Alles rijmde op verleden tijd

.

                        19 september 1999, voor Mieke, n.a.v. haar outing.

Ik voel in mij september weer

.

Ik voel in mij september weer
hoe dagen korten en de zomer
mat aan mij het leven lomer
toont en geurt naar ommekeer 

 

de zon is nu de zon niet meer
maar schijnt nog slechts een onderkomen
vale kleur – zoals de bomen
legt zij zich bij minder neer 

 

de dichter klemt zich aan zijn pen
en haalt het woordje ‘herfst’ van stal
hij schrijft van schoonheid in verval
want net als ik in mij herken 

 

dat ik zoals seizoenen ben
besef ik wat er komen zal. 

 

 

© bert deben
Antwerpen, 28 aug. 1999

 

http://bertdeben.blogspot.com/2014/09/ik-voel-in-mij-september-weer.html 

 

 

Dood zo dartel doodt mijn dood 

mijn duizend malen uitgemolken 

donkere zwarte dode wolken 

opgehoopt en uitvergroot 

mijn dood mijn trouwe bondgenoot 

vol duisternis en draaiend kolken 

woedend dichtend haat vertolken 

stoot mij uit mijn moeders schoot 

moederschoot van helse doornhaag 

bloedend veld van overgeven 

vlees door prikkeldraad omgeven 

wurg mij teder wurg mij traag 

moeder gaf mij ooit het leven, graag 

had ik het haar teruggegeven. 

© bert deben 

Antwerpen, 23 augustus 1999. 

 

 

El Toro

 .

El Toro

Een Spaanse stier

had veel plezier

omdat hij in een wei staan mocht

en dat een leven lang al alle dagen

tot dat hij, zonder ’t hem te vragen

zomaar werd verkocht

twee dagen later, onder luid gejoel

en veel te druk naar zijn gevoel

werd het beest weer losgelaten

keek links en rechts opzij

en vroeg zich af : ‘¿Waar is mijn wei,

en wat doen al die mensen hier?’

toen kwam een man in glitterpak

die fier iets in de hoogte stak

en volgde er nog meer getier

de Spaanse stier vertrok geen spier

en dacht : ‘¿Wat zijn dat hier voor gekken?

ik wil onmiddellijk vertrekken,

en wil mijn wei en gras terug!’

de glitterman, of toreador

althans, daar ging de man voor door

stak toen iets in de stier zijn rug

de Spaanse stier, tot groot plezier

van alle mensen rondom hem

zag plots hoe hij ontzettend bloedde

werd boos daardoor en vol van woede

nam hij het glittermannetje in een klem

en slingerde het doorheen de lucht

waarna de man tot grote schande

gebroken tussen ’t volk belandde

later volgde dit gerucht :

‘de toreador in glitterpak

die bijna al zijn beenderen brak

heeft angst van alles wat beweegt

zelfs van een spin en van een muis

hij woont nu in een groot wit huis

waar hij nog altijd wordt verpleegd’

de Spaanse stier die zegevierde

werd kort nadien opnieuw verkocht

maar hoe hij het ook wensen mocht

het beest kwam nooit meer in de wei

de koper was een slagerij.

© bert deben

Benidorm, 18 juli 1999.

Het woordje hoer

.

Hoer

Het zijn of niet zijn is de vraag

ik kleed mij eerder met respect

en lach mijn leed zo opgewekt

dat als ik tot mezelf vertraag

ik niet het woordje hoer verdraag

een mening die werd uitgelekt

en dan omfloerst werd en bedekt

totdat ze wazig lijkt en vaag

ben ik in Gods naam dan een hoer

omdat ik geld krijg voor de liefde

terwijl ik niemand ooit ontriefde

zoals men mij ontriefde ooit

ik geef en krijg en ik ontroer

maar ’t woordje hoer gebruik ik nooit!

© bert deben

Antwerpen, 10 juli 1999.  

 .

gepubliceerd in 'Vertalersweelde, GIORGIO BAFFO e.a.' Stichting Spleen A'dam, okt. 2021 

12 jan. 2022 gepubliceerd in de bundelbespreking op de website van Meandermagazine.nl 

 

wat wij noemden later 

is iets dat ons toen overkwam 

twee kleine twijgjes werden stam 

 

© bert deben 

Antwerpen, 24 juni 1999.

 

Moeder inspecteert het venster

Thuis

Voor moeder moet het leven heel doorzichtig zijn
een levensinhoud vol ammonia en javel
ze zal het huis ook nooit verlaten, zonder snel
het glas te controleren achter het gordijn

je kan de ruiten schijnt ook kuisen met azijn
is haar antwoord, als vader haar bezorgd vertelt
dat de wereld naar de kloten gaat, ze voorspelt
dat het zelfs schoner zal zijn, maar de zonneschijn

toont haar vegen die ze vroeger toch nooit echt had
ze grijpt dus opnieuw naar het oude procedé  
en naar haar emmers en haar zeemvel en gedwee
verwijdert ze al de strepen en elke spat

vader gaat tegen het beleid op oorlogspad
moeder, inspecteert het venster en is tevree.


© bert deben 
Antwerpen, zondag 20 juni 1999,
geschreven na het zien van de film ‘The Hanging Garden’. 

Ik hoor daar buiten vogels fluiten

.

Ik hoor daar buiten vogels fluiten

mooier nog dan Strauss of Bach

en kijk doorheen gezeemde ruiten

en vraag hen of ik buiten mag

U bent reeds buiten – wij zijn binnen

zei één der vogels met een lach

waarna ik even moest bezinnen

en zien ook wat die vogel zag

de hele wereld is een woonst

voor ieder die van vrijheid houdt

en alles is er om het schoonst

de vogels fluiten hun refrein

een ode aan het wereldwoud

waar wij te weinig deel van zijn.

© bert deben

Châteaux des Beaux Arts, Rendeux, 5 juni 1999, voor Lisa.

 

gepubliceerd in bloemlezing ‘Verwondering’ Bonheiden 1999 

en in ‘Bahá'í Vizier’ jg 39 nr 4, 2000 

in poëzieroute 'De Poëtische Paardenkastanjes', steunactie voor Safierpark, juni 2023