Op wandel met het kind in mij

 

In het bos vraag ik 

de bomen wie er graag 

een meubeltje wil zijn. 

 

© bert deben

Burg-Reuland, donderdag 10 september 2020. 

. 

Het kind in mij 

is net zestig geworden ~ 

minder dan voorheen 

wil ik volwassen zijn, maar 

wel graag stoer op de foto. 

 

© bert deben

Ouren, donderdag 10 september 2020. 

Aan ’t drielandenpunt 

regent het berichtjes die 

ons welkom heten ~ 

alle grenzen vervagen 

in het land waar we niet zijn. 

 

© bert deben

Ouren (drielandenpunt B-D-Lx), donderdag 10 september 2020.

Tien kilometer 

gewandeld, bergop, bergaf ~  

genoeg verbrand voor 

een appelstrudel met ijs 

uiteraard met slagroom bij. 

 

© bert deben

Ouren (camping International), donderdag 10 september 2020.

's morgens ben ik vreemdeling ... (wonderdaan)

Met dank aan wonderdaan dat ik dit prachtige gedicht + illustratie van zijn hand hier mag plaatsen. Wie meer wil ontdekken van zijn werk kan dit via zijn instagrampagina https://www.instagram.com/wonder.daan/ 

of via zijn website https://www.zwierontwerplezier.be 

Grensgeval

.

Baarle-Hertog (BE), Baarle Nassau (NL), 19 september 2018

gedicht © bert deben - picture by Carey Taylor

gedicht gepubliceerd in bundel ‘Vrijspraak’ van uitgeverij Proces-Verbaal feb.2020

+ sept. 2020 gepubliceerd in in paperback Po-e-zine editie XVI 'Reflectie' 

 

achter mijn rug

 

I.

achter mijn rug

werden grenzen verlegd

zodat ik niet meer wist

waar ik ging, wie ik was

waar ik woonde  

ik klopte aan

bij een deur die ik kende van vroeger

en zag door een kier een vrouw 

die vroeg wie ik was  

verbaasd keek ik naar mijn handen

mijn armen, mijn lijf en zag

dat ik niet meer dezelfde was.  

II.  

dat ik niet meer dezelfde was

vertelde ik haar

ze keek niet op, ze noteerde

ze schreef dat ik zocht naar mezelf  

dat ik over een grens was gegaan

en de wereld zag met andere ogen  

ik zocht naar een teken van god

in een land dat niet het mijne was

ik noemde dit land mijn thuis.  

III. 

ik noemde dit land mijn thuis

en trachtte rechtop te staan

ik tastte als een blinde

op zoek naar een uitweg  

ik wilde naar vroeger

ik wilde terug over de grens

ik wilde naar wie ik nooit echt was geweest  

ze beschouwde, bleef stil en noteerde

dat ik nog steeds op zoek was  

IV. 

ik was op zoek naar mezelf

zou ze onderaan het rapport noteren

en ik kreeg een vrijgeleide 

 

aan de andere kant

werd een sleutel gegeven

van een deur in een stad in een land

waar niemand mij kende  

een norse man toonde op een plan

waar ik zijn moest  

voortaan woonde ik op een kruisje  

dat met een potlood

op een plan werd gekrast. 

 

© bert deben

Vogelwaarde, zondag 22 juli 2012
cyclus geschreven voor de Hofvijver Poëzieprijs.

 .

 

De eerste roos is reeds verslenst
uit het boeket dat jij me gaf
de eerste glans er al weer af
alsof na zon de regen plenst

hoezeer men ook de schoonheid wenst
ze onderhoudt en water geeft
geen bloem op aard die eeuwig leeft
ook de perfectie is begrensd

zo denk ik nu weer aan jouw lach
en aan ons zacht tezamen zijn
hoe ik mij voelde dicht bij jou

mijn vraag hoelang dit duren mag
want alles hier heeft een termijn
kleurt reeds de roos een beetje blauw.

© bert deben 
Antwerpen, dinsdag 06 augustus 2002, voor Peter.