Begin 1989 schreef ik een limerick (niet eens volgend de regels van de kunst), waarin ik beweerde dat Jezus een pacifist was en dat dit ook de reden was waarom hij vermoord werd. Ik stuurde de limerick naar ‘Protest’, een magazine voor Vredesaktie, en kreeg kort nadien een brief terug, met de vraag om voor hun blad een artikel te schrijven over de pacifistische ideeën van Jezus, in ruil voor 6 postzegels en eeuwige roem …
Ik moest er even over nadenken, want als kind had ik wel godsdienst gevolgd, totdat ik mijn verplichte plechtige communie had gedaan (in mijn geval op mijn 11de), daarna stapte ik meteen over naar moraal, omdat ik toen al niet meer geloofde in religie. Van huis uit was er ook geen hechte band met de kerk (eerder in tegendeel) en ik had dus ook weinig echte kennis van de bijbel of het nieuwe testament. Anderzijds was ik wel fan van ‘Jesus Christ Superstar !’ (nog steeds kan ik de volledige musical meezingen!) en vond ik het wel een uitdaging, dus ik zegde toe en kreeg 3 maand om het artikel te schrijven.
Ik las niet enkel het Nieuwe Testament (toch grotendeels), maar zocht ook naar geschiedkundige achtergronden uit de periode waarin Jezus moest geleefd hebben en de politieke achtergrond rond de Joodse drang om zich te ontdoen van het juk van de Romeinse bezetter. Het werd een interessante queeste, die tot mijn verbazing zelfs de grondslag blootlegde van het huidige conflict tussen Joden en Palestijnen. Ik was dan ook behoorlijk fier toen het artikel gepubliceerd werd in Protest, jg 20 nr 110. Vorig jaar, tijdens mijn verhuis vond ik het tijdschrift terug waar het in stond en dacht ik: eigenlijk moet ik dit toch een keer op mijn blog zetten – en dan is Pasen toch wel de meest gepaste periode om dat te doen.
Ik heb het artikel wel in 6 delen moeten ‘verknippen’ om het hieronder op een leesbare manier te kunnen plaatsen – dat maakt het een extra lange bijdrage deze keer, maar ik hoop dat het de lezers, nu een kwart eeuw later, nog steeds mag boeien:
