De man voor wie het proper is

.

.

Ik heb geduld 

Ik heb geduld, ik ben een wachter 
twee wasjes lang: één wit, één bont 
hygiëne staat hier voor gezond 
en alles geurt naar wasverzachter 

ik zeemde keurig ook de ruiten 
de vloer is proper, alles net 
van op het opgemaakte bed 
staar ik vol afwachting naar buiten 

waar is hij nu, die ik zo mis 
de man voor wie het proper is 
ik scheerde mij, ik ging in bad 
ik vijlde ook mijn nagels bij 

waar zit je dan, vertel het mij 
ik heb het stilaan wel gehad! 


© bert deben 

Antwerpen, zondagavond 17 juni 2001 

.

When Night is Falling

.

Foto uit de film: When Night is Falling                           

.. 

Zoekertje

Zoekertje  

 

Jonge knappe gay boy, slank (62 j., 1.68 m., 95 kg)

onbehaard en blond, zoekt voor vriendschap dito man

(niet ouder dan 35 j.) indien brildrager of niet ernstig 

gelieve zich te onthouden, ook kleurlingen welkom.  

 

Toen drie maand later nog niemand

gereageerd had op de annonce

verweet hij het homomilieu een

totale leegheid en vooral

een enkel maar uit zijn op seks.  

 

© bert deben

Roosendaal, zondag 10 juni 2001, overstap trein Amsterdam - Antwerpen 

 

Ik hou jou in gedachten

 

. 

Jonge besjes

. 

Het regent als ik afscheid neem

ik hou jou in gedachten

twee marktjes en twee dagen samen

de Amsterdamse grachten

 

en waar jij woont en openbaar

als jonge besjes hand in hand

in rubber ook en in elkaar

en zelfs in Broek in Waterland

 

ik zag jou soms en soms ook niet

we praatten, aten, lachten

de zon scheen toen ik afscheid nam

 

ik hou jou in gedachten.

 

 

© bert deben

Amsterdam, zondag 10 juni 2001 – voor Jille.

 

 

 

 

De helft van de tijd

De helft van de tijd lig ik op sterven

ik snijd mijn leed aan tot gedichten

ik scherp ze aan tot ze ontwrichten

en mutileer mij met de scherven

ik toon mijn huid vol diepe kerven

ziehier mijn lijf, het fel bekoorde

ziedaar mijn ziel, een flink gestoorde

en laat dat beeld een plaats verwerven

ik toon jou tekens van gemis

maar etaleer het met een lach

en zeg: kom nader en tast toe

je tast met vingers vol ontzag

en proeft mijn vlees, maar niet echt hoe

het vlees al lang bedorven is.

© bert deben 

Antwerpen, maandag 4 juni 2001 – 2de pinksterdag, voor Jille.  

 .

Nog steeds jouw geur

 

Ik ben nog steeds geheel jouw geur 
ontkleurd tot smaak van zaad 
ik draag mijn driften als gewaad 
waarin ik zacht mezelf verscheur 

tot bloedens toe, tot open wonden 
verkondig ik, dat ik van liefde ben 
terwijl ik niet mezelf herken 
maar zij die ooit te wachten stonden 

hopend op dat ene woord 
ik zie mezelf ook tussen hen 
verbitterd door teveel geloof 

geen enkel doel, maar wel gescoord 
alweer een lijf dat ik verken 
ik spuug mijn zaad tot ik verdoof. 

© bert deben
Antwerpen, donderdag 24 mei 2001,  

voor Stefaan II

Vreemdsoortig doodgewoon

.
Ik ben vreemdsoortig doodgewoon 
overdag ben ik loketbediende 
soms wat naïef, soms helder ziende 
en meestal tastend naar de toon 

ik heb slechts een gemiddeld loon 
waarvan ik iets meer dan een tiende 
aan een kind geef dat beter verdiende 
dan mij als vader – ik woon 

in een huisje in de rij in de stad 
waar niemand niemand kent 
of niemand iemand van dichtbij 

en soms dan trek ik ’s nachts op pad 
en wordt een vreemde man door mij verwend 
en soms, verwent een vreemde man ook mij. 


© bert deben 
Antwerpen, dinsdag 15 mei 2001, 20 jaar na mijn huwelijksdag. 

.

Nijntje op Reis

Nijntje trok op avontuur

Gepakt met lijf en lieve lach

Op weg naar grootstad Amsterdam

Het was daar Koninginnedag

Nijntje had een afspraak daar

Met Dr. Psy, zo tussendoor

Gaf Dr. Psy aan Nijntje lief

Zijn warmte en een luisterend oor

En Nijntje hij vertelde maar

Van vrouw tot man tot allemaal

Van elk wat moois en elk de pijn

Bij elke naam een nieuw verhaal

De Dr. keek, de Dr. zag

In eerste plaats ook Nijntjes lach

En hoe hij toch nog lachen kon

De Dr. zag en overwon

Hij toonde Nijntje Amsterdam

Zijn vrienden en zijn tederheid

En Nijntje vond dit alles mooi

En wilde weer zijn hartje kwijt

Maar Nijntjes hartje was verdeeld

Aan vriendjes en door ’t vrije leven

Hij vond de Dr. lief en zacht

Maar kon hem slechts een stukje geven 

.

De Dr. wijs en vol begrip

En denkend aan het woord ‘misschien’

Drong niet zichzelf aan Nijntje op

Maar zei hem graag terug te zien

En Nijntje knikte knuffelend

En voelde zich geliefd en blij

Maar wist dat ’t leven verder ging

Met weer een nieuwer naampje bij

En Nijntje nam de trein terug

Naar verder gaan in ’t vrije leven

(hij wilde wel zijn hartje kwijt maar

kon niet meer dan scherfjes geven)

Oh gaat het dan zo slecht met Nijn

Dat hij niet meer van één kan zijn

Maar met zijn glimlach opgezet

Bemint in steeds een ander bed ?

Nijntje stelt zich zelf in vraag

En zucht en zegt : “Ik weet het niet

Ik wil alleen de liefde maar

Maar daarbij nooit meer het verdriet!”

En Nijntje concentreerde zich

En zag voor hem nu weer ’t gezicht

Van Dr. Psy, nog warm in zijn herinnering

En Nijntje schreef een nieuw gedicht.

© bert deben

alias ‘Nijntje’, treinrit Amsterdam – Antwerpen

1 mei 2001, voor Jille (alias Dr. Psy)