Ballast 

Hoe schrijf ik jou mijn achterkant
mijn waaier van gezichten
gedichten van de schemer en
de schaduw van mijn ziel

hoe zwijg ik jou verankering
aan liefde en aan lust en aan
een nooit geblust verlangen naar
het ongetemperde van vlees

hoe kijk ik met de ogen toe
naar de hemel en de hel en
naar het eeuwige verhangen zijn
aan het denken aan de dood

de mens in mij zoekt vaste vorm
maar zwijgen weegt als lood.

© bert deben
Antwerpen, 1997, voor Anneke. 

 

Gepubliceerd in literair tijdschrift Gist juni 1997. 

Belijdenis

BELIJDENIS  

 

Alstublieft aanhoor, eerwaarde 

hoe ik lijden moet van binnen 

laat ik maar alvast beginnen 

met hoe het lot mij ’t meest bezwaarde 

mijn zoon, mijnheer, nochtans geboren 

en opgevoed in mijn gezin 

zei onlangs: “Moeder, ik bemin 

een man, geen vrouw kan mij bekoren!” 

en dan mijn man, van mij gescheiden 

al was ik hem een leven trouw 

hij liet zich door een jonge vrouw 

tot het overspel verleiden 

en ook mijn dochter ben ik kwijt 

ze zit gevangen in de klauwen 

van een man die niet wil trouwen 

dat heeft toch niets van waardigheid 

ik die dagelijks heb gebeden 

die vroom en naar Gods woorden leefde 

naar kuisheid en perfectie streefde 

en bovenal naar goede zeden 

waaraan verdien ik deze smet 

waarom wil niemand om mij geven 

gelukkig heb ik in dit leven 

steeds nog de bijbel en ’t gebed! 

© bert deben 

Kamperland, 02 mei 1997. 

De maan schijnt op jouw silhouet

.

Antwerpen, 18 maart 1997, voor Peter

Sonnet voor een tijdelijke Minnaar

Sonnet

       voor een tijdelijke Minnaar

.               

De kamer hangt nog vol verhalen

al toont ze leger dan voorheen

want hier zit ik, alweer alleen

slechts met mijn pen als troost (een schrale)  

ik denk aan ’t bijna pastorale

het kind in jou, de edelsteen

die schitterde en dan verdween

als een gedicht in mijn annalen 

ik wenste dat je hier nog was

(niet enkel op papier) en slik

met moeite die begeerte kwijt  

zo nip ik nogmaals van het glas

dat aan jouw lippen hing als ik

en proef ik jouw aanwezigheid. 

© bert deben

Antwerpen, o3 maart 1997, voor Peter V.

werd gepubliceerd in literair tijdschrift Gist

in de brochure van het ZonZinZomerfestival 1998 te Hengelo

en in holebi tijdschrift 'Uitkomst'

Hoertje 

Ik ben een hoertje 

en zal altijd een hoertje zijn 

zelfs in de dagen dat men niet betaalt 

dat liefde haalt uit mij 

wat ik dan gratis geef 

zo leef ik anders 

en toch hetzelfde dag en nacht 

ik geef mijn warme tederheid 

ik geef mezelf 

ik geef 

maar ik verwacht. 

© bert deben 

Antwerpen, maandag 24 februari 1997.  

 

 .

Eén gedicht per dag

Beste vader, je had alweer gelijk
ik ben inderdaad voor niet veel goed
alles mislukt wat jouw zoontje doet
zelden breng ik aarde aan de dijk

erger nog, ik doe dijken breken
wat ik aanraak gaat voorzeker stuk
ik ben gemaakt voor het ongeluk
en hou het dus maar voor bekeken

neen, ik ga wéér geen zelfmoord plegen
zelfs daarin faalde ik reeds voorheen
ik wil niet echt dood, ik wil alleen
nog maar wandelen op de wegen
die fraai zijn en mij toegenegen

één gedicht per dag, daar wil ik heen!

© bert deben
Antwerpen, Zeilstraat, maandag 10 februari 1997,
geschreven met mijn rechtse linkerhand,
na het breken van een glas van mijn koepel.

werd gepubliceerd in literair tijdschrift Gist jg.20 nr. 6 

Geen engel ben ik ...

.

.

Geen engel ben ik maar een vlinderman 

zwevend van bloem tot bloem – ik bestuif 

bemin, bewonder, betast, verschuif 

mijn tederheid tot energie, ontspan 

elke kelk, drink de honing als melk, span 

mijn vleugels en vlinder weer, snuif 

nog eenmaal de zoete geur en wuif 

dan langzaam afscheid - 

mijn liefde kent geen plan.

© bert deben 

Antwerpen 09 feb. 1997, 

op vraag van Ludo Vorsselmans, bij zijn schilderij ‘Vlinderman’

2de prijs voor de Poëziewedstrijd van de gemeente Hulshout 24 okt. 2008 

Zoekertje

Zoekertje

Een tafel met vier stoelen er omheen
en nog wat extra stoelen hier opzij
en allemaal die stoelen zijn van mij
ik zet ze hoe ik wil, ik woon alleen!

ook mijn salon biedt plaats aan meer dan één
en daarenboven oogt het heel gastvrij
en telkens ik me in mijn zetel vlij
leg ik mij hoe ik wil, ik woon alleen!

ik heb een dubbel bed, voor twee personen
een badkamer, met zelfs twee lavabo’s
ik heb overigens ook twee bureaus

ik heb haast alles om met twee te wonen
de ruimte, het verlangen, de hormonen …
gezocht: lieve kerel, mag ook dakloos.


© bert deben
Antwerpen, 02 februari 1997.

gepubliceerd in ZiZo Magazine jg. 24 nr. 139, juli 2017