zaterdag 24 december 2011

The Turkey Blues




The Turkey Blues


Een kerstkalkoen te Strombeek-Bever
kreeg plots problemen met zijn lever
omdat die tijdens een diner
gesneden werd, en wel in twee.

‘Niet leuk’ – sprak hij, verkrampt van pijn
‘Ik ben ontdaan, van kop en veren
en moest gepluimd zelfs marineren
in kruiden en goedkope wijn,
ik werd gevild, bestrooid met zout
men stak met vorken in mijn bout
en met iets vreemds dat in mij zit
werd ik tot stoven toe verhit !’

‘Men had nochtans aan mij beloofd
nog net voordat ik werd onthoofd
dat ik op ’t feest van licht en schijn
de eregast zou mogen zijn,
maar als men mij nu nog één keer
met vork en mes bewerkt als nu
en overgiet met hete jus,
dan hoeft dat feest voor mij niet meer !’


© bert deben
Turnhout, 08 december 1998.
.

dinsdag 20 december 2011

Geen Kerst dit jaar ...

                                                                           
.
Geen Kerst dit jaar
                              .                     
Te Canada werd te middernacht 
de kerstman met gevulde zakken
door zeehondpuppies opgewacht
met houten knuppels en matrakken

niet de cadeaus waren gegeerd
noch wat aan snoep zat in zijn zak
ze waren slechts geïnteresseerd
in de brave man zijn mantelpak

dus sloegen zij hem op zijn brein
en zonder maar de jas te raken
ook op zijn benen en zijn kaken

hoe wreed kunnen zeehondjes zijn
dat ze zo’n vredig iets zo hels
kunnen slaan, voor slechts een jas met pels!


© bert deben
Antwerpen, zaterdag 1 december 2007.

 

donderdag 15 december 2011

Ik weet dat jij als kerstmis bent ...


Uit de tentoonstelling 'Poetry in the Picture'

 


Ik sluit de ogen voor de wereld
en zie slechts jou – een door en door
van angst verstild onzeker zijn
negerend dat je denkt aan mij

ik zoen mijn mond op niets dan leegte
het ontbreken van jouw eerlijkheid
ik streel (mijn handen koud van lang
alleen) jouw schitterend ontkennen

het slakkenhuis waarin je schuilt
met wonden van gemarmerd vlees
voorzichtig stijlvol ingericht

ik zie hoe jouw gezicht verlangt naar mij
maar weet dat jij als kerstmis bent
volmaakt onecht en vlug voorbij.


© bert deben
Antwerpen, 12 december 2ooo 

.

zaterdag 10 december 2011

Blind date





  Blind date


December in een park in Oostende
blinde afspraak, er wandelen allerlei
figuren voorbij die voor mij voldoen
aan nooit gezien en anoniem

ik zit, als een dichter, pen ter hand
kladschrift, opvallend in het middel-
punt van niemands belangstelling
op de rand van een kiosk in arduin

rekening houdend met het feit dat we
allen gehaast zijn en allen te laat, gun
ik iemand het voordeel van de twijfel
en schrijf ik de tijd tot waarde neer

tot achter mij, straalbezopen, een stem
aan een man vraagt of hij toevallig ik is.


© bert deben
Oostende, o2 december 2ooo, voor C.


zaterdag 3 december 2011

Koning Klant

 
 
Het gaat niet goed meer met de koning
hij merkt alleen nog maar gemis
maar niet de melk en noch de honing
terwijl die toch aanwezig is

verwend is hij, net als een kind
dat tussen alles wat het heeft
geen enkel stukje speelgoed vindt
waaraan het nog plezier beleeft

het moet steeds nieuwer en steeds meer
desnoods geleend of op krediet
het loopt behoorlijk uit de hand

hij heeft, zo weet men, geen verweer
en niets waarvan hij nog geniet
het gaat niet goed met koning klant.

 
© bert deben 
Antwerpen, zaterdag 29 september 2007.
 

