nominatie Maerlant Poëzieprijs voor mijn gedicht 'Er was een brug'

.

Zaterdagavond 21 augustus 2021 was het de uitreiking van de 6^de Maerlant Poëzieprijs, dit jaar met als thema ‘Eiland’. In totaal werden er 334 gedichten ingestuurd voor deze driejaarlijkse wedstrijd, hieruit selecteerde de jury 20 genomineerden voor de prijs, waaronder mijn bovenstaand gedicht ‘Er was een brug’.

Tijdens de poëzieavond in de ‘Zeeuwse Oase’ te Kats (Noord Beveland, NL) werden deze gedichten voorgedragen door de aanwezige dichters, met tussendoor muzikale intermezzo’s en een hapje en een drankje. Mijn voordracht: 

Uiteindelijk was er een gedeelde eerste prijs voor de gedichten ‘Galapagos, Sandy en andere eilanden’ van Anders Schinkel en ‘Boven dit alles de vogels’ van Sara De Lodder. Een derde prijs ging naar Monique Bol voor haar villanelle gedicht ‘Zwemmen leek onschuldig’.

Alle genomineerde gedichten werden gepubliceerd in de bundel ‘Eiland’, samen met telkens een foto van een kunstwerk uit de gelijklopende kunsttentoonstelling Kunstspoor. Meer over deze kunstroute kan je vinden via https://www.kunstspoor.nl/ 

foto van mijn voordracht (door Ruud Scheerders): 

Avondliedeke MMXXI

.

.

Avondliedeke MMXXI

geïnspireerd op ‘Avondliedeke III’ van Alice Nahon

en geschreven voor het Alice Nahon project van Gust Peeters

.

Nog even voor het slapen gaan

op mijn smartphone controleren

of ik genoeg reacties kreeg

en mensen mij nog steeds waarderen

ik tel de likes en alle hartjes

op facebook, twitter en LinkedIn

op snapchat en op Instagram

op alles wat ik daar verzin

ik deel ook veel, voorzie van likes

en geef reacties hier en daar

want netwerken is wederzijds

je bent er eigenlijk nooit mee klaar

soms klik ik op emoticons

tot ergens heel diep in de nacht

…

’t is goed om toewijding te tonen

en dan te zien wat dat heeft opgebracht.

© bert deben

Vogelwaarde, zondag 20 juni 2021

.

Foto: tijdens het Alice Nahon project 15 augustus 2021, georganiseerd door Gust Peeters, werden zowel de gedichten van Nahon als van de dichters die een repliekgedicht schreven voor dit project als gedichtenroute opgehangen aan de bomen van de oprijlaan van het Schoonselhof

Een uitgebreid verslag van de Alice Nahon middag door Vera Steenput kan je lezen op CultuurPakt: https://www.cultuurpakt.be/andere/op-bezoek-bij-alice-nahon/ 

2025 gepubliceerd in "Zonder doel zien dolen. Gedichten van en voor Alice Nahon"
Bundelpresentatie zondag 25 mei 2025, 11u - Ridderzaal Kasteel van Schoten
Bestellen voor 15 euro bij Gust Peeters via zonderdoelziendolen@gmail.com.

Zonder doel zien dolen - een ode aan Alice Nahon, zondag 15 augustus 2021

.

125 jaar geleden werd Alice Nahon geboren. Zondag 15 augustus (1 dag voor haar verjaardag) werd dank zij de alles tot in de puntjes organiserende Gust Peeters hulde gebracht aan "ons Liske". Op zijn vraag kozen tal van dichters een gedicht van Nahon als vertrekpunt voor een nieuw gedicht. De gedichten van Nahon en de nieuw geschreven gedichten werden ten gehore gebracht tijdens 'Zonder doel zien dolen' voor Kasteel Schoonselhof, dicht bij het graf van Alice Nahon. 

