.
foto: Yellowstone / verzuring - fotograaf: Jlansbergen, voor National Geographic
.
Onafhankelijke Bloggers Associatie Nieuwjaarsgedicht 2014
Tien bloggers schreven
samen een gedicht op tien opeenvolgende dagen, met als Thema: Participatiemaatschappij. Ieder schreef een strofe volgens rijmschema ABABC CDCDE
etc. De laatste regel vormde telkens het begin voor de volgende deelnemer.
Lees hier welke strofen voorafgingen.
Ik had mij
opgegeven om het gedicht af te sluiten, maar misschien dat ik het hele gedicht
wel iets te veel met een Belgische verbazing las en er te ver af sta (al woon
ik deels in Zeeuws Vlaanderen, dat vergeten stukje Nederland ...) om er helemaal
in mee te kunnen gaan ...
Verbazing dus,
omdat ik zelden zoveel frustraties opgestapeld zag – in België kan men er ook
wat van – al is het gelukkig toch een stuk beter geworden sinds de afkalving
van het Vlaams Belang – maar misschien hebben wij dan weer genoeg beter bier om
dat door te spoelen (voor andere liefhebbers is er dan weer chocolade).
Verbazing ook, omdat ik nergens iets positiefs kon lezen in het gedicht over het
voorbije jaar – was het dan echt zo’n oorlogsjaar in Nederland, dacht ik,
strofe per strofe nogmaals herlezend?
Maar bon, de
dichter had gelukkig een treinreis op de planning staan – de muze rijdt dan altijd
graag mee – en in een vlaag van cynisme ontstond tussen Anwerpen en Brussel een
eerste versie, al vond ik de eindregels er zelf misschien een beetje over, toch
plaats ik ze ook hier even als sfeerbeeld van mijn gedachtenkronkels:
men heeft te veel, men had nog meer, men zou
zo denkt de dichter dan, tevreden moeten wezen
want schrappen hoort bij poëzie, maar ik onthou
vooral verzuring hier – Syriërs, moesten zij het lezen
denken: gelukkig is voor Nederland dat rotjaar weer voorbij!
Maar er was ook
nog een trein terug, en daar ontstond een 2de en ook definitieve
versie, meer aansluitend ook op de eindzin die Jan Krosenbrink mij aanreikte in
de estafette:
stuurlui, schroom
niet als één der taken valt op jou
de beste stuurlui staan aan wal en ergeren zich blauw
frustraties en verzuring als ik zo begin te lezen
men heeft te veel, men had nog meer, men zou
zo denkt de ecoloog, tevreden moeten wezen
maar ’t bleef een jaar van de consumptiemaatschappij.
Ik wens alvast iedereen in het nieuwe jaar prachtige momenten toe!
bert
