Antwerpen, donderdag 12 aug. 2010
(geschreven in Café Den Hopsack onder invloed van Chimay Bleu)
.
maandag 27 juni 2011
zaterdag 18 juni 2011
Ik wil niet hebben, ik wil zijn ... (en de stille kracht van thee ...)
Ik wou zo graag, maar wist niet wat
iets hebben, dacht ik eerst, of doen
ik wist dat ik iets nodig had
geen euro’s, dollars, geen miljoen
niets waar ik mensen mee kon kopen
dat wist ik zeker, niets van macht
maar iets dat dieper ging dan hopen
iets dat met liefde werd verwacht
ik wist zozeer dat ik het wilde
zo heel intens, dat wat ik miste
steeds meer ging aanvoelen als pijn
een knagen dat maar niet verstilde
tot ik inzag, dat ik mij vergiste
ik wou niet hebben, ik wou zijn.
iets hebben, dacht ik eerst, of doen
ik wist dat ik iets nodig had
geen euro’s, dollars, geen miljoen
niets waar ik mensen mee kon kopen
dat wist ik zeker, niets van macht
maar iets dat dieper ging dan hopen
iets dat met liefde werd verwacht
ik wist zozeer dat ik het wilde
zo heel intens, dat wat ik miste
steeds meer ging aanvoelen als pijn
een knagen dat maar niet verstilde
tot ik inzag, dat ik mij vergiste
ik wou niet hebben, ik wou zijn.
© bert deben
Antwerpen, donderdag 14 januari 2010.
Bijna per toeval kwam bovenstaand gedicht terecht in het boek “De stille kracht van thee” van Ann Vansteenkiste – een prachtig boek in hard cover, vol weetjes en tips over thee, dat mei 2010 verscheen bij het Davidsfonds te Leuven en ondertussen de prestigieuse ‘Gourmand Dutch Cookbook Award’ won. Het boek kreeg reeds een tweede druk en verschijnt volgend jaar in zowel een Franse als een Poolse vertaling (al zal dat waarschijnlijk zonder het gedicht zijn …).
Soms wil een weblog hebben en het internet het toeval wel eens een handje helpen: tijdens haar opzoekingswerken naar de achtergronden rond de link tussen Zen en thee, tikte Ann deze twee woordjes in en kwam o.a. terecht op mijn gedicht ‘Zen met thee en karnemelk’, dat ik januari 2007 op mijn toenmalige Volkskrant blog plaatste. Ik werd met dat gedicht genomineerd voor een poëziewedstrijd in Almere.
Ann was gecharmeerd door het gedicht en nam contact op met mij via het weblog, met de vraag of ze het mocht gebruiken om in haar boek te publiceren. Hieruit volgde al snel een hele aangename en bezielde correspondentie. Begin 2010 schreef ik het gedicht ‘Ik wou zo graag …’, dat ik toen ook doorstuurde aan Ann. Ook dit wilde ze graag in het boek, omdat het volgens haar nog meer de essentie van Zen raakte. Uiteindelijk zou het eerste gedicht er afvallen, vanwege plaatsgebrek en kwam enkel dit gedicht in het boek terecht.
Het was een genot om Ann, tijdens de officiële persvoorstelling, in het Designmuseum te Gent, heel enthousiast en bevlogen te horen verhalen over alle details rond thee : de 5000 jarige geschiedenis ervan; hoe het gekweekt en geplukt wordt; de kwaliteitsverschillen; hoe je thee precies moeten zetten en met welk water ook om de meest subtiele smaak te verkrijgen. Tussen haar verhalen door kregen de aanwezigen verschillende theesoorten (groen, rood en zwart) aangeboden, met telkens bijpassende fijne hapjes.
Na de persvoorstelling was ik (zelf toch al jaren een fervent theedrinker) heel wat slimmer geworden. Vooroordelen over het al dan niet mogen afwassen van een theepot werden geschiedkundig verklaard (het staat allemaal in het boek); ceremonies kort voorgesteld en een onderscheid gemaakt tussen de vier kwaliteiten : de blaadjes, gebroken blaadjes, theepoeder en stof (de afval van thee die men in zakjes verwerkt en wat de meeste mensen als ‘thee’ drinken); maar ook hoe de kwaliteit ook nog eens gehandhaafd of verminderd kan worden door hoe de thee vervoerd, bewaard en geschonken wordt …
Ik kreeg dan weer de eer om de persvoorstelling af te sluiten met een korte poëzievoordracht:
Wie even mee wil gaan in het thee-enthousiasme kan meer info over het boek vinden op deze link : Curiosithee.
graag sluit ik deze bijdrage af zoals Ann haar mailtjes telkens sluit,
met har-thee-lijke groeten,
Bert
.
donderdag 16 juni 2011
In een parallelle wereld
.
