Vastberaden Peuterstap

.

Vastberaden stapt ze op haar schaduw af

hij wijst de weg waar zij naartoe wil gaan

de eerste stap, een grote sprong in haar bestaan

veranderde snel in flukse draf  

ze kijkt niet om, ze wil vooruit

en wie er bij is moet maar volgen

want stop je haar, kijkt zij verbolgen

een nieuwe tijd werd ingeluid  

de tijd van lopen en ontdekken

haar wereld kent geen grenzen meer

ze stapt nu overal zelf naartoe  

althans tenminste tot wanneer

haar armpjes pal naar mij toe strekken

haar teken voor: ‘nu ben ik moe!’ 

 

© bert deben

Vogelwaarde, zaterdag 27 april 2019, voor Frances.

Foto en titel: Dana Deben.

Het Gelaagde Avondmaal

.

Het Gelaagde Avondmaal

“Rustverstoring!!” zo snauwt de gestaalde agent
terwijl de apostel amper redetwist
plooit de assistente de codex open

de oude heks, van verveling en drank doorlopen
en jaloers op de jeugd, bedenkt een list:
‘als ik nu eens een appel inspuit met detergent …’

Indira Ghandi, onfris uit de dood verrezen
zegt: “gezellig, niet, het lijkt wel Halloween vandaag!”
haar buurman zoekt zijn toevlucht in een staat van zen

bezield verklaart Peter: “Wat ik nimmer ontken
is mijn liefde voor hem, zelfs al betekent de vraag
gevaar voor mij, geen kruis of leeuw zal ik vrezen!”

begerig kwijlt Judas, hij wil ze liefst zelfs beiden
het kruisje van Maria én dat van Peter
Maria zelf mijmert over een betere tijd

maar wat komen moet valt niet te vermijden
de man naast haar weet ondertussen al beter
het leven is een gevecht, een eeuwige strijd

Mohammed legt een hand op zijn schouder en zegt:
je kan ook strijden voor een plaats in het Paradijs
een jonge Sadam denkt: ik koop mijn plaatsje wel

want wie onzuiver denkt is niet bang van de hel
en maakt wie gelooft een eigen waarheid wijs
de man met bloemen voelt zich gelukkig onthecht

Femke denkt: hoe kom ik hier terecht, en simultaan:
is dit mijn beste kant, is dit een goeie pose
had ik niet beter iets anders aangedaan

op welke sociale media komt dit straks te staan
soms lijkt ze veel liever studentikoze
dan al te volwassen, al verkiest ze vooral spontaan

een vader vertelt zijn dochter dat hun kapitaal
verkeerd werd belegd, ze zijn alles kwijt
waarschijnlijk moet hij zelfs terug gaan werken

de Aziatische dames hoeven zich niet te beperken
de beurs doet het goed sinds de handelsstrijd
niemand bemerkt de man met het mes in de zaal.

© bert deben

Vogelwaarde, juli 2018

Geschreven in zes delen, telkens bij 1/6de van een digitaal kunstwerk van Vincent Jongman (Zev Chafer). De zes fragmenten vormen een grotere afbeelding geïnspireerd op het schilderij "Het Laatste Avondmaal". Het kunstwerk werd samen met verschillende dichterlijke interpretaties in 2019 uitgegeven als ‘PO-E-ZINE 15,5 | HET NACHTCAFÉ’, een in full colour gedrukte bundel naar een idee en ontwerp van Vincent Jongman.

Auteurs die hier aan meewerkten: Frans Terken, Bert Deben, Petra Fenijn, Jos Pelser, Chantal De Breyne, Mattie Goedegebuur, Marjolein Jua & Hans F. Marijnissen

't Is lang geleden - J. A. Dèr Mouw

't Is lang geleden (13)

.

'k Hoor ruisen ons moeras - zo noemden wij 't,
Mijn vriend en ik - vol angstig rits'lend riet,
Met, soms, een zichtbaar wieg'lende karkiet
Er om eerst bos, dan heiden, vlak en wijd.

Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet
De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog? - 'k Ruik de hars - Ik hoop van niet.

Ik heb hem vaak beledigd en gegriefd;
Want 'k hield van hem. Neen, 'k was op hem verliefd.
Neen, meer - mijn ideaal van goed en waar.

Nu ben ik oud. In Brahman is vergaan
Mijn wereld, en ikzelf, grijze brahmaan -
Hij had blauwe ogen en mooi donker haar..

