leven in poëzie

dinsdag 20 augustus 2013

Stilleven met rabarber

tussen pluk en pot

nog even een stilleven

voor de eeuwigheid

© bert deben

Vogelwaarde, dinsdag 20 augustus 2013.

donderdag 15 augustus 2013

Ik kijk van op mijn kleine wolk

Cloud Boy by Rhode Montijo

Ik kijk van op mijn kleine wolk

naar hoe vandaag de wereld draait

naar al de mensen, naar het volk

en naar de wind en hoe die waait

naar links, naar rechts en soms ook stil

waarbij ik kijk naar alle kanten

en niet goed weet naar waar ik wil

al heeft ook stilstaan varianten

de ene zoekt, een ander ziet

in hier en nu of het verleden

wat hij voorheen misschien niet zag

ik zelf, ik zit en ik geniet

zonder iets van plan te smeden

gewoon omdat het even mag.

© bert deben

Antwerpen, donderdag 15 augustus 2013.

Dit gedicht kreeg een eervolle vermelding van zowel de vakjury als de publieksjury voor ‘Beste FB-beeldgedicht 2013’ – in diezelfde wedstrijd kreeg ik de 1^ste prijs voor mijn gedicht ‘De ijsbeer zwemt’.

Uit het juryverslag:
5. Van op mijn kleine wolk, van Bert Deben
Een gedicht dat qua vorm en inhoud helemaal klopt. Met zijn lichtvoetige toon biedt de dichter de lezer een plezierig vermaak. Wat ritme en rijm betreft gelden hier dezelfde complimenten als voor het winnende gedicht ‘De ijsbeer zwemt’, van deze dichter. Bert Deben toont zich hiermee een zelfverzekerd dichter die beschikt over een consequent en herkenbaar handschrift.

gepubliceerd in 'Po-e-zine' jg 2 nr 8 met een speciale editie rond de wedstrijd: Po-e-zine jg 2 nr 8 - 2014
gepubliceerd in Schoon Schip jg 22 nr 1 - 1 maart 2015

maandag 12 augustus 2013

1938 - Yvonne Broekmans

1938

Ik neem mijn vaders handen want ze trillen

Ze ruiken naar de wilgen bij de sloot
waar hij mij zelfgemaakte fluitjes bood
als 't hout zo jong was dat je het kon schillen.

Het voelt niet zo vertrouwd als ik zou willen.
Ondanks het hoorbaar fluiten van de dood
is zijn geheim voor mij nog steeds te groot.
Hij schokt. Ik hoor mezelf om uitleg gillen.

Je moeder was heel wijs. Ik had geen klagen.
Zijn hand schuift los. Hij reikt met moe gebaar
een foto aan als antwoord op mijn vragen.

Twee jonge mannen, armen om elkaar.
Het was, zegt hij, zo anders in die dagen.
De achterkant schrijft 'eeuwig' en het jaar.

Yvonne Broekmans

Won de Apollo Poëzieprijs Amsterdam en de George Leroyprijs Waregem.
Verscheen eerder in Maatstaf, Bloemlezing Gedichten 2000 Davidsfonds, Nymph, Lyra, Opspraak en Poëziepuntgl.
Geplaatst met sympathieke toestemming van Yvonne Broekmans.

woensdag 7 augustus 2013

Als ik de onrust voel ...

Als ik de onrust voel

Als ik de onrust voel zet ik me neer

en denk aan wat er mis kan gaan, hoe laat

het is, hoe vroeg ik straks weer op moet staan

hoe saai soms ook en hoe ik alles heb gezien

terwijl ik alsmaar verder denk zie ik

me voor de spiegel staan, ik was en scheer

maar niet te veel – een beetje baard is nu

weer in – ik zet muziek op en bezin

terwijl ik dan mijn tanden poets, of ik

moet blijven of moet gaan, de klok slaat 12

een mooi uur denk ik om te slapen en

daarna doe ik kleding aan die kennelijk

verlangt naar meer, om twijfelend alsnog

de deurklink brandend in de hand

uiteindelijk dan toch.

© bert deben

Vogelwaarde, maandag 5 augustus 2013, voor Anne.

dinsdag 30 juli 2013

De Kus van een Dichter / Il Bacio del Poeta - Elisabeth Booms

foto © Karin Scheerders – het gedicht hangt in Riomaggiore (IT), aan het begin van de ‘Via dell’Amore’,

een wandelroute langs een bergwand hoog boven de zee..

vrijdag 26 juli 2013

De zon schijnt, het leven hier is beter

Als haar man niet gedronken had

keek hij TV en maakte hij af en toe
een grommend geluid

als hij dronken was
vroeg hij steeds wat er mis was en zelfs
als ze zweeg, was het antwoord verkeerd
als hij haar sloeg, sloeg hij net zo lang
tot ze smeekte om op te houden

nu zit ze op een bank in een park in Antwerpen
op duizend kilometer van hem vandaan
een witgele spoeling in haar kapsel
een zonnebril, een roze short en een topje

in de schaduw, tussen twee kuisposten door
stuurt ze een vriendin een berichtje:

'de zon schijnt, het leven hier is beter'.

© bert deben
Antwerpen, stadspark, donderdag 18 juli 2013
.

woensdag 17 juli 2013

Domweg gelukkig, in de Dapperstraat - J.C. Bloem

De Dapperstraat

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant.
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hoge staat.

Dit heb ik bij mijzelve overdacht,
Verregend, op een miezerige morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.