Meer info: zie affiche of FB evenement: 

https://www.facebook.com/events/793157308013912

Een uitgebreid verslag door Vera Steenput kan je lezen op CultuurPakt: 

https://www.cultuurpakt.be/andere/op-bezoek-bij-alice-nahon/

Enkele gedichten die ik bracht tijdens deze ode: 

http://bertdeben.blogspot.com/2021/08/avondliedeke-mmxxi.html 

https://bertdeben.blogspot.com/2012/06/alice-nahon-avondliedeke-t-is-goed-in-t.html 

enkele sfeerfoto's tijdens de voorafgaande receptie en ode aan het graf van Nahon: 

Bij Kasteel Schoonselhof (foto's Gust Peeters) 

v.l.n.r.: Akim A.J. Willems, Tom Driesen, Runa Svetlikova, Vera Steenput, Bert Deben, Tom Veys Antony Samson, Yanni Ratajczyk, Liesbeth Aerts, Monique Bol, Gust Peeters, Goedele Horemans, Vanessa Daniëls, Leen Verheyen, Daniel Billiet en Leen Pil.

2025: Bundelvoorstelling "Zonder doel zien dolen. Gedichten van en voor Alice Nahon"
Zondag 25 mei - 11:00 uur - Ridderzaal Kasteel van Schoten
Bestellen voor slechts 15 euro bij Gust Peeters via zonderdoelziendolen@gmail.com.

Over het muurtje - Erik De Velder

.

Erik De Velder (Londerzeel, 1970) genoot een opleiding aan de KU Leuven en was jarenlang trainer Nederlands voor anderstaligen, in zijn vrije tijd was hij een verwoed sporter. Begin mei 2007 veranderde een zwaar auto-ongeluk zijn leven voorgoed en volgde een revalidatieproces dat nog steeds gaande is. Als ervaringsdeskundige rolstoelgebruiker engageert Erik De Velder zich o.a. voor comfortabelere openbare ruimtes en toegankelijker openbaar vervoer. 

‘Met een rolstoel door Brussel', een reportage met Erik De Velder over de mobiliteit in Brussel  kan men lezen via: https://www.bruzz.be/mobiliteit/met-een-rolstoel-door-brussel-2018-02-08

Het gedicht ‘Over het muurtje’ van Erik De Velder komt uit de bundel ‘Ontdooid, onbeperkte poëzie’, in 2014 uitgegeven i.o.v. het VFG (Socioculturele vereniging die ijvert voor keuzevrijheid en zelfbeschikking van personen met een handicap). De bundel, geschreven door of voor mensen met een beperking, bevat gedichten die aanklagen, ontroeren, in perspectief plaatsen en inzicht brengen. Erik De Velder greep met dit gedicht de kans om met weinig woorden een lang verhaal samen te vatten.

Bij het project ‘Ontdooid, onbeperkte poëzie’ hoort ook een gedichtententoonstelling die je nog steeds uit kan lenen via het VGF. Alle info hierover vind je via de link: https://www.vfg.be/te-leen-gedichtententoonstelling-ontdooid 

Boomen - Guido Gezelle

.

 

  B O O M E N
 
    Hoe eigen zijn de boomen al,
    van dracht en groeibaarheid:
de hulst en bloot zijn' takken nooit,
hoe fel de buien berschen;
     de beukenboom zijn' handen naar
     den hemel openspreidt;
en, slaande, schijnt de berkenroe
den wilden wind te derschen!
 
    Op wacht, en achter 't water, staan,
    gekroond met immer versch
gewaai, de dikke koppen van
de ontaarde wilgenstompen;
     en de elzenhouten stammen zie 'k,
     verzopen onder 't gers
der natte zompe, allengerhand
ze leêg- en droogepompen.
 
    Den eekenboom bewondere ik,
    die, wortelvast, alleen,
in 't slaghout, en van krachten en
van schoonheid heel gebleven,
     de keizer schijnt, het opperhoofd,
     de herder, algemeen,
der machtelooze rijzels, die
beneên zijn' grootheid beven.
 
    Het schaduwvolle lindenloof
    te geren schouwe ik aan,
van geur onovertroffen, als 't
aan 't bloeien is; en 't ronken
     der bezigzijnde bietjes, op
     de blommen en de blaân,
is zoete, alsof er harpen langs
de lindenlanen klonken.
 
