Het jaar werd afgesloten met woorden vol
verwachting, een beetje beterschap, een grap
een liefdevol voorbijgaan (de toekomst) – ik
snap opnieuw weer de essentie: ik overleefde

mezelf, de pijn, de reden van het moeten zijn
(buikspieren gespannen voor de laatste klap)
ik train mezelf tot niet meer voelen, tot elke
zenuw moe van al het vechten opgeeft – ik zie

met nieuwe ogen, hoe alles verder leeft (oude
wijn in nieuwe zakken) maar streeft naar
steeds opnieuw hetzelfde zijn, in andere vormen
een wereld vol vergeten en herhalen, stalen van

mijn vorig leven: het is koud daar buiten, het is
koud hier binnen ook, alleen de kachel doet alsof.

© bert deben
Antwerpen, 31 december 2ooo – 21:40 uur.

We dansen

.

We dansen, zwetend, jouw lijf tegen ’t mijne 

we schijnen mooi te zijn om zien zo samen 

ik wil het al te graag beamen, dat ik het 

prachtig vind, je windt mij op en ik ook jou 

ik proef jouw mond, betast jouw lijf en jij 

het mijne, we schijnen knap te zijn, zo 

samen, het is een sierlijk zwoel bewegen 

een toegenegen teder zijn, bejegenen van 

mooi gespierd, jouw lijf tegen het mijne 

ik schijn, zo zeg je, lief en onvermoeibaar 

maar ruik naar meer dan één nacht samen 

je wendt je heel behendig af van het gevaar. 

© bert deben 

Antwerpen, 24 december 2ooo – 7:03 u, na een fuif, voor Jan. 

foto: Baires TangoGay 

Jantje zag eens fluimen hangen (een frisgroen Kerstgedicht)

.

 

Jantje zag eens fluimen hangen

als kerstboomslingers oh zo groot

want opa had weer zwaar gehoest

de ouwe mens was bijna dood  

oma riep: oh kijk nu daar

het lijken net wel braceletten

maar gezien zij die niet aan kon doen

mocht Jantje toen de kerstboom zetten  

toch beter dat die boom daar staat

dan al die slierten op te ruimen

want zie hem staan in vol ornaat

een spar vol blinkend mooie fluimen  

toen vroeg Jantje: ach opa ziek,

toe hoest mij nog een schone piek! 

 

© bert deben

Turnhout, 7 februari 2000.  


Ik wens iedereen schitterende lichtjesdagen!
(en ze mogen ook een beetje ondeugend zijn)

 

bert 

ps: achter elke rode o zit er  een beetje kerst, wat vrede of een lach verstopt ...

 

fotobewerking: Justin Bieber als Jantje  

 

Ik weet dat jij als kerstmis bent ...

Uit de tentoonstelling 'Poetry in the Picture'

.

 

Ik sluit de ogen voor de wereld

en zie slechts jou – een door en door

van angst verstild onzeker zijn

negerend dat je denkt aan mij

ik zoen mijn mond op niets dan leegte

het ontbreken van jouw eerlijkheid

ik streel (mijn handen koud van lang

alleen) jouw schitterend ontkennen

het slakkenhuis waarin je schuilt

met wonden van gemarmerd vlees

voorzichtig stijlvol ingericht

ik zie hoe jouw gezicht verlangt naar mij

maar weet dat jij als kerstmis bent

volmaakt onecht en vlug voorbij.

© bert deben

Antwerpen, dinsdag 12 december 2ooo 

.

Blind date

  Blind date

December in een park in Oostende

blinde afspraak, er wandelen allerlei

figuren voorbij die voor mij voldoen

aan nooit gezien en anoniem

ik zit, als een dichter, pen ter hand

kladschrift, opvallend in het middel-

punt van niemands belangstelling

op de rand van een kiosk in arduin

rekening houdend met het feit dat we

allen gehaast zijn en allen te laat, gun

ik iemand het voordeel van de twijfel

en schrijf ik de tijd tot waarde neer

tot achter mij, straalbezopen, een stem

aan een man vraagt of hij toevallig ik is.

© bert deben

Oostende, zaterdag o2 december 2ooo, voor C. 

24 november 2018 mocht ik de 1ste prijs in ontvangst nemen voor de Poëzieprijs 'Dichter uit de Schaduw' voor een inzending van 3 gedichten rond een blind date, waaronder ook dit gedicht.

Borrelhapjes

Borrelhapjes

Het leven is een wachten op 

de liefde die zich moet onthullen 

een leegte klaar om in te vullen 

soms van de regen in de drop  

 

het meestal missen van de boot 

en wederom in een spiraal 

het leven is een hinderpaal 

een tegemoetzien van de dood 

het liever eigenlijk niet willen 

en dat verschuilen achter grapjes 

van melk tot laatste avondmaal 

verveling op een grote schaal 

vol dipsausjes en borrelhapjes 

die af en toe de honger stillen. 

© bert deben 

Antwerpen, 11 november 2000. 

.

Afstand

Afstand

. 

Lig jij ook nu nog met jouw rug naar mij toe 

op kilometers afstand, lichtjes in jezelf gebogen 

angstig voor de werkelijkheid – of ben jij nu 

jouw zorgen kwijt, geborgen in je eigen schoot 

terwijl ik, flirtend met verdwijnen, wederom 

de liefde opzoek met verweesde handen, jouw 

lichaam mis, jouw warme huid, jouw uitgekleed 

verlangend lijf, terwijl ik naar jouw denken gis 

en voel ook jij de eenzaamheid, een bed dat 

groot en koud jouw lichaam grijpt, dat ’s nachts 

weer droomt van tederheid maar koel ontwaakt 

in lege lakens, met armen stijf van hol verlangen 

en liggen wij nu samen, ik dan hier en jij nu daar 

als verloren minnaars, te snakken naar elkaar? 

.

© bert deben 

Antwerpen, 7 november 2000, voor F. 

juni 2020 geplaatst geweest op website 'Social Battle' 

tot aan het niet meer kunnen

.

Ik las jou mijn gedichten, zittend
in een zetel van vergaan beminnen

al drongen die voor jou dan binnen
als een algebra van woorden 

maar het bekoorde jou als ik ze las
de wereld werd iets stiller en

ik streelde jouw betekenis
ik schreef jou tot een deel van mij

vanaf jouw lach tot aan de pijn
van nu het niet meer kunnen.

© bert deben
Antwerpen, zondag 29 oktober 2000, voor Frank B. 

.

.