt helemaal zeker
of ik hen wel ontmoeten wil …’  

toen werd het tussen beiden stil
in tantes ogen stond een traan
ze wist dat draakje weer wou gaan
en dat zij weer alleen zou zijn
(alleen zijn doet vooral dan pijn
als iemand plots er niet meer is)
maar net zo goed kan een gemis
als aandenken ook warmte geven  

ach, ze was gewend alleen te leven
het hoofd plots opgeheven toen
gaf zij een knuffel en een zoen
een zelfgebakken cake voor bij de thee
en ook een zak met Schotse zalmen mee
daarna verdween ze in de mist

het leek of zij werd uitgewist ... 
 

© bert deben
Scotland (Highlands), 25 juli 2003, voor Dana.
 
voorafgaande draakjesgedichten:
.

woensdag 23 juli 2003

toen proefden wij de liefde weer



Je bleek te zeer verdwaald te zijn
in houden van ontleden van
en vroeg opnieuw hoe lief ik was
maar zekerheid zou nooit volstaan  

gedachten bouwden impulsief
de wegen die ik wou begaan
de wolken in, de oceaan
dolfijnen en de wereld zien  

vol vuur en passie als weleer
en huilen naar de volle maan
de zonsopgang, een regenboog
maar absoluut geen ketens meer  

toen depte ik jouw tranen droog
en proefden wij de liefde weer. 
 

© bert deben
Avoch (Schotland), 23 juli 2003, voor Peter.
 


donderdag 10 juli 2003

Lichtje in het duister


                                                                                       Tekening © Maud                
.
.
Lichtje in het duister
.
Mijn draakje heeft gemorst
een brood en veertien kazen
het zal je niet verbazen
als je weet hoe groot het is  

ik zei heel lief:
‘er is wat mis, je bent een reus
ik kan je niet meer voeden’  

mijn draakje zuchtte zacht
een wolkje vuur
verslikte zich en knikte dan
volwassen ‘ja’  

ik knikte maar terug  

toen stond mijn draakje stoer rechtop
en nam mij op zijn rug
en vloog met mij de wolken in  

ik zag de aarde achter mij
de hemel en de zon voorbij
en toen nog vele sterren  

dan wees mijn draakje naar
een heel ver lichtje in het duister  

dáár ergens lag een nieuw begin ! 
 

© bert deben
Antwerpen, 10 juli 2003.

Voorlaatste draakjesgedicht - andere gedichten uit deze reeks: Draakjesgedichten  
 

maandag 26 mei 2003

Uit losse stenen

.
Foto en gedicht: Rendeux, 26 mei 2003, voor Peter.

won de 1ste prijs ‘Poëzie aan de Zenne’ te Halle, donderdag 31 .01.2008

werd gepubliceerd in de gelegenheidsbundel van de wedstrijd
in 2017 werd het live gebracht, muzikaal begeleid door Caroline in't Veld en haar band tijdens Noarderwyn Live op Omrop Fryslân en in december 2017 verscheen het mee op de CD "In Vertrouwen" van Caroline in't Veld.

maandag 12 mei 2003

In de regen aan de afrit van Eke



Scenario voor kortfilm 


In de regen aan de afrit van Eke
rijdt een vrouw met een Yaris, een rode
een Volvo aan, excuses worden aangeboden
de schade wordt vluchtig bekeken

de man uit de Volvo ziet haar bleke
huid, hoe ze rilt, hoe de weergoden
haar breekbaar maken, hoe haar rozerode
lippen bijna om verzoening smeken

verzekeringspapieren dienen ingevuld
binnen in de Volvo is het droog en warm
hij geeft een handdoek om haar haar te drogen

terwijl ze zich gedeeltelijk in de handdoek hult
raakt ze dankbaar met haar hand zijn arm
bodemloos kijken ze in elkanders ogen


© bert deben
Antwerpen, maandag 12 mei 2003, in opdracht van Dirk J. 


De opdracht was om een sonnet te schrijven, voor een oefening in verbale vorming, met als basisgegevens: een ongeval in de regen op de afrit Eke van de E17, tussen een man in een Volvo en een vrouw in een Yaris, leidt tot een verliefdheid.

vrijdag 11 april 2003

De Voetbalneushoorn

.


De Voetbalneushoorn


Een voetbalneushoorn te Geleen
brak elke match wel iemands been
en op een keer tot groot plezier
van al zijn fans brak hij er vier.
Na woede bij de tegenstanders
kon toen de scheidsrechter niet anders
dan rood vertonen aan het beest.

Zo boos was het nog nooit geweest!
Er stegen dampen uit zijn snuit …
De neushoorn nam toen het besluit
de scheidsrechter in twee te scheiden.
Diens broze stukken floten beiden
de wedstrijd af alsook van pijn …

Toen werd het oorlog op het plein:
De neushoorn raasde met geweld
door voetballers en voetbalveld
door al de straten van Geleen
en ook door de politie heen.

Daarna, alsof dat zomaar kan
verwoestte hij Afghanistan,
en later, meer op zijn gemak
deed hij hetzelfde met Irak!

Wat kan men, kinders, hieruit leren
althans, als men graag slimmer wordt:
Het is wijzer niet t' applaudisseren,
als men geweld gebruikt bij sport!


© bert deben
Amsterdam, vrijdag 11 april 2003


PS: De tekening vond ik via internet op een Canadese site die weinig subtiele tekeningen van voetballende beesten ontwerpt en aanprijst, voor prints op voetbal T-shirts,
met als aanlokkelijke reclameslogan:
"If your team shows some animal behaviors, check out the mascot logos!"

woensdag 9 april 2003

Een wilde gans uit Rotterdam

.
.
 
Een wilde gans uit Rotterdam
verruilde ooit het koude noorden
voor toch wel zeer uitheemse oorden:
Tahiti, bij de Hoopi Hoeli stam.  
 
Ze leerde hun tradities en hun taal
en deed de Hoopi Hoeli dans
zo vol van vuur en zo brutaal
‘t leek echt een Hoopi Hoeligans ! 
 
 
© bert deben
Antwerpen, 2003-04-09.