En daarna zal er stilte zijn

 

En daarna zal er stilte zijn, de zon die

elke avond ondergaat en elke ochtend

opkomt, het afscheid lang voltooid en

 

jaren die voorbijgaan, seizoenen die

verglijden, gedichten die verkleuren tot

ze rijper zijn of net als wijn verzuren en

nooit meer zoet op lippen liggen

 

mijn ijdelheid die pijnlijk weet: ik zal

me nooit meer ploegen in jouw aarde

nooit meer zoenen als weleer en nooit

zal ik nog zien zoals wij vroeger 

minziek samen gade sloegen.

 

 

© bert deben

Antwerpen, 9 oktober 2000, voor Frank.

Ik streel het bed waar jij en ik begon

 .                                                                                                                      

Ik streel het bed waar jij en ik begon

het laken voelt verlaten maar je leeft

nog naakt naast mij, vertraagd, voorbijgestreefd

versteend in bloed achter de horizon  

het kussen leent zich als een blok beton

ik stoot mijn hoofd aan hoe jij niet meer geeft

om mij, aan hoe jouw herinnering kleeft

aan al wat achterblijft – jij overwon  

jouw twijfels, jouw angst, jouw kale eenzaam-

heid en je liet mij achter met de lijken

ik ruim ze langzaam op, hen nog ontwijken

kan ik niet – ik leg me wee naast hen, lijdzaam  

hoe ik me draai of keer, ze blijven kijken

ze fluisteren één voor één jouw naam. 

 

© bert deben

Antwerpen, o2 oktober 2ooo, voor Frank.

 

 

Werd gepubliceerd in literair-cultureel tijdschrift Schoon Schip Jg21, nr.2 - juni 2014 

Een vriend die zich heeft afgewend

.

.

De man in mij die opstaat

Er huist een man in mij die opstaat 
en danst als blaadjes in de wind 
waarna hij het toneel verlaat 
en weer een nieuwe richting vindt 

er huist al lang in mij een kind 
dat weet dat het volwassen is 
maar sierlijk zwemmend als een vis 
het water van de zee bemint 

een man ben ik die banden breekt 
en naarstig graaft in nieuwe grond 
waarin hij liefde kan ontginnen 
en alsmaar verse passie kweekt 

een ziel die eerst zichzelf ontbond 
om weer te kunnen herbeginnen. 

© bert deben 
Antwerpen, zondag 24 september 2ooo.

.

Ik zocht in jou hoe klein ik was ...

.

gepubliceerd in 'Vertalersweelde, GIORGIO BAFFO e.a.' Stichting Spleen A'dam, okt. 2021

Antwerpen, 18 september 2000, voor Frank B. 

Het huis waarin wij samenwoonden, deel II

Het huis waarin wij samenwoonden

Daar ligt het puin, daar staat het schuin 
bekeken worden, gebroken tussen pijn 
daar ligt weer al mijn hoop en liefde die 
geen liefde is, verleden tijd en weer voorbij 

en waar sta ik – en waar ben jij, met al jouw 
stiltes – zwijgend van ik zie jou graag en 
tergend traag verankerd tot verdwenen 
zijn – omlijnd met zwart, een kwart van 

een decennium – en waar zijn wij en 
al dat neigen naar … elkaar zozeer 
verlangen – hoe spookt het door mijn 
denken aan – het klaargekomen kijken naar 

de lichtjes die jouw ogen zo gelukkig toonden 
jouw ziel, het huis waarin wij samenwoonden. 
 

© bert deben 
Antwerpen, 17 september 2ooo, voor Frank. 

 

http://bertdeben.blogspot.nl/2014/12/het-huis-waarin-wij-samenwoonden.html 

Op een avond

 

Op een avond stond je naakt en neigend naar
de liefde naast het bed – ik was verbaasd om
zoveel jaren zien dat je er steeds nog was, een
sas van delen van verlangen – ik zag in jou   

 

de ogen van een jonge vlinder, de vlekken van
exotisch wild, een zee van kalmte en
bedreigen, een langzaam zwijgen tot de
ochtendzon de dauw betovert tot schijnbaar
 
parels van kristal, ik zag het al, in al zijn
vormen, het vervagen van de normen en de
hevigheid van samen zijn.  Ik zag in jou de
pijn en hoe die overging in zacht begrijpen
 
ik zag dit alles rijpen in hoe jij daar stond
en bovenal, hoe mooi dat dit werd afgerond.
 
 
© bert deben
Antwerpen, zondag 10 september 2ooo, voor Frank B.

.

Vrijdag 19 april 2013, kreeg dit gedicht een ‘Speciale Vermelding’ voor de 9de poëziewedstrijd VtbKultuur Opwijk.  

Klein detail

Het was een klein detail

een pakje gekocht in een tankstation

snel verpakt in verkreukeld papier

zonder een lint

alsof je niet meer gedacht had

mijn verjaardag te moeten vieren

hoe je keek naar de klok

telkens weer een uur  

voorbij voor beiden

wachtend op het punt  

 

dat je nog niet had durven zetten.

© bert deben

Antwerpen, 30 september 2000 (na Frank B.) 

.