maandag 4 juni 2001

 

De helft van de tijd

De helft van de tijd lig ik op sterven
ik snijd mijn leed aan tot gedichten
ik scherp ze aan tot ze ontwrichten
en mutileer mij met de scherven

ik toon mijn huid vol diepe kerven
ziehier mijn lijf, het fel bekoorde
ziedaar mijn ziel, een flink gestoorde
en laat dat beeld een plaats verwerven

ik toon jou tekens van gemis
maar etaleer het met een lach
en zeg: kom nader en tast toe

je tast met vingers vol ontzag
en proeft mijn vlees, maar niet echt hoe
het vlees al lang bedorven is.


© bert deben 
Antwerpen, maandag 4 juni 2001 – 2de pinksterdag, voor Jille.  

 .

donderdag 24 mei 2001

Nog steeds jouw geur

 

Ik ben nog steeds geheel jouw geur 
ontkleurd tot smaak van zaad 
ik draag mijn driften als gewaad 
waarin ik zacht mezelf verscheur 

tot bloedens toe, tot open wonden 
verkondig ik, dat ik van liefde ben 
terwijl ik niet mezelf herken 
maar zij die ooit te wachten stonden 

hopend op dat ene woord 
ik zie mezelf ook tussen hen 
verbitterd door teveel geloof 

geen enkel doel, maar wel gescoord 
alweer een lijf dat ik verken 
ik spuug mijn zaad tot ik verdoof. 


© bert deben

Antwerpen, donderdag 24 mei 2001,  
voor Stefaan II


dinsdag 15 mei 2001

Vreemdsoortig doodgewoon

.
Ik ben vreemdsoortig doodgewoon 
overdag ben ik loketbediende 
soms wat naïef, soms helder ziende 
en meestal tastend naar de toon 

ik heb slechts een gemiddeld loon 
waarvan ik iets meer dan een tiende 
aan een kind geef dat beter verdiende 
dan mij als vader – ik woon 

in een huisje in de rij in de stad 
waar niemand niemand kent 
of niemand iemand van dichtbij 

en soms dan trek ik ’s nachts op pad 
en wordt een vreemde man door mij verwend 
en soms, verwent een vreemde man ook mij. 


© bert deben 

Antwerpen, dinsdag 15 mei 2001, 20 jaar na mijn huwelijksdag. 
.

dinsdag 1 mei 2001


Nijntje op Reis

Nijntje trok op avontuur
Gepakt met lijf en lieve lach
Op weg naar grootstad Amsterdam
Het was daar Koninginnedag

Nijntje had een afspraak daar
Met Dr. Psy, zo tussendoor
Gaf Dr. Psy aan Nijntje lief
Zijn warmte en een luisterend oor

En Nijntje hij vertelde maar
Van vrouw tot man tot allemaal
Van elk wat moois en elk de pijn
Bij elke naam een nieuw verhaal

De Dr. keek, de Dr. zag
In eerste plaats ook Nijntjes lach
En hoe hij toch nog lachen kon
De Dr. zag en overwon

Hij toonde Nijntje Amsterdam
Zijn vrienden en zijn tederheid
En Nijntje vond dit alles mooi
En wilde weer zijn hartje kwijt

Maar Nijntjes hartje was verdeeld
Aan vriendjes en door ’t vrije leven
Hij vond de Dr. lief en zacht
Maar kon hem slechts een stukje geven 
.
De Dr. wijs en vol begrip
En denkend aan het woord ‘misschien’
Drong niet zichzelf aan Nijntje op
Maar zei hem graag terug te zien

En Nijntje knikte knuffelend
En voelde zich geliefd en blij
Maar wist dat ’t leven verder ging
Met weer een nieuwer naampje bij

En Nijntje nam de trein terug
Naar verder gaan in ’t vrije leven
(hij wilde wel zijn hartje kwijt maar
kon niet meer dan scherfjes geven)

Oh gaat het dan zo slecht met Nijn
Dat hij niet meer van één kan zijn
Maar met zijn glimlach opgezet
Bemint in steeds een ander bed ?

Nijntje stelt zich zelf in vraag
En zucht en zegt : “Ik weet het niet
Ik wil alleen de liefde maar
Maar daarbij nooit meer het verdriet!”

En Nijntje concentreerde zich
En zag voor hem nu weer ’t gezicht
Van Dr. Psy, nog warm in zijn herinnering
En Nijntje schreef een nieuw gedicht.


© bert deben
alias ‘Nijntje’, treinrit Amsterdam – Antwerpen
1 mei 2001, voor Jille (alias Dr. Psy) 

 

zondag 1 april 2001

Boulevard of broken dreams



Ik wandel door een straat met
enkel huizen waar ik woonde
van koning tot onttroonde
en zie door elke muur nog ieder bed

nog elke stoel waar ik mij neergezet
van alle fouten ooit verschoonde
de treurnis en de weggehoonde
lieflijkheid – met trage tred

passeer ik peinzend elke gevel
elke wroeging, elke wrevel
elk thans van pijn ontdaan gemis
ik lach mijn oude partners teder toe

gekwetst zien zij alleen maar hoe
mijn glimlach afgemat van leven is.



© bert deben
Antwerpen, 1 april 2001 



Nominatie Poëziewedstrijd HolebiHuis Vlaams Brabant, Leuven 2009.

 

Ik blijf dansen

. 

zaterdag 17 maart 2001

Droomhuis in Lillo


. 
. 
Mijn droomhuis in Lillo kijkt uit op de Schelde 
de Schelde stroomt eeuwig, de dichter droomt 
en staart in de verte naar enkel stilte 
hij voelt hier in hem hoe gemoedrust ontkiemt 

ver weg van verleiding en dwang van de stad 
de dichter wordt één met het huis en schrijft 
het huis kijkt uit naar een boot op de Schelde 
terwijl op de Schelde de eeuwigheid drijft. 


© bert deben 
Malle, zaterdag 17 maart 2001 
opdracht psychosociaal weekend: schrijf iets over je droomhuis.


zondag 4 maart 2001

Ontbloot tot canvas

.
Antwerpen, zondag 4 maart 2oo1, voor Dirk J., herschreven zaterdag 8 mei 2021 te Vogelwaarde