Connecting People - privé gesprekjes in de trein ...



Connecting People

.

De trein naar huis, in vele talen

wordt hier gepraat in elke toon

maar in een broekzaktelefoon

ik hoor wat flarden de verhalen

 

een kranig mens eist van haar zoon

dat hij haar af zou komen halen

het meisje naast me zit te stralen

in stukjes klinkt de liefde schoon

 

een jongeman hoor ik charmeren

hij vraagt alsnog een laatste kans

en speelt dat - denk ik - ook wel klaar

 

het klinkt gezellig zo, althans

eenieder zit te converseren

maar niemand praat hier met elkaar.

 

 

© bert deben

trein Amsterdam – Antwerpen, zondag 13 oktober 2002

 

.

 

 

Er huist een leegte in mij

ik open mijn deur

niemand komt binnen.

© bert deben 

Schiphol, 11 oktober 2002

 

  

Men moet net zolang struikelen 

over eenzelfde steen 

tot men beseft 

dat het onnodig is. 

© bert deben 

Rendeux, 8 september 2002 

Amsterdam, op een zaterdag

.

Amsterdam,

op een zaterdag

Vanwege de liefde

en de knetterende regen op de ramen

beleefden we samen

alles binnen

het sprankelen van beginnen

van ideeën voor verhalen

door foto’s dwalen, een reis naar IJsland

het gezamenlijke lezen van de krant

een dagje later waterfietsen op kanalen

zo zouden wij verdwalen

onhoorbaar

twee beminden

in de diepste diepten

van elkaar.

© bert deben

Amsterdam, zondag 25 augustus 2002, voor Peter.

 werd gepubliceerd in de gedichtenbundel ‘Op Reis’, een selectie uit inzendingen voor de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2011.

de reis naar IJsland (7 jaar na het schrijven van dit gedicht) kan men bekijken op het fotoblog: Iceland-Grindavik-Suourland / Reykjavik-Iceland

 .

 

De eerste roos is reeds verslenst
uit het boeket dat jij me gaf
de eerste glans er al weer af
alsof na zon de regen plenst

hoezeer men ook de schoonheid wenst
ze onderhoudt en water geeft
geen bloem op aard die eeuwig leeft
ook de perfectie is begrensd

zo denk ik nu weer aan jouw lach
en aan ons zacht tezamen zijn
hoe ik mij voelde dicht bij jou

mijn vraag hoelang dit duren mag
want alles hier heeft een termijn
kleurt reeds de roos een beetje blauw.

© bert deben 
Antwerpen, dinsdag 06 augustus 2002, voor Peter.

 

 

Groot en sterk en altijd dicht bij jou !

.

 

 

Mijn draakje poetste zijn tanden

gooide olie op het vuur in zijn mond

en vroeg, tijdens het gorgelen, of ik hem verstond

ik zei: jij gaat je neus wel eens verbranden!  

 

dan schuifelde het heen en weer

sprong van stoel naar stoel en op de tafel

stond daar stil en vroeg bedeesd

wat betekent ‘oud en wijs’?  

 

dat is – zei ik – de tijd die is voorbij gegaan

en weten wie je bent geweest

maar ook wat moeilijker te been en grijs …  

 

toen vroeg ik wat het later worden wou

draakje dacht niet heel lang na en zei spontaan:

‘heel groot en sterk en altijd dicht bij jou!’ 

 

 

© bert deben

Antwerpen, 12 juli 2002. 
.
voor andere gedichten uit de draakjesreeks klik op Draakje 

. 

 

Normandië

 

Normandië

.

Hier sta ik dan, de tijd voorbij

een kerkhof vol gesneuvelden

maar al wat ik kan zien, ben jij

jouw tengere gestalte, jouw felle blik

de foto’s die ik heb bewaard

herinneringen opgebaard en 

telkens weer naar voor gehaald

je straalt, je lacht, je kijkt verbaasd

en veel te snel en overhaast

ging alles als een storm weer heen

hier sta ik dan, zo zeer alleen

mijn ogen naar het niets gericht

zo zie ik tussen duizend graven,

alleen maar jouw gezicht.

© bert deben

Normandië, o9 juli 2oo2, voor Frank. 

 

3de plaats Poëziewedstrijd Bibliotheek Zeeuws Vlaanderen Terneuzen,

gedichtendag 29 januari 2010.