 

Johan Andreas Dèr Mouw (pseud. Adwaita)

(Westervoort 24 juli 1862 - Den Haag 8 juli 1919)

uit 'Nagelaten Verzen' (1934)

 

 

meer over J.A Dèr Mouw kan men o.a. vinden op:

http://www.martinmaassen.nl/GN-nov18.pdf 

http://cf.hum.uva.nl/dsp/ljc/adwaita/ 

http://www.wikiwand.com/nl/Johan_Andreas_d%C3%A8r_Mouw 

 

 

Afvalthee

.

.

Antwerpen, 10 hoog, donderdag 5 juli 2018

geschreven na het drinken van BiOrigine vetverbrandingsthee.

 

Werd okt. 2018 gepubliceerd in 'Lichtvoetig II' beste inzendingen voor

de STEM Light Verse gedichtenwedstrijd 2018

een uitgave van Stichting Taalpodium Emmen

 

fotoreportage Boekvoorstelling ‘Neem dit lichaam’ van Fatena Al-Ghorra

 

Fotoreportage van de Boekvoorstelling ‘Neem dit lichaam’ van Fatena Al-Ghorra in de Nottebohmzaal van de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience donderdag 31 januari 2019.

 

Tijdens Gedichtendag 2019 stelde Al-Ghorra haar nieuwe gedichtenbundel Neem dit lichaam (Uitgeverij P) voor in de Nottebohmzaal, onder muzikale begeleiding van het Damast Duo (violist Shalan Alhamwy en accordeonist Jonas Malfliet). Al-Ghorra bracht haar gedichten in het Arabisch, de Nederlandse vertaling wordt simultaan geprojecteerd. Uitgevers Jurgen Maas & Leo Peeraer overhandigden het eerste exemplaar van Neem dit lichaam aan Al-Ghorra en de Erfgoedbibliotheek.

Fotografie © bert deben – Antwerpen 31 januari 2019   

Go all the way - Charles Bukowski

.

 

If you’re going to try, go all the way.

Otherwise, don’t even start.

If you're going to try, go all the way.

This could mean losing girlfriends, wives, relatives, jobs and
maybe your mind.

It could mean not eating for three or four days.

It could mean freezing on a park bench.

It could mean jail.

It could mean derision, mockery, isolation.

Isolation is the gift.

All the others are a test of your endurance, of how much
you really want to do it.

And, you’ll do it, despite rejection and the worst odds.

And it will be better than anything else you can imagine.

If you’re going to try, go all the way.

There is no other feeling like that.

You will be alone with the gods,
and the nights will flame with fire.

DO IT. DO IT. DO IT. All the way

You will ride life straight to perfect laughter.
It’s the only good fight there is.

 

 
Charles Bukowski

 

.

 

Petje op !

.

                          A4 richting Amsterdam, dinsdag 7 augustus 2012.

 

...

Aan de sonnetten ~ Jacques Perk

 

 

I         Aan de sonnetten

 

Klinkt helder op, gebeeldhouwde sonnetten, 

Gij, kindren van de rustige gedachte! 

De ware vrijheid luistert naar de wetten: 

Hij stelt de wet, die úwe wetten achtte: 

 

Naar eigen hand de vrije taal te zetten, 

Is eedle kunst, geen grens, die haar ontkrachtte; 

Beperking moet vernuft en vinding wetten; 

Tot heerschen is, wie zich beheerscht, bij machte: ~  

 

De geest, in enge grenzen ingetogen, 

Schijnt krachtig als de popel op te schieten, 

En de aard' te boren en den blauwen hoogen: 

 

Een zee van liefde in droppen uit te gieten, 

Zacht, éen voor éen - ziedaar mijn heerlijk pogen.... 

Sonnetten, klinkt! U dichten was genieten. ~

 

 

Jacques Perk

(Dordrecht, 10 juni 1859 - Amsterdam, 1 november 1881)

Uit ‘Mathilde - Een sonnettenkrans in vier boeken'

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

.

 

Jacques Fabrice Herman Perk overleed op 22-jarige leeftijd door een longaandoening. Zijn sonnettenkrans Mathilde, geschreven n.a.v. een ontmoeting met Mathilde Thomas tijdens een vakantie in de Belgische Ardennen en postuum uitgegeven door Willem Kloos, was de aanzet voor de vernieuwende Beweging van Tachtig in de Nederlandse literatuur.

 

Meer over Jacques Perk kan men vinden op:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Jacques_Perk

https://literatuurmuseum.nl/overzichten/activiteiten-tentoonstellingen/pantheon/jacques-perk

de volledige sonnettenkrans kan men lezen op:

https://www.dbnl.org/tekst/perk003gedi04_01/perk003gedi04_01_0002.php

.