zondag 27 september 2015

vrijdag 25 september 2015

dinsdag 15 september 2015

Blaast op een dag een man zichzelf en een bus op


 Blaast op een dag …   


Blaast op een dag een man van een onzekere godsdienst
zichzelf en een bus op en belandt hij meteen in de hemel,
staat ie daar samen met tal van slachtoffers aan de grote
witte poort van Gods huis.  Onder andere geheel per toeval
een Jood, een Islamiet, een christen gedoopte vrijdenker,
een om zichzelf enig élan te kunnen geven Boeddhist
en een kind dat nog geen keuzes had kunnen maken in het
leven.  Stonden ze naar elkaar te kijken, verbaasd, de ene
al verbaasder dan de andere – daarnet nog samen in de
bus op weg naar ieder zijn eigen kleine wereldje en nu
plots hier, gans onder het bloed nog een beetje verdwaasd
van de knal en eensklaps is alles paradijselijk wit.  

Opent God de poort met een glimlach van hier tot ginder 
en de volgende zin :  “Leuk, ik had het net op het nieuws
gezien !”  Wat later zou hij het ook nog grappig vinden
dat ze allemaal wat anders geloofden in Hem of al
helemaal niet al naargelang de toestand van hun
rekeningen of relaties of de klappen die ze van hun
moeder en/of vader hadden gekregen in het verleden.  

Toen de man met de bom, enigszins bekomen van zijn
eigen verwondering maar toch nog lichtjes fanatiek, aan
God vroeg waar hij zijn beloofde maagden, goud en
een persoonlijke stoel naast Hem mocht vinden, kon
God het schateren niet laten.  “Wat ze jullie allemaal toch
wijs kunnen maken!” Hij wist altijd al onze verwarring
tussen geloof en eigenbelang als humor te smaken. 
 

© bert deben
Antwerpen, zaterdag 9 juli 2005.













"Ge zult niet doden" (Deut. 5:17)
"wie iemand anders doodt... het is alsof hij de hele mensheid heeft gedood"(Koran 5:32)

Hier onder een link naar een lijst (Engelstalig) van wreedheden gepleegd in de naam van religies - je kan er stemmen welke je zelf de wreedste vindt of er zelf ook andere toevoegen - je kan bij de lijst zelf ook bedenkingen hebben natuurlijk, maar het stemt in elk geval wel tot nadenken:
 
Het communisme en het nazisme bewezen dat de mens ook niet altijd een religie nodig heeft om massamoorden te plegen – de wreedheid zit in de mens zelf – religie is wel altijd een makkelijke en goedkope manier geweest om mensen te manipuleren tot het plegen van de grootste gruweldaden: beloof hen het paradijs en/of maak ze bang voor de hel  en overlaad hen met dogma's en je kan ze dood en verderf laten zaaien, ook al komt ‘Gij zult niet doden’ op verschillende manieren in zowat elke religie naar voren als een onaantastbaar gebod van God zelf. 
 

vrijdag 11 september 2015

Zorro roemt meisjes uit zijn dorpje - Rodaan Al Galidi


.

Rodaan Al Galidi (eigenlijk Al Khalidi) is een schrijver van Iraakse afkomst. Hij studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur. Na zijn studie vluchtte hij uit Irak om aan de dienstplicht te ontsnappen. Via verschillende landen vluchtte hij naar Nederland, waar hij in 1998 asiel aanvroeg, wat hem echter werd geweigerd – lessen Nederlands mocht hij bijgevolg niet bijwonen, daarom leerde Al Galidi zichzelf de Nederlandse taal en begon te schrijven.  
 
In Vlaanderen werd hij als schrijver erkend en ontving hij een werkbeurs. In 2007 kon Al Galidi genieten van het generaal pardon in Nederland maar in 2011 zakte hij voor zijn inburgeringscursus waardoor de IND het recht had om zijn verblijfsvergunning alsnog te ontnemen, maar sinds 2013 is hij ‘officieel ingeburgerd’ in Nederland.  
 
Tussentijds schreef en publiceerde hij tal van gedichtenbundels en prozaboeken en won of werd hij genomineerd voor prestigieuze prijzen.  'De herfst van Zorro', waaruit dit gedicht, werd o.a. genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2007 – zijn roman 'De autist en de postduif' kreeg de Prijs voor literatuur van de Europese Unie in 2011.  
 
Uit een artikel van deReactor.org rond Al Galidi: ‘Rodaan Al Galidi is een charmeur. Wie hem heeft zien optreden zal dat kunnen beamen. Met humor, theatraal instinct en een melodieuze stem slaagt hij er in om het publiek op zijn hand te krijgen. En, niet te vergeten, met zijn aantrekkelijke gedichten, eenvoudig van taal en helder van opzet.’ 
Ik had onlangs het genoegen een optreden van hem bij te kunnen wonen tijdens het Poëziefestival ‘Het Park Vertelt’ te Oosterbeek:
.

Bronnen:
 
 

maandag 7 september 2015

Een heel klein ikje

 .









Een heel klein ikje  

Op reis in mezelf kom ik een
heel klein ikje tegen – het is
als altijd heel verlegen en
zegt niet veel, alleen ‘hallo’  

het wacht wat af of grote ik
terug zal knikken en bedenkt
dat alles toch nog redelijk
goed gekomen is met ons, het 

bemerkt dat ik tevreden ben
vooral ook fier – het heeft dat
altijd willen zijn: wie het was  

maar toen was het nog klein en
tijden nog niet rijp – het hoopt
dat het voor altijd zo mezelf  

zal mogen blijven. 
 

© bert deben
Winterberg, maandag 07 september 2015.

 
 

vrijdag 4 september 2015

Aan beide kanten

                                                                                                  
                                                                   
                                                                   
Aan beide kanten
van het slagveld vochten ze
voor eenzelfde god
tot ze alles kwijt waren
behalve hun religie. 
 

© bert deben
A67, NL, vrijdag 4 september 2015