Stel dat de dood niet bestaat
je sterft tot duizend maal toe
terwijl het alsmaar verder gaat
je leeft gestadig door – maar hoe:
je springt van een torengebouw
je wordt verzameld in een mand
aan elkaar genaaid met stukjes touw
en leest de dag nadien de krant:
‘man dacht te kunnen ontsnappen
maar werd ternauwernood gered
het was ook niet zijn eerste keer’
je springt geschrokken uit het bed
gooit jezelf nu van de trappen
leest daags nadien hetzelfde weer.
© bert deben
Apeldoorn, zondag 12 juni 2011.
Apeldoorn, zondag 12 juni 2011.
Photo: Doctor Who in the Multiverse
dinsdag 7 juni 2011
vrijdag 3 juni 2011
Genesis – dag 2
Genesis – dag 2
Die nacht had God niet echt geslapen
het groeide bijna in zijn hand
de hemelboog met sterren aan
een zon als licht en ’s nachts de maan
de blauwe lucht, het water, land
hij had het allemaal in gedachten
werd door voldaanheid overmand
want het zou goed zijn en hij lachte
maar er was niemand die verwachtte
geen man, geen vrouw, nog zelfs geen hond
geen ziel om vreugde mee te delen
God was eenzaam maar hij trachtte
te geloven dat het toch bestond
zijn evenbeeld, om mee te spelen.
© bert deben
Antwerpen, woensdag 1 april 2009.
'Genesis – dag 2' is een sonnet uit een reeks die nog niet helemaal afgewerkt is.
Het gedicht werd apart geschreven van bovenstaande illustratie, maar toen Barbara Jansma destijds vroeg om hierbij een verhaal of gedicht te plaatsen (toen nog op het VK-blog), vond ik het helemaal passen.
Bijhorend: Genesis - dag 1
Bijhorend: Genesis - dag 1
Meerdere verhalen of gedichten bij deze tekening, ‘Penelope’ uit "Beppe Maaike's ondraaglijke vertellingen" kan je vinden op onderstaande link : Penelope
.
woensdag 1 juni 2011
Mevrouw Professor Bernadine
.
Mevrouw Professor Bernadine
die kon zichzelf heel snel verplaatsen
met een soort van teletijdmachine.
Ze ging daarmee bij voorkeur schaatsen
elke zondag in 1900 in november.
Het apparaat leek net een stoel
en werkte enkel maar op sap van gember
dat was gezond naar haar gevoel.
Het schaatsen zelf ging niet zo goed
’t was eigenlijk nooit goed gegaan
ze had een zwakke linkervoet
ze vond er ook geen donder aan.
Waarom vloog zij dan telkens weer
mevrouw professor Bernadine
die 111 jaar op en neer
met die rare teletijdmachine
als ze toch niet hield van schaats te rijden ?
Het was vanwege die jongeman
hij had met haar wat medelijden
en stopte steeds en hielp haar dan.
Ze hield niet echt van schaatsen, maar
haar opa Rietveld schaatste daar
een galante jongeman, toen nog zo klein
't zou zelfs haar kleinzoon kunnen zijn.
© bert deben
Antwerpen, maandag 30 mei 2011.
Antwerpen, maandag 30 mei 2011.
Gedicht op verzoek van Barbara Jansma geschreven bij haar tekening ‘Schaatsen’
een illustratie uit "Beppe Maaike's ondraaglijke vertellingen".
vrijdag 27 mei 2011
Bjorn is hier geweest met vrienden
.