    Die de eerste, die de laatste zijt,
    in 't warme, in 't koude jaar,
hoogstammig, hooggespilde, hoog-
getopte abeelen, binnen
     uw' alderhoogsten gaffel zit
     het schilde vogelpaar
dat schetterbekt, zijn luchtgebouw
zorgvuldiglijk te ontginnen.
 
    En, verre en na, gedoken in
    den essche, en in den iep;

in doorenhagen, dennenhout,
in olmen, in platanen;
     in appel-, pere- en kriekelaar,
     zoo roert er een gepiep
van vogels, die voor vogels, hun'
oorije, de wegen banen.
 
    Terwijl, geschoten hemelwaards,
    als uit nen boge, snel,
den espenboom ik striemen zie
van verre; en teeken geven
     dat hier, in onze lucht en in
     de veie gronden fel,
van 't vogelvolle Vlanderland,
nog boomen staan, die leven.
 

Guido Gezelle (Brugge, 1 mei 1830 – 27 november 1899)

Uit 'Rijmsnoer' (Schrikkelmaand)

 

website rond Guido Gezelle:

http://www.gezelle.be/

wikipedia Guido Gezelle:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Guido_Gezelle

een bloemlezing van gedichten van Gezelle:

http://users.telenet.be/gaston.d.haese/gezelle.html

Behoorlijk - Fiducia Caro | VFG

.

een grappig poëtisch cadeautje dat ik kreeg tijdens mijn kennismakingsgesprek 

als kandidaat vrijwilliger (begeleider) voor het VFG (ondertussen Ditovzw) 

(Vereniging personen met een handicap) 

https://www.vfg.be/  

website Fiducia Caro:

https://fiduciacaro.be/

.

Ik ben geen dichter meer

.

.

Ik ben geen dichter meer  

Ik ben geen dichter meer, ik bevrijdde mij 

van de zin om mij te wentelen in woorden

of nog erbarmelijk te zijn – al wat mij stoorde

is geen aandacht meer waard of al lang voorbij  

ik overweeg niet meer in zingende akkoorden

gedachten verzinken in een doder tij

ik ben geen dichter meer, ik bevrijdde mij

van de zin om mij te wentelen in woorden  

al het gemis, al wat ik voelde of bekoorde

het blanco blad, de drift naar medelij

al wat er in of rondom mij ontspoorde 

werd afdoende afgesloten, ik bevrijdde mij

van de zin om mij te wentelen in woorden. 

 

 

© bert deben

Vogelwaarde, vrijdag 10 november 2017,

na het zien van de film ‘The Edge of Love’
picture: © bert deben, Berlin 2016.

 

Boterzuur

 

De laatste keer dat ik de hort op ging

werd ik zes dagen later wakker in een hospitaal

vastgebonden aan een bed met een buis in mijn mond  

een verpleger zei: “Aha, de junkie is eindelijk wakker!”

 

volgens mijn bloed had ik een enorme overdosis

Gamma Hydroxy Boterzuur binnen gekregen

het wordt ook soms vloeibare XTC genoemd

ik herinnerde mij dat ik zaterdag naar een fuif zou gaan

 

het zal dan wel, dacht ik zo … Men had mij gevonden

voor de poort van een garage, acht huizen voorbij

de mogelijke plaats delict, zo goed als verstikt in een

fluogroene brij die mijn maagvocht bleek te zijn

 

later zou ik in mijn dagboek lezen: ‘smoothie gemaakt

van banaan, spinazie en sinaasappelsap’, dat verklaarde

alvast de bizarre kleuromschrijving. Eerder was dan weer  

gebleken dat ik donderdagnacht al was binnen gebracht

 

niet dat ik me er zelf nog iets van herinner, maar toen

was ik ‘even iets gaan drinken’ dixit mijn dagboek

en dixit de kroegbaas was ik daar ‘onwel’ geworden

waarna hij een ambulance had laten komen

 

terugblikkend op bovenstaande feiten klopt er iets niet

maar toen ik uit de coma wakker werd en nog een week later

uit het hospitaal ontslagen, overheerste iets als covid19

het ganse land en de wereld en alles werd afgesloten

 

ook het politiedossier.

 

© bert deben

Vogelwaarde, zondag 9 mei 2021, 14 maanden later, nog steeds verbaasd.