Werd gepubliceerd in ‘Genoeg’ nr 65, dec. 2007, een tijdschrift over duurzaam leven, dat tweemaandelijks inspiratie en praktische informatie biedt voor een creatiever leven met minder geld.

 


zaterdag 26 november 2011

Amsterdam, op een zaterdag






Amsterdam,
op een zaterdag


Vanwege de liefde
en de knetterende regen op de ramen
beleefden we samen
alles binnen

het sprankelen van beginnen
van ideeën voor verhalen
door foto’s dwalen, een reis naar IJsland
het gezamenlijke lezen van de krant
een dagje later waterfietsen op kanalen

zo zouden wij verdwalen
onhoorbaar
twee beminden

in de diepste diepten
van elkaar.


© bert deben
Amsterdam, 25 augustus 2002, voor Wolfje.


 werd gepubliceerd in de gedichtenbundel ‘Op Reis’, een selectie uit inzendingen voor de Hillegomse Poëziewedstrijd, Artbooks 2011.


de reis naar IJsland (7 jaar na het schrijven van dit gedicht) kan men bekijken op het fotoblog: Iceland-Grindavik-Suourland / Reykjavik-Iceland

zondag 20 november 2011

Doornroosje op de datingsite

.
.
Urban Tale
.
Doornroosje keek even op de klok
ochtend in het koninkrijk
de meeste ridders zouden nu wel wakker zijn
meteen die laptop open en op de dating site

lang blond haar en slanke lijn
van koninklijken bloede
kus me wakker uit mijn paradijs
je hoeft nooit meer te werken
onderdak in een paleis

in afwachting van reacties
snoeide ze buiten nog even in de struiken
een doorgang voor een groot wit paard

vervolgens legde zij zich adellijk neer
en acteerde een diepe,
beeldschone slaap.

 
© bert deben
Antwerpen, vrijdag 16 september 2011.

 

Zaterdag 19 november 2011, werd ik bekroond als 1 van de 10 laureaten van de Poëziewedstrijd Zedelgem, ingericht door de Culturele & Literaire Kring ‘Het Beleefde Genot’, met als thema ‘Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open’ – een zin uit een gedicht van Paul Rodenko – een in elk geval uitdagend, maar ook best grappig thema.

Martine Carette (1ste prijs); Ann Van Dessel (2de) en Ann Langeraet (3de) mochten een geldprijs in ontvangst nemen.  De andere 7 laureaten, waaronder ik, kregen elk een boekenpakket alsook een indrukwekkende fles (1,5 liter!) van het plaatselijk gebrouwen Blond Leeuwbier.
 
foto: de aanwezige laureaten, met vriendschappelijk naast mij Lies Wullaert

al de gelauwerde gedichten kan men lezen op onderstaande link:
.

vrijdag 18 november 2011

De leegte


De Leegte


Er resten vegen op de grond
ingebed als oude wonden
daar, waar al jouw meubels stonden
alsof het niet werd afgerond

maar uitvergroot tot een gemis
een borstel, water, bruine zeep
hoezeer ik schuur ook streep per streep

hoe meer ik zie wat niet meer is.


© bert deben
Antwerpen, vrijdag 18 november 2011.

.
..

zondag 13 november 2011

God staat voor haar eigen deur de stoep te vegen



God staat voor haar eigen deur de stoep te vegen
terwijl de heersers van het geloof vergaderen
ruimt zij vandaag maar zelf de bladeren
rabbi, priester of imam, ze komt hen zelden tegen

de bomen zijn haar toegenegen
ze voelt met hen de winter naderen
maar tracht het zachtjes te omkaderen
wat nu vergaat is straks een zegen

ze veegt wat humus worden moet tezamen
misschien heeft zij te lang gezwegen
hoezeer misbruikte men haar namen
om niet zichzelf te moeten verantwoorden

god staat voor haar eigen deur de stoep te vegen,
behoedzaam reinigt zij de kantjes en de boorden.