Bjorn is hier geweest met vrienden
een laptop vol, een hele zwerm
een laptop vol, een hele zwerm
vol kameraden op zijn scherm
die hij op ’t web heeft weten vinden
de mensen lopen hem voorbij
terwijl er niemand op hem let
maar Bjorn is blij, waar hij zich zet
hij heeft z’n vrienden altijd bij
ofschoon men hem het liefst ontwijkt
hij oogt niet mooi, in tegendeel
hij loopt gebukt en kijkt wat scheel
men zegt dat hij op Gollum lijkt
Bjorn heeft zich teruggetrokken
een hoody op, men kent hem niet
de foto die men van hem ziet
dient slechts om gabbers mee te lokken
en soms spreekt Bjorn ook met hen af
hij vind het spannend, graag bij nacht
de oude mijn, de grote schacht
bevat sinds kort een massagraf
Bjorn voelt zich daar dan even God
hun smeken klinkt ook heel devoot
als hij beslist over hun dood
er werd genoeg met hem gespot.
© bert deben
Antwerpen, donderdag 26 mei 2011.
De tekst 'Bjorn is hier geweest met vrienden' staat op een lantaarnpaal.
Jo Hendriks fotografeerde de tekst en plaatste een oproep op Facebook om verhalen of gedichten te schrijven rond de mogelijke achtergrond van deze graffiti:
http://www.facebook.com/pages/Bjorn-is-hier-geweest-met-vrienden/113534148733735?sk=infoJo Hendriks fotografeerde de tekst en plaatste een oproep op Facebook om verhalen of gedichten te schrijven rond de mogelijke achtergrond van deze graffiti:
.
zaterdag 21 mei 2011
de Mona Lisa en de Da Vinci Code ...
.
Bovenstaand gedicht werd omgezet tot lied voor het theaterproject “Ze is, ze is van mij!” van Kanaljerood. De voorstelling gaat over de verdwijning van de Mona Lisa, maar niet alleen over de Mona Lisa en Leonardo, maar ook over de Leonardo’s van nu. Wie zijn de Leonardo’s van nu? Wie zijn de grote uitvinders, de inspiratoren van deze tijd?
Vanaf september 2019 worden de voorstellingen vertoont in verschillende Twentse theaters.
info: http://www.kanaljerood.nl/
Da Vinci Code
Als alles naadloos lijkt te werken
en ieder denkt: het is geschied
als alles puur lijkt zal je merken
als alles puur lijkt zal je merken
het toont zo maar het is het niet
want niets kan minder hard beperken
en niets is minder hypocriet
aan zogenaamde meesterwerken
dan wat men slechts van buiten ziet
wat schuilt er daar aan eenzaamheid
of lang verbeten jammerklachten
of aan een innerlijke strijd
en onbekende doemgedachten
wat wou Da Vinci aan ons kwijt
toen Mona Lisa naar hem lachte ?
© bert deben
Vogelwaarde, zaterdag 21 mei 2011.
Da Vinci code ?
De Mona Lisa (in het Italiaans ook gekend als La Gioconda of Monna Lisa) werd tussen 1503 en 1507 geschilderd door Leonardo da Vinci, in olieverf op een paneel van populierenhout. Ondanks dat het waarschijnlijk het bekendste en meest besproken schilderij is ter wereld, is het slechts 77 × 53 cm groot.
Pas in januari 2008 ontdekten onderzoekers van de Universiteit van Heidelberg een bewijs dat Lisa del Giocondo destijds model stond voor het schilderij. Ze stelden dit vast in aantekeningen in de kantlijn van een oud boek, die twee jaar eerder al gevonden werden door Dr. Armin Slechter. Het boek was destijds eigendom van Agostino Vespucci, een kennis van Leonardo Da Vinci, die voor het stadsbestuur in Firenze werkte.
Echter volgens ene Silvano Vinceti en zijn team, dat gespecialiseerd is in het oplossen van kunstmysteries, stond in werkelijkheid Salai Gian Giacomo Caprotti model voor het schilderij, een leerling en mogelijke minnaar van Leonardo Da Vinci. Silvano beweert dat in de ogen van de Mona Lisa een hele kleine L(eonardo) en S(alai) staan geschilderd. Het Louvre, waar de Mona Lisa al sinds de 18de eeuw te bezichtigen valt, betwist dit.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Vanaf september 2019 worden de voorstellingen vertoont in verschillende Twentse theaters.
info: http://www.kanaljerood.nl/
Abonneren op:
Posts (Atom)