woensdag 2 augustus 1995

Adderengebroed


Aanstoot 


De zwijnen in pijen en kazuifels
die stiekem naar de hoeren gaan
of tasten aan geslachten van een kind
klagen het verderf aan van Sodom
terwijl ze in Gods naam wijn zuipen

de volgelingen van het ware
tegennatuurlijk zijn
aanbidden de lijken
van lang verleden tijd
en beminnen de geesten
die handig verschijnen
waar de kassa’s zijn
en toeristische attracties

de zoon die liefde bracht
wordt bezoedeld, misbruikt en verkracht
het kruis, het marteltuig
vereerd met goud en edelstenen

hyena’s zijn het
die huichelen en leven van leed
die verwijzen
maar zwijgen van zichzelf
farizeeën, adderengebroed

ik walg van hen.


© bert deben
Antwerpen, St-Jacobskerk, 2 augustus 1995. 



zaterdag 29 juli 1995

Sirius (Σείριος)

.

 Sirius (Σείριος)

Ik stelde gemis gelijk aan liefde 
en vulde mijn nachten met niets 
dan ongenoegen en gedichten 
gedachten, verwachten 
dat jij mijn brandende ster zou zijn 
en alles draaide om jou 

ik werd cineast 
regisseur, de bijrol, de schrijver van het script 
het ganse filmpubliek, de diva 
en ziek van al mijn fantasie 
en jouw afwezigheid 
mijn gloeiende Sirius, mijn Eros, mijn held 
mijn nietsvermoedende Valentijn 

ik haatte jou 
om jouw onwetendheid 
discreet, subtiel, zo teder zelfs 
dat het leegte werd 
eenzelvigheid 

dit kon niet anders 
dan mijn hondse weg naar geluk zijn. 


© bert deben 
Antwerpen, juli1995 

Dog Days bright and clear
indicate a happy year.
But when accompanied by rain,
for better times our hopes are vain. 
.

zondag 25 juni 1995

Saga

.
Saga 
.
Het ruikt hier naar verdriet 
aftandse glorie 
en hoongelach van jonge Berserkers 
woedend nog 
om het leven zelf 
en de zoete verzoeking der liefde  

hier kruipt het verlangen
door het struikgewas
trager dan de werkelijkheid
glazig van de glimlach
die ook de mijne blijkt te zijn

mythische goden
gekleed in jurken van hangend vlees
met verzakte onderbuiken
die jeuken en smeken naar nieuwe gotiek
jeugd die nooit meer ontwaken zal

dit
is verworden tot mens.


© bert deben 
Antwerpen, zondag 25 juni 1995. 

 .

donderdag 22 juni 1995

Kind

 

Kind

Hoe bekijk je me nu 
gestorven van verlangen 
uitgeput, ontnuchterd 
verschenen aan mezelf  
 
als ik een deur sluit 
opent elders de hemel 
en niets raakt mij nog 
dat niet uit mezelf is gekomen 
en gedijde 
tot nieuwe genen 
een zelfde glimlach zelfs 
die minder dan ik somber kleurt 

en hoe bekijk ik jou 
een twijg geënt in ander leven 
zaad ontworteld uit een vruchtbaar veld 
je bent 
waar ik ophoud te bestaan 
mijn schakel tussen nu en nooit 
mijn kind, mijn tastbare hiernamaals 

hoe koel omschrijf ik jou. 


© bert deben 
Antwerpen, 22 juni 1995. 

 

Gepubliceerd in Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift, jg. 16 nr. 58, 1998. 

zondag 18 juni 1995

Oosterschelde

.

Kamperland, zondag 18 juni 1995, zittend aan de Oosterschelde  
Gepubliceerd in Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift jg 16 nr 58, Lente 1998  

donderdag 15 juni 1995

Minnaar

Uit de tentoonstelling 'Poetry in the Picture'


gedicht: Antwerpen, 15 juni 1995 - foto: Ruud, Vogelwaarde, 2008
gepubliceerd in Gay Magazine 'Uitkomst' 2000
gepubliceerd in bundel 'Na het vrijen steek ik een gedicht op' 2016
+ in bloemlezing 'Madrigalen van de Minnekunst' sep. 2026 Stichting Spleen A'dam

maandag 5 juni 1995

Weide



Weide 

Zo wil ik sterven 
in een weiland 
vreemde vereenzaamde dichter 
één met het gras 

het wordt kouder 
duisternis begraaft mijn lach 
ik verlang naar ontslapen 
wazig van het onvermogen 
om morgen te zien 

de poort naar de hemel 
reikt mij de leegte aan 
ik verwijt het leven mijn eenzaamheid 
het leven verwijt mij niets 

humus word ik  
na vele jaren onrijp te zijn 
één met de aarde 

eindelijk iets van betekenis. 


© bert deben
Chêne-Al-Pierre, 05 juni 1995. 

 


vrijdag 26 mei 1995

Mannen, ach …

 .
 
 
 
 
 
 
 
 
 .
 
 
 
 
 
Mannen, ach …
 
ik laat ze graag belangrijk zijn
en doe me voor als tamelijk klein
en als ze dan, na lang beslissen
zich weer eens blijken te vergissen
dat toon ik, zonder dat ik iets maar zeg
hen heel subtiel, de juiste weg. 
 
 
© bert deben
Han sur Lesse, 26 mei 1995, verloren in het bos, voor H.
foto © bert deben 2015 uit de reeks ‘van 10 hoog’. 

 
Hij was vroeger padvinder en vond het zijn taak om met kompas, horloge en wandelrouteplan alles uit te stippelen tot in de puntjes. Meestal waren we halverwege de weg kwijt, waarna hij het plan bestudeerde, de stand van de zon vergeleek met de tijd op zijn horloge en met kompas nauwgezet het verloren eindpunt bepaalde. Ik zat ondertussen dan wat te lezen of at een appel of deed ideeën op voor een gedicht.

In dit geval duurde de pauze een tiental minuten, waarna hij, met veel uitleg en gebaren, vertelde welke weg we moesten nemen, samen met een exacte tijdsbepaling van hoe lang het nog zou duren voor we die plaats zouden bereiken. Ik antwoordde bedaard: “Volgens mij moeten we de andere richting uit …”. Rood aanlopend en verontwaardigd herhaalde hij nog een keer zijn uitleg, samen met het verhaal van de prijs die hij ooit behaalde voor beste padvinder (heel erg lang geleden …) en de dogmatische boodschap dat we zijn weg moesten volgen en geen enkele andere!

Ik antwoordde rustig: “Doe jij maar, ik ga de ander richting uit …”. Venijnig vroeg hij mij waarom ik dan wel die richting uit wou gaan, terwijl ik hoegenaamd geen enkel besef van oriëntatie had, noch enige kennis van padvinderij! Waarop ik hem attent maakte op het bordje met de richtingwijzer, waarop duidelijk de naam stond van het plaatsje waar we naartoe moesten. Achteraf zou blijken dat hij ook niet kon lachen met dit gedicht. 

gedicht werd gepubliceerd in Literair tijdschrift Gist jg 19 nr 4, 1996