maandag 29 januari 1996

Een masker en een rookgordijn



Ik werd door sommigen benijd 
voor een zoveelste compliment 
maar liefde, aandacht, alles went 
doch niemand ziet hoezeer ik lijd 

ik camoufleer neerslachtigheid 
al lachend en met schrijftalent 
maar als je niet gelukkig bent 
en steeds de zin in ’t leven kwijt 
dan is de schoonheid schone schijn 

wat room op een bedorven taart 
een masker en een rookgordijn 
het mooi zijn is niet zoveel waard 
als dit al jaren gaat gepaard 
met steeds maar dood te willen zijn. 


© bert deben 
Versie april 2021, origineel Antwerpen, 29 januari 1996, voor H.  

 

 .

zaterdag 9 december 1995

Wat baten kaars en bril …

 

 WAT BATEN KAARS EN BRIL  … 
      (n.a.v. een boek van ene Dr. Dyer) 
 
Je toont het onbetwistbaar aan:
ik ben als mens geheel alleen
er is er zoals ik maar één
en niemand kan mij dus verstaan

je duidt ook dat er zich in mij
geen enkel mens verplaatsen kan
men vindt geen inzicht in mijn plan
het gaat aan iedereen voorbij

beperktheid is ’s mens grootste doem
daar heb ik mij bij neergelegd
maar als nu alles wordt gezegd
en ook in een gedicht vernoemd
dan word ik toch wel triest en stil
dat jij het niet eens lezen wil. 
  
 
© bert deben  
Antwerpen, 9 december 1995, voor H. 

 .

woensdag 29 november 1995

De mens is slechts een half wezen

 .



De mens is slechts een half wezen 
op zoek naar liefde en verdriet 
dat laatste mag hij dan wel vrezen 
maar zonder kan het eerste niet  
 
wat men ook hoort of men ook ziet 
of wat men schrijft ook of kan lezen 
de mens is slechts een half wezen 
op zoek naar liefde en verdriet.  
 

© bert deben 
Turnhout, 29 november 1995, voor Herman.  
 


donderdag 23 november 1995

 

 Jacht


Het boek dat ik lees wordt hier geschreven 

met links van mij een oude man 
en rechts van mij een kind nog 
beiden willen een bladzijde zijn 
een hoofdstuk 
een alinea, een regel 

als ik lang wacht is een woord al genoeg 

de zon schijnt 
ik kijk niet, ik schrijf 
het is herfst 
en het bos bulkt van de jacht 

ik zit als een haas in het gras 
en weet dat 
als ik geschoten word 
alles gewoon door zal gaan 

een mogelijke prooi zijn is meer opwindend  
dan het jagen.

 

© bert deben 
Antwerpen, linkeroever, het Rot, 23 november 1995. 

 

 

zondag 8 oktober 1995

Mispel

 .
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Pas dan zal ik verteerbaar zijn
als ik belegen ben
het verstrijken nabij
noch vrucht, noch vlees, maar brij
van lang geleden lieflijkheid  

mijn inhoud zal onherkenbaar zijn
gerijpt, gerot, vereeuwigd
gebeiteld in versteend papier
als faiences met woorden van leed
mijn vrucht, de onmin, de onmacht in mij  

eet mij, lees mij, lik mij leeg
dit blad mijn lijf
de inkt mijn bloed
pers het uit jouw onderbuik
tot ik herboren ben
huilend, bloedend
 
kwijlend in jouw moederschoot
ik ben jouw kind  

bemin mij ! 
 

© bert deben
Antwerpen, 08 oktober 1995. 
 

Mispels zijn oude, steeds minder voorkomende vruchten met een hoog vitamine C gehalte. Ze groeien aan struiken die men tot kleine bomen kan laten opgroeien en die een hele mooie en geurende bloesem geven tijdens de bloei in het voorjaar.

De vrucht kan men pas eten nadat ze bevroren is geweest en het vruchtvlees ‘beurs’ is geworden, hoe rijper de vrucht hoe lekkerder ze is. In de volksmond ontstond zo de uitdrukking ‘zo rot als een mispel’ De mispel eet men door de vrucht open te breken en het vruchtvlees er uit te zuigen.

Meer achtergrond over de mispel en enkele recepten waarin men de vrucht gebruikt kan men vinden op: http://koken.vtm.be/ingredienten/mispels