Wegwerpmaatschappij

 .

Als wij straks elkaar verloren zijn
en kijken in een andere richting
zoekend naar een verse lichting
nieuwe vaten van eenzelfde wijn

en als we dan, op latere termijn
zonder enige verplichting
zonder vormen van betichting
twee vervreemde vrienden zullen zijn

zullen wij dan netjes als tevoren
heel vanzelfsprekend, ik en jij
soms noest, soms zielig en soms blij
anderen beminnen en bekoren

hoe flexibel moet men zijn geboren
in deze wegwerpmaatschappij?


© bert deben
Antwerpen, 29 oktober 1993, voor H. 

 gepubliceerd in Gist jg. 17 nr. 4 - 1994 

Post Scriptum

.

       gedicht (1993) werd gepubliceerd in Nieuw Vlaams Tijdschrift/Gierik Jg 12 nr 4 – Nov. 1994

       en in Gist Jg 18 nr 3 – Juni 1995

       foto © bert deben - São Miguel, Açores

De handen op de rug gebonden

De handen op de rug gebonden 
en ingegraven tot de lende 
rondom haar heen een grauwe bende 
vervloekend, snauwend, opgewonden 

van overspel schuldig bevonden 
na een schijnproces, ze ‘bekende’ 
de ergste misdaad die men kende 
de meest aanstotelijke zonde 

iedere steen wordt eerst gecontroleerd 
op een dodende doelmatigheid 
want het lijden eist een vaste tijd 
wat te groot of te klein is wordt geweerd 

met een kei als een vuist wordt god geëerd 
in Iran noemt men dit gerechtigheid. 

 

© bert deben 
Antwerpen, 13 augustus 1993, geschreven na het zien van 
een documentaire over vrouwenmishandeling in de wereld.

Hoe mooi de liefde (in 1993)

Hoe mooi de liefde 

hij die haar zo in de armen neemt 

zittend langs de wandelweg 

zachtjes fluisterend 

en af en toe een zoen 

en wij, twee mannen 

beminnelijk naast elkaar 

slechts onopvallend rakend 

om de mensheid te behoeden 

voor een shock. 

© bert deben 

Ekeren, 07 augustus 1993. 

 

Nieuw Zeeland

.

werd gepubliceerd in NVT-Gierik jg. 12 nr. 4 dec. 1994 

Geduld

 

Geduld  

 

Abnormaal maar toch aanvaard

beschaafd tracht zij mij te gedogen

maar draai of keer het, in haar ogen

ben ik voor altijd minder waard

terwijl mijn moeder naar mij staart

plan ik weer nieuwe monologen

al baat het weinig, mijn betogen

het rebelleren voor mijn aard

dus ik bedenk me en berust

in het verachten van de feiten

waarom zou ik alsnog bepleiten

wat zij al weet maar heel bewust

graag in de stilte wil doen slijten

 

waar dit het minst nog verontrust.

© bert deben

Antwerpen, zaterdag 17 juli 1993 

Nominatie Poëziewedstrijd HolebiHuis Vlaams Brabant, Leuven 23 sep. 2009

Gepubliceerd in de bloemlezing ‘uitgelicht’

Onverantwoord als ik ben ...

.

Onverantwoord als ik ben 
eigenzinnig en verstrooid 
houdt U mij maar best gekooid 
en ontneemt U mij de pen 

kijk hoe zielig ik ontwen 
als een iglo die ontdooit 
een gestaalde baar die plooit 
als een omgehakte den 

pers mij uit zoals een vrucht 
en verheerlijk dan de schil 
als een leegte die heel stil 
enkel orde dient en tucht 

haal de zuurstof uit mijn lucht 
als het dat is wat U wil. 


© bert deben 
Antwerpen, zondag 11 juli 1993, voor moeder.  

 

werd gepubliceerd in Gist jg. 16 nr. 6 - 1993 

Kristal

(Kamperland, 4 juli 1993)  

Opgedraaid en woedend

sprong ik in de Oosterschelde

zwom voorbij de boeien

de pier, de stroming in

ver voorbij de veiligheid

de waterkering spoelde

schuimend ijskoud water

waarin ik me voelde als kristal

en genoot van de pijn

van afscheid

van één zijn met de zee

op het strand stond

de menigte, vragen stellend

en ieder had een antwoord

‘zelfmoord’ heette het in de volksmond

niemand die iets doen kon

buiten wachten op het resultaat

tegen de stroom in

net als heel mijn leven al

vechtend tegen koude

golven en vermoeidheid

overwon ik mezelf

de zee

en de mensheid

ik bewees

dat mijn leven

de strijd nog waard was.

© bert deben

6 juli 1993.