© bert deben
Antwerpen, 3 november 2003.


woensdag 9 november 2011

De dichter op HTV en YouTube

 

De uitzending van de Prijsuitreiking Poëziemiddag Kulturele raad Hillegom op HillegomTV en YouTube, waarin de laureaten hun gedicht voorlezen en de prijs in ontvangst nemen.  Ik draag er mijn winnend gedicht ' Uitstap' voor en maak iemand blij met de bloemen :

 

  

 

dinsdag 8 november 2011

De Stilte

'Vergis ik me nou, of heb ik twee keer een ogenblik stilte gemist?'
(Jan Wolkers: De kus)
 


       De stilte


          Geen voorstel, geen verzoek, geen klank
          dringt ogenschijnlijk tot mij door
          ik zit te staren op de bank
          en geef aan vragen geen gehoor

          het lijkt alsof ik ben verdoofd
          toch hoorde ik dat jij wat vroeg
          ik antwoord niet, want in mijn hoofd
          is het voorlopig druk genoeg

          soms lach ik af en toe een keer
          gewoon om jou te laten weten
          dat het fysiek niet pijnlijk is
          het maakt je blij, ik reageer

          ik ben de wereld niet vergeten
          het is de stilte die ik mis.


          © bert deben
           Vogelwaarde, 5 april 2010.


                 werd gepubliceerd in Po-e-zine jg1 nr2 - 2013

 .

dinsdag 1 november 2011

Persbericht Hillegomse poëziewedstrijd in Haarlems Dagblad


Persbericht in, naar wat men mij vertelde, het oudste dagblad van Nederland
(klik op foto voor uitvergroting)


Voor het winnende gedicht, klik: 
.

maandag 31 oktober 2011

Dawn of the dead duckies ...


The Dawn of the Dead Duckies
 
 
Drie dode eendjes langs de baan
vonden zichzelf nog veel te klein
en veel te jong nog, om naar de hemel te gaan
dus kozen zij er voor om ondood te zijn
en zo ook wraak te nemen, 1 keer per jaar:
 
 
het eerste zou als een geest verschijnen 
langs slecht verlichte kronkelwegen
naast diepe dalen en ravijnen
en kwam men de geest opeens dan tegen
dan schrok men zich te pletter daar!
 
 
het tweede vertoonde zich graag heel dood
als hoofdgerecht op een banket   
waarbij het telkens zeer genoot
om, als het mes er in werd gezet 
verschrikkelijk hard te beginnen kwaken!
 
 
het derde zou als een engel gekleed
al wie het voederde met beschimmeld brood
(waar menig eend aan overleed)
naar de vijverrand lokken, om weinig devoot
hen daar dan helemaal onder te braken!
 
 
© bert deben
Monschau, vrijdag 7 september 2012.


 
 

1ste prijs - 2e Hillegomse poëziewedstrijd - okt. 2011




Uitstap


Er stond een uitstap op het plan
uniek bezoek aan oude stenen
reeds half vergaan en half verdwenen
attractie noemt men zoiets dan

men kan op zulke plaatsen leren
dat alles na een tijd vergaat
een rijk, een grens, een stad, een staat
tot stof zal alles wederkeren

een beetje ernst een halve dag
en een tapijtenweverij
met extra korting per toerist
als stof dat ik omschrijven mag

het bracht mij vast wat wijsheid bij
als ik de bus niet had gemist.



© bert deben
Kuşadasi, hotel Sürmeli, Turkije 12 september 2006.  
Geschreven liggend aan het zwembad, op een moment dat ik op uitstap in Efesi had moeten zijn … ;-)

1ste prijs - 2e Hillegomse poëziewedstrijd, 30 oktober 2011.

Na een aangename en zeer afwisselende cultuurnamiddag in het prachtige gebouw van de Kulturele Raad te Hillegom, mocht ik de 1ste prijs (de wel heel mooie glazen trofee, zie foto) in ontvangst nemen voor de 2de Hillegomse Poëziewedstrijd, voor bovenstaand gedicht. 

