Nieuw Zeeland

.

werd gepubliceerd in NVT-Gierik jg. 12 nr. 4 dec. 1994 

Geduld

 

Geduld  

 

Abnormaal maar toch aanvaard

beschaafd tracht zij mij te gedogen

maar draai of keer het, in haar ogen

ben ik voor altijd minder waard

terwijl mijn moeder naar mij staart

plan ik weer nieuwe monologen

al baat het weinig, mijn betogen

het rebelleren voor mijn aard

dus ik bedenk me en berust

in het verachten van de feiten

waarom zou ik alsnog bepleiten

wat zij al weet maar heel bewust

graag in de stilte wil doen slijten

 

waar dit het minst nog verontrust.

© bert deben

Antwerpen, zaterdag 17 juli 1993 

Nominatie Poëziewedstrijd HolebiHuis Vlaams Brabant, Leuven 23 sep. 2009

Gepubliceerd in de bloemlezing ‘uitgelicht’

Onverantwoord als ik ben ...

.

Onverantwoord als ik ben 
eigenzinnig en verstrooid 
houdt U mij maar best gekooid 
en ontneemt U mij de pen 

kijk hoe zielig ik ontwen 
als een iglo die ontdooit 
een gestaalde baar die plooit 
als een omgehakte den 

pers mij uit zoals een vrucht 
en verheerlijk dan de schil 
als een leegte die heel stil 
enkel orde dient en tucht 

haal de zuurstof uit mijn lucht 
als het dat is wat U wil. 


© bert deben 
Antwerpen, zondag 11 juli 1993, voor moeder.  

 

werd gepubliceerd in Gist jg. 16 nr. 6 - 1993 

Kristal

(Kamperland, 4 juli 1993)  

Opgedraaid en woedend

sprong ik in de Oosterschelde

zwom voorbij de boeien

de pier, de stroming in

ver voorbij de veiligheid

de waterkering spoelde

schuimend ijskoud water

waarin ik me voelde als kristal

en genoot van de pijn

van afscheid

van één zijn met de zee

op het strand stond

de menigte, vragen stellend

en ieder had een antwoord

‘zelfmoord’ heette het in de volksmond

niemand die iets doen kon

buiten wachten op het resultaat

tegen de stroom in

net als heel mijn leven al

vechtend tegen koude

golven en vermoeidheid

overwon ik mezelf

de zee

en de mensheid

ik bewees

dat mijn leven

de strijd nog waard was.

© bert deben

6 juli 1993. 

Een raakpunt

 

Om eerlijk te zijn
heb ik spijt dat ik kinderen heb  

eeuwige zorgen, last, hartvreterij   

maar ja, er bestond toen geen pil  

ik had abortus moeten laten plegen

om eerlijk te zijn
was ik liever nooit geboren geweest
ik was nooit gelukkig thuis 

en voelde me steeds te veel  

in jouw leven 

een raakpunt  

moeder en ik 
hadden even een raakpunt gevonden.

© bert deben 
Kamperland, zondag 4 juli 1993. 

 

 

Hoe mooi lig jij te slapen

.

Kamperland, NL, juli 1993, voor H., gepubliceerd in Gist jg. 19/5 - 1996

Ben ik gelukkig? En mag ik dat zijn?

.

.

Ergens, onder een regenboog ...

De vijandschap en achterdocht

zijn diepgeworteld in dit land

de vrede gaat hier hand in hand
met dwang, maar zonder zegetocht
 
geen man, geen vrouw, die hier niet vocht
gewetens werden aangerand
voor eigen volk en vaderland
voor grens en scheiding die men zocht
 
na jaren strijden en geweld
en na het tellen van de doden
verkoos men toch de echte noden
en werd de rust weer opgesteld
 
de oorlog werd alweer verboden
maar voor hoelang werd niet vermeld.
 
 
© bert deben
Antwerpen, 9 mei 1993.
Gedicht oorspronkelijk 28 jan. 2014 op blog geplaatst n.a.v. de Poëzieavond 'Oorlog en Vrede'

Destijds geschreven n.a.v. een vredesverdrag tussen Israël en de Palestijnen, maar het zou net zo goed over Noord Ierland, Kosovo, Somalië, Afghanistan, Soedan, Irak, Koerdistan, Tjsetsjenië of Syrië kunnen gaan …

 

werd in 1993 gepubliceerd in Forum voor Vredesactie, jg 24 nr 144 en in 1996 in Literair tijdschrift Gist, jg 19 nr 2.