..
De
visser
Een oude man, hij is geen prater
zit met een vislijn in de hand
en staart vanaf de waterkant
naar spiegelingen in het water
de tijd staat stil en niets
gebeurt
de oude man heeft zich gehuld
in doodse stilte en geduld
tot hij een rimpeling bespeurt
dan staat hij op en komt tot
leven
draait aan de molen van zijn
lijn
want al wat is krijgt nu plots
zin
maar het is niets, het duurt
maar even
hij neemt nieuw aas, gooit
weerom in
zet zich dan neer en laat het
zijn.
© bert deben
Hengstdijk,
maandag 11 april 2016, een
teruggevonden onafgewerkt gedicht dat ik verder afwerkte.
werd gepubliceerd
in ‘Alles in Woordenland’ – Poemtata 2016
.