Het thema van de wedstrijd was ‘Op Reis’ en onder die naam verscheen ook een bundel met 65 gedichten, uitgekozen uit de 328 inzendingen (waarvan ongeveer 1/3de uit Vlaanderen).  Buiten mijn winnend gedicht werden ook nog 2 andere gedichten van mij hierin opgenomen: ‘Birkenau’ en ‘Amsterdam, op een zaterdag’.

foto met Bennie Sieverink (Hengelo), die samen met Gui Nijs (Tienen) gedeeld 3de werd in deze wedstrijd. 
Michelle Brouwer (Zwolle) behaalde de 2de prijs.

Prijsuitreiking en voordracht kan men bekijken op:

 

vrijdag 28 oktober 2011

Heksenfeest !

















.
Heksenfeest !
 
Donkere wolken, volle maan
De sterren heeft men uitgedaan
En nergens kruipt of vliegt een beest
De boze heksen vieren feest !

Wat muggenlarven, kikkerdril
Een vissenoog, een rattenbil
De ketel kookt maar is niet vol …
‘Eens kijken …’ roept de toverkol
‘Eens kijken wat ik nog niet heb !’
De spinnen beven in hun web
De muizen kruipen in hun hol
De ketel kookt, maar is niet vol …

De heksen dansen rond het vuur
Nog even en ’t is twaalf uur
En middernacht en volle maan
Nog nooit is dat eens goed gegaan …

De aarde beeft en stenen zweven
De bomen komen nu tot leven
En vallen al de auto’s aan
Dus haal die dingen van de baan
Vóór middernacht, vóór middernacht !
En wees maar stil, en slaap maar zacht
Want anders staan de heksen daar
En koken zij jou lekker gaar

‘Eens kijken …’ roept de toverkol
‘De ketel kookt, maar is niet vol …
daar kan nog wel een kindje bij !
Hmmm, dat wordt vast een smulpartij !'


© bert deben
Pieterburen, 14-15 augustus 1994, bij volle maan en middernacht, voor Dana.

.

Piep was mooi en Piep was muis ...

.


Piep
 
Piep was mooi en Piep was muis
en liep hier vrolijk door het huis
hij had hier zo z’n eigen stekje
het was de liefste muis van al
 
maar Piep brak net z’n lieve nekje
omdat hij kaas at van een val.
 
 
© bert deben
Antwerpen, dinsdag 28 september 2010, voor Ruud.
 

 



dinsdag 25 oktober 2011

Poëziemiddag 30 oktober te Hillegom met prijsuitreiking poëziewedstrijd

.


Affiche Poëziemiddag 30 oktober te Hillegom 
met prijsuitreiking 2de Hillegomse Poëziewedstrijd, 
waarvoor ik genomineerd werd.
.

donderdag 20 oktober 2011

Met de tijd gaat het voorbij ... / Avec Le Temps - Léo Ferré


Avec Le Temps – Léo Ferré

Met de tijd

 
Met de tijd,
met de tijd gaat alles voorbij
vergeet men het gezicht en vergeet men de stem
en het hart dat niet meer slaat
wordt het overbodig, om verder te zoeken
en klampt men zich niet langer vast
en zo is het goed …

Met de tijd,
met de tijd gaat het voorbij
degene die men aanbad en die men zocht in de regen
en van wie men vermoedde dat, in slechts een blik
tussen de regels en de woorden door, onder het mom
van een bedekte eed die in de nacht verdween
zoals alles verdwijnt met de tijd …

Met de tijd,
met de tijd gaat het voorbij
zelfs het meest gekoesterde beeld, dat men had van een gelaat
snuffelend in een galerij, tussen de rekken van de dood
op een zaterdagavond, als tederheid
veel meer dan anders nog, ontbreekt …

Met de tijd,
met de tijd gaat het voorbij
degene in wie men geloofde, met een kuch en voor niets
die men lucht gaf en juwelen, degene
voor wie men de ziel voor een stuiver verkocht
voor wie men zich verder sleept
zoals een hond een slee
met de tijd, met de tijd valt het allemaal nog mee …

