Soms

Bladerend door een oud dagboek (20 jan. 2025) herontdekt. Er onderaan schreef ik:

Als je de laatste strofe weglaat zou het een mooi grafschrift kunnen zijn ...

Een wat aangepaste versie: 

Soms

Soms ben ik somber omdat ik ben

soms ben ik dan weer half tevreden

soms ben ik heel gelukkig zelfs

omwille van eenzelfde reden

soms ben ik slechts mezelf

soms ben ik enkel verleden

soms ben ik dwars en tegendraads

soms doe ik wat anderen deden

soms voel ik mij een metropool

soms slechts een dorp tussen steden

soms leef ik dubbel en snel

soms voel ik me reeds overleden

en soms dan beangstigt het mij

als ik mijn toekomst zie in het heden.

© bert deben

Turnhout, 21 januari 1999. 

The Turkey Blues

The Turkey Blues

Een kerstkalkoen te Strombeek-Bever

kreeg plots problemen met zijn lever

omdat die tijdens een diner

gesneden werd, en wel in twee.

‘Niet leuk’ – sprak hij, verkrampt van pijn

‘Ik ben ontdaan, van kop en veren

en moest gepluimd zelfs marineren

in kruiden en goedkope wijn,

ik werd gevild, bestrooid met zout

men stak met vorken in mijn bout

en met iets vreemds dat in mij zit

werd ik tot stoven toe verhit !’

‘Men had nochtans aan mij beloofd

nog net voordat ik werd onthoofd

dat ik op ’t feest van licht en schijn

de eregast zou mogen zijn,

maar als men mij nu nog één keer

met vork en mes bewerkt als nu

en overgiet met hete jus,

dan hoeft dat feest voor mij niet meer !’

© bert deben

Turnhout, 08 december 1998.

 

.

De kerstman helpt de middenstand

.

aan eenieder liefdevolle lichtjesdagen gewenst 

en een gezond en inspirerend nieuw jaar!

.

Wat als de regen blijven zou

Wat als de regen blijven zou

de zon vergeten als een schijn

van nimmer meer de liefde zijn

wat als het grijzer wordt dan blauw  

verleren wij dan dat ik jouw

en jij ook mijn, van al de pijn

verlosser zou en blijven zijn

tot sterven scheidt en eeuwig trouw  

wat als de liefde ebben zal

en overgaat in koude waan

en wij alleen nog maar bestaan

als ongedierte in een val  

een kooi voor twee en bovenal

niet één die nog zijn weg kan gaan. 

 

© bert deben

Antwerpen, vrijdag 6 november 1998, voor Frank B.

Is het vreemdgaan als ik weiger

Is het vreemdgaan als ik weiger 
als een hand reeds in mijn schoot 
het verlangen heeft ontbloot 
mijn aandeel edel als een reiger 

als ik heimelijk als een hijger 
eerst het tasten niet verbood 
mijn gevoel een kleur van rood 
is het vreemdgaan als ik weiger 

na ’t genieten van ’t gebeuren 
als ik pas opvallend steiger 

triomferend als een krijger 

na mezelf eerst te besmeuren 

is het vreemdgaan als ik weiger 
door het voorval te betreuren? 

© bert deben 
Antwerpen, zondag 18 oktober 1998. 

Gelebek de duikeleend

.

Port des Torrent, Ibiza, bij het zwembad, 13 juli 1998, voor Dana. 

n.a.v. Internationale Coming Out Dag op 11 oktober 

 

Te goeder trouw

 

Ik verhang mij aan de woorden

die ik wijs beloofde met beleid

en gevoel, maar ik raak je kwijt

aan mijn verleden (ik vermoordde

 

veel van wie ik was) en je hoorde

weer aan het timbre van mijn stem

hoe gekunsteld ik soms op de rem

ga staan van mijn te lang verstoorde

 

denkpatroon. Ik zie je graag, en toch

terwijl ik zo kan ‘houden van’

blijf ik als altijd in de ban

van vreemde gangen en bedrog.

 

 

© bert deben

Antwerpen, 27 september 1998, voor Frank B. 

herwerkt 15 mei 2021.

.

Een huis gevuld met kilte

Je hoorde ook geen woorden meer 
verschenen als wij beiden waren 
behangpapier dat vele jaren 
stralen zon opving en op een keer 

de laatste tint verloor, niet meer 
dan slechts een muur om naar te staren 
geen woorden maar ook geen gebaren 
geen kleuren die ik zo begeer 

en elke dag was als de dag 
voordien een langgerekte stilte 
geen vrolijkheid en ook geen lach 

een huis gevuld met enkel kilte 
dat mij geen ander uitzicht bood 
dan op een dorsten naar de dood. 

© bert deben 
Antwerpen, 30 augustus 1998, aan Herman. 

 .