.
De mens is slechts een half wezenop zoek naar liefde en verdrietdat laatste mag hij dan wel vrezenmaar zonder kan het eerste niet
wat men ook hoort of men ook zietof wat men schrijft ook of kan lezende mens is slechts een half wezenop zoek naar liefde en verdriet.
© bert debenTurnhout, 29 november 1995, voor Herman.
Het boek dat ik lees wordt hier geschrevenmet links van mij een oude manen rechts van mij een kind nogbeiden willen een bladzijde zijneen hoofdstukeen alinea, een regelals ik lang wacht is een woord al genoegde zon schijntik kijk niet, ik schrijfhet is herfsten het bos bulkt van de jachtik zit als een haas in het grasen weet datals ik geschoten wordalles gewoon door zal gaan
een mogelijke prooi zijn is meer opwindend
dan het jagen.
© bert deben
Antwerpen, linkeroever, het Rot, 23 november 1995.
Aanstoot
De zwijnen in pijen en kazuifels
die stiekem naar de hoeren gaan
of tasten aan geslachten van een kind
klagen het verderf aan van Sodom
terwijl ze in Gods naam wijn zuipen
de volgelingen van het ware
tegennatuurlijk zijn
aanbidden de lijken
van lang verleden tijd
en beminnen de geesten
die handig verschijnen
waar de kassa’s zijn
en toeristische attracties
de zoon die liefde bracht
wordt bezoedeld, misbruikt en verkracht
het kruis, het marteltuig
vereerd met goud en edelstenen
hyena’s zijn het
die huichelen en leven van leed
die verwijzen
maar zwijgen van zichzelf
farizeeën, adderengebroed
ik walg van hen.
© bert deben
Antwerpen, St-Jacobskerk, 2 augustus 1995.
Ik stelde gemis gelijk aan liefdeen vulde mijn nachten met nietsdan ongenoegen en gedichtengedachten, verwachtendat jij mijn brandende ster zou zijnen alles draaide om jouik werd cineastregisseur, de bijrol, de schrijver van het scripthet ganse filmpubliek, de divaen ziek van al mijn fantasieen jouw afwezigheidmijn gloeiende Sirius, mijn Eros, mijn heldmijn nietsvermoedende Valentijnik haatte jouom jouw onwetendheiddiscreet, subtiel, zo teder zelfsdat het leegte werdeenzelvigheiddit kon niet andersdan mijn hondse weg naar geluk zijn.© bert debenAntwerpen, juli1995
Dog Days bright and clearindicate a happy year.But when accompanied by rain,for better times our hopes are vain.
.
Saga.Het ruikt hier naar verdrietaftandse glorieen hoongelach van jonge Berserkerswoedend nogom het leven zelfen de zoete verzoeking der liefde
hier kruipt het verlangendoor het struikgewastrager dan de werkelijkheidglazig van de glimlachdie ook de mijne blijkt te zijn
mythische godengekleed in jurken van hangend vleesmet verzakte onderbuikendie jeuken en smeken naar nieuwe gotiekjeugd die nooit meer ontwaken zal
ditis verworden tot mens.
© bert debenAntwerpen, zondag 25 juni 1995.
.
KindHoe bekijk je me nugestorven van verlangenuitgeput, ontnuchterdverschenen aan mezelf
als ik een deur sluitopent elders de hemelen niets raakt mij nogdat niet uit mezelf is gekomenen gedijdetot nieuwe geneneen zelfde glimlach zelfsdie minder dan ik somber kleurten hoe bekijk ik joueen twijg geënt in ander levenzaad ontworteld uit een vruchtbaar veldje bentwaar ik ophoud te bestaanmijn schakel tussen nu en nooitmijn kind, mijn tastbare hiernamaalshoe koel omschrijf ik jou.© bert debenAntwerpen, 22 juni 1995.
Gepubliceerd in Gierik & Nieuw Vlaams
Tijdschrift, jg. 16 nr. 58, 1998.
