.Op een dag zal ik er niet meer zijnhet eten niet meer klaargemaaktde was nog vuil, onaangeraaktde afwas en het porseleinnog enkel stof in jouw domeiner wordt niet langer schoongemaaktaan alle klussen wordt verzaaktop een dag zal ik er niet meer zijnje merkt niet eens dat ik verdwijnhoe ik van binnenin verteermet elk gemis een beetje meertot niets nog rest behoudens pijnop een dag, zal ik er niet meer zijn.© bert debenAntwerpen, dinsdag 28 maart 1995, voor H.
.
Mijn vriend wou vreemd gaan voor een keereens tussen ander vlees vertoevenhet hoefde mij niet te bedroeven’t was enkel seks en echt niet meerik zou staan kijken van hoezeerzoiets de sleur wel kon ontstroevenmisschien moest ik het zelf beproeven’t is enkel seks en echt niet meerwant staan wij daar niet open voorzo af en toe een avontuureen ander vriendjes tussendoordat zit toch in onze natuurnochtans keek hij behoorlijk zuurtoen hij mij later zo verloor.
© bert debenAntwerpen, 07 maart 1995, voor Herman.
Moeder koestert het hoofd van haar stervende zoon
woede, tranen, allerlei gevoelens stromen door haar heen
zo'n gevoelige jongen – hij was goed met zijn handen, weet je …
niemand vernoemt het onuitsprekelijke
maar iedereen begrijpt het
hier, in deze koude witte kamer
vastgebonden aan allerlei toestellen
is het moeilijk voor te stellen hoe hij vroeger was:
lachend, gillend, een tuimelende majesteit
de meest verbazingwekkende lichtshow die men zien kon
wervelend, swingend, altijd opgewekt
hoe kon je sterven, wat een eenzaam iets om te doen …
stilte staat gelijk aan dood is wat men zegt
maar ook woede en tranen nemen pijn niet weg
hoe ver moet dit gaan, hoe dichtbij moet het komen
voordat het jou beroert?
voordat het ook mij zal raken …
hier, in deze koude witte kamer
vastgebonden aan allerlei toestellen
is het moeilijk voor te stellen hoe je vroeger was:
lachend, gillend, een tuimelende majesteit
de meest verbazingwekkende lichtshow die men zien kon
wervelend, swingend, altijd opgewekt
hoe kon je sterven, wat een egoïstisch iets om te doen …
vroeg je ooit aan al die vreemde zielen
wat ze eigenlijk zochten bij jou?
en lachten ze dan?
of zeiden ze dat ze het zelf ook niet echt wisten?
je werd gekwetst door de liefde
maar toch zocht je ze telkens opnieuw op …
je beminde …
je beminde …
je beminde …
Boy George
(‘Il adore’ uit ‘Cheapness and beauty’ Virgin Records 1995)
hertaling: © bert deben, maart 1995.
Eigen volk eerst!
Echoënd van schedelwand tot schedelwand
leunend tegen de leegte
Kroatië – Bosnië – Kosovo – Macedonië
morgen kan het Vlaanderen zijn
afgesplitst – opgehitst – verwonderd
zonder oorlog kon het niet
hoe het egoïsme zichzelf verloor
in puin en uitzichtloosheid
om niets te hoeven delen van het overschot
‘Ga, en vermenigvuldig uw rijkdom …’
zei iemand cynisch
‘… tot niets ons resten zal.’
© bert deben
Antwerpen, 22 december 1994.
.
Heksenfeest !Donkere wolken, volle maanDe sterren heeft men uitgedaanEn nergens kruipt of vliegt een beestDe boze heksen vieren feest !Wat muggenlarven, kikkerdrilEen vissenoog, een rattenbilDe ketel kookt maar is niet vol …‘Eens kijken …’ roept de toverkol‘Eens kijken wat ik nog niet heb !’De spinnen beven in hun webDe muizen kruipen in hun holDe ketel kookt, maar is niet vol …De heksen dansen rond het vuurNog even en ’t is twaalf uurEn middernacht en volle maanNog nooit is dat eens goed gegaan …De aarde beeft en stenen zwevenDe bomen komen nu tot levenEn vallen al de auto’s aanDus haal die dingen van de baanVóór middernacht, vóór middernacht !En wees maar stil, en slaap maar zachtWant anders staan de heksen daarEn koken zij jou lekker gaar‘Eens kijken …’ roept de toverkol‘De ketel kookt, maar is niet vol …daar kan nog wel een kindje bij !Hmmm, dat wordt vast een smulpartij !'© bert debenPieterburen, 14-15 augustus 1994,
op een camping bij volle maan rond middernacht, voor Dana.
Een hoogblonde jongen uit Borsbeekhad een vriend die wel veel op de paus leekwant onder diens wadezat niet te versmadeneen staf waar heel Rome van opkeek!
Anneke Buys & bert debenApeldoorn - Antwerpen, augustus – oktober 1994
Als ik even naar mezelf kijkdan weet ik dat ik anders benen blond van haar en blank van huidmijn eigen kleine minderheidmijn afkomst is van gener teleen kind van een T.V. cultuureen opleiding van korte duuren zonder doel, en zonder zielen zie mij voor de spiegel staanpigmentenarm en aangekleeden weinig dat ik waarlijk weetvan wat ik ben en zelfs waaromnog niet ontwikkeld en naïefzo heeft het eigen volk mij lief.© bert debenTurnhout, maandag 10 oktober 1994,
na gemeenteraadsverkiezingen, zwarte zondag nr. 2
.
