maandag 31 oktober 1994

Heksenfeest !


.
Heksenfeest !
 
Donkere wolken, volle maan
De sterren heeft men uitgedaan
En nergens kruipt of vliegt een beest
De boze heksen vieren feest !

Wat muggenlarven, kikkerdril
Een vissenoog, een rattenbil
De ketel kookt maar is niet vol …
‘Eens kijken …’ roept de toverkol
‘Eens kijken wat ik nog niet heb !’
De spinnen beven in hun web
De muizen kruipen in hun hol
De ketel kookt, maar is niet vol …

De heksen dansen rond het vuur
Nog even en ’t is twaalf uur
En middernacht en volle maan
Nog nooit is dat eens goed gegaan …

De aarde beeft en stenen zweven
De bomen komen nu tot leven
En vallen al de auto’s aan
Dus haal die dingen van de baan
Vóór middernacht, vóór middernacht !
En wees maar stil, en slaap maar zacht
Want anders staan de heksen daar
En koken zij jou lekker gaar

‘Eens kijken …’ roept de toverkol
‘De ketel kookt, maar is niet vol …
daar kan nog wel een kindje bij !
Hmmm, dat wordt vast een smulpartij !'


© bert deben
Pieterburen, 14-15 augustus 1994, 
op een camping bij volle maan rond middernacht, voor Dana.

.

zaterdag 15 oktober 1994

Limerick



Een hoogblonde jongen uit Borsbeek
had een vriend die wel veel op de paus leek
want onder diens wade
zat niet te versmaden
een staf waar heel Rome van opkeek!


Anneke Buys & bert deben 
Apeldoorn - Antwerpen, augustus – oktober 1994 



maandag 10 oktober 1994

Blond van haar en blank van huid



Als ik even naar mezelf kijk 
dan weet ik dat ik anders ben 
en blond van haar en blank van huid 
mijn eigen kleine minderheid 

mijn afkomst is van gener tel 
een kind van een T.V. cultuur 
een opleiding van korte duur 
en zonder doel, en zonder ziel 

en zie mij voor de spiegel staan 
pigmentenarm en aangekleed 
en weinig dat ik waarlijk weet 
van wat ik ben en zelfs waarom 

nog niet ontwikkeld en naïef 
zo heeft het eigen volk mij lief. 


© bert deben 
Turnhout, maandag 10 oktober 1994, 
na gemeenteraadsverkiezingen, zwarte zondag nr. 2

 .

dinsdag 27 september 1994




ik wil geen bloemen 
geen cadeaus 
ik hoef niet eens een losse roos 

ik wil alleen maar dat 
je heel oprecht 
'ik zie je graag' 
of zoiets zegt ... 


bert deben 
Antwerpen, 27 sept. 1994, voor H. 





donderdag 15 september 1994

Half September

.
 © bert deben Antwerpen, 15 sept. 1994.                                                             
 

werd 2011 gepubliceerd op de poëziesite Bitterkoekjes 

zaterdag 20 augustus 1994

Omdat je mij de liefde liet ...

.
art: rudi bleys - qmasculinity - https://rudibleys.tumblr.com/      
.
.
Niets houdt mij tegen om het eens te zijn met jou 
nu je afstand nam van leven en indruk maakte 
tot het eerste geluid dat binnen kwam in mij 
de eerstvolgende gedachte, die banaal was 
en ongepast, maar daardoor tekenend 

omdat alles verder gaat en niemand 
langer stilstaat dan de betekenis 
die er was, niet groter dan de 
woorden die ik vind in een 
gedicht, waarvan de in- 
houd voor iedereen 
altijd anders is 

ik heb jouw plaats 
genomen en jij een deel 
van mijn verdriet, hoe onze 
wegen zich kruisten op een keer 
hoe ook jij averechts geboren werd 
en eenzaam was in een onrijpe wereld 

en hoe ik je nu begrijp en vergeef en zelfs 
erkentelijk ben, omdat je mij de liefde liet … 


© bert deben 
Antwerpen, 20 augustus 1994, voor Kris M. 

 

dinsdag 19 juli 1994

Van op een afstand wil ik bij je zijn ...

.

Een gedicht dat Anneke Buys en ik samen schreven, afwisselend elk een zin, 
die we dan per brief aan elkaar doorstuurden tot het af was. 


Augustus 1994 werd het gepubliceerd in literair tijdschrift Gist. 
Meer van Anneke Buys kan je lezen als je klikt op: 

zondag 19 juni 1994

Een lang subtiel vaarwel

 

Parafrase 


Mijn hele leven lang was afscheid nemen 
in elke brief, in elk gedicht, in elke zin 
kwam wel het woordje ‘dood’ of ‘afscheid’ in 
zo niet direct, dan ergens wel in zwemen 

een lang subtiel vaarwel, mezelf ontnemen 
dat ik leven durf of wil, in chronisch onmin 
met vergankelijk geluk, steeds de tegenzin 
de afkeer om te zijn in het extreme 

verlang van mij geen nieuwe parafrase 
ik ben te uitgeput, te moe, te zeer ontkracht 
hoe kan nog van een mens als ik worden verwacht 
iets duidelijk te maken aan de dwazen 
ze zouden zich alleen maar erg verbazen 
ze zien de dichter enkel als hij lacht.


© bert deben 
Antwerpen, 19 juni 1994. 

 


in een prillere versie gepubliceerd geweest in literair tijdschrift Gist 1995, jg. 18 nr 3