Met de tijd,
met de tijd gaat het voorbij
en vergeet men de passie
maar ook de stem die zachtjes ooit de woorden zei:
kom niet te laat, vat geen kou …

Met de tijd,
met de tijd gaat het voorbij
wordt men bleek als een versleten paard
ervaart men dat het bloed bevriest, in een toevallig bed
waarin men zich verloren voelt, maar toch ook blij
al voelt men zich bestolen door de jaren

want met de tijd, 

gaat ook het liefhebben voorbij …

 
Léo Ferré / vertaling © bert deben
Antwerpen, maandag 17 oktober 2011, voor Marije Hendrikx


Léo Ferré is een Frans-Monegaskische musicus, componist, dichter en  zanger. Hij werd geboren als Léo Albert Charles Antoine Ferré op 24 augustus 1916 in Monaco en overleed 14 juli 1993, op 77 jarige leeftijd, in Toscane (Italië).  Léo Ferré was als componist, zanger en liedjesschrijver bijzonder productief en heeft meer dan veertig albums op zijn naam staan.  

‘Avec Le Temps’, veruit zijn meest bekende nummer, is één van de meest beklijvende chansons ooit en ook de tekst op zich is prachtig.  Ik zocht via het web naar vertalingen, maar deze waren ofwel van een beroerde kwaliteit (via een vertaalprogramma?) of hadden naar mijn gevoel te weinig rekening gehouden met de poëzie.  Een vertaling maken is natuurlijk nooit makkelijk – zelf probeerde ik me enerzijds zo dicht mogelijk bij de tekst te houden, anderzijds bij het gevoel dat het lied bij mij teweegbrengt.  Na een paar dagen heb ik de vertaalde tekst, na een aantal keer hardop te lezen, nog bijgeschaafd, deze keer vooral rekening houdend met de poëtische klank en leesbaarheid.

Hieronder een YouTube video waarin Léo Ferré zelf het nummer brengt en de originele Franstalige tekst:


 
Avec le temps...

Avec le temps...
Avec le temps, va, tout s'en va
On oublie le visage et l'on oublie la voix
Le coeur, quand ça bat plus, c'est pas la peine d'aller
Chercher plus loin, faut laisser faire et c'est très bien

Avec le temps...

Avec le temps, va, tout s'en va
L'autre qu'on adorait, qu'on cherchait sous la pluie
L'autre qu'on devinait au détour d'un regard
Entre les mots, entre les lignes et sous le fard
D'un serment maquillé qui s'en va faire sa nuit
Avec le temps tout s'évanouit

Avec le temps...

Avec le temps, va, tout s'en va
Même les plus chouettes souvenirs, ça, t'as une de ces gueules
A la gallerie j'farfouille dans les rayons d'la mort
Le samedi soir quand la tendresse s'en va toute seule

Avec le temps...

Avec le temps, va, tout s'en va
L'autre à qui l'on croyait pour un rhume, pour un rien
L'autre à qui l'on donnait du vent et des bijoux
Pour qui l'on eût vendu son âme pour quelques sous
Devant quoi l'on s'traînait comme traînent les chiens
Avec le temps, va, tout va bien

Avec le temps...

Avec le temps, va, tout s'en va
On oublie les passions et l'on oublie les voix
Qui vous disaient tout bas les mots des pauvres gens
Ne rentre pas trop tard, surtout ne prends pas froid

Avec le temps...

Avec le temps, va, tout s'en va
Et l'on se sent blanchi comme un cheval fourbu
Et l'on se sent glacé dans un lit de hasard
Et l'on se sent tout seul peut-être mais peinard
Et l'on se sent floué par les années perdues, alors vraiment
Avec le temps on n'aime plus


Léo Ferré 
(http://www.paroles-musique.com/paroles-Leo_Ferre-Avec_Le_Temps-lyrics,p11129)


en als uitsmijter ook nog een schitterende versie van Dalida!