Paniek op de beurzen

 

De vijand heeft hoofdpijn, voelt zich ongesteld 
paniek op de beurzen, angst in een driedelig pak 
een dag geen oorlog bezorgt de gieren ongemak 
er wordt geraamd, geschat, ernstig uitgeteld 

geen kaviaar, geen champagne, geen geld 
dassen worden losgeknoopt, men tast in een zak
vindt nog net genoeg voor een brood en onderdak
in een achterbuurt, met angst voor zinloos geweld

Zeus wordt aangeroepen, Thor, Mars, elke God
die mannelijk lijkt, laat toch de oorlog herbeginnen
geef de vijand aspirine, laat hem eventueel winnen
maar laat de klanten niet ontsnappen aan hun lot

toen sneeuwde het en bleef ook het eigen leger binnen
de beurzen sloten, men spreekt van een complot.

© bert deben
Antwerpen, Kerstmarkt, december 1999, zittend naast de schaatsbaan. 

Kerstgedicht 2023 + 2024

 

Als de winter komt

Als de winter komt wordt alles bruin
en al wat groen is zal verdwijnen
men schuift voorzichtig de gordijnen
voor de wereld toe, de duistere tuin

biedt nu geen blijheid meer, de kruin
van elke boom is kaal, de pleinen
zijn ontruimd, éénieder nam het zijne
en bemint zorgvuldig zijn fortuin

want morgen kan het oorlog zijn
en wordt het bloed tot ijs bevroren
wie ’t koudste is wordt uitverkoren
en meester van het jachtterrein

wie tot de winter zal behoren
zal later nooit nog zomer zijn.

© bert deben
Antwerpen, 4 juni 1999.

.

40

Met veertig start het echte leven 
en wat geweest is, is voorbij 
dat zet je als ballast opzij 
wat telt is naar de toekomst kijken 

de toekomst, dat is kort omschreven 
wat jij na 40 overhoudt 
perfect een leeftijd welbeschouwd 
om te vergeten en vergeven 

vergeet de foutjes uit jouw jeugd 
en scheldt uzelf uw zonden kwijt 
maar ook die van uw schuldenaren 

herboren wordt je, met de deugd 
van afstand nemen van wat spijt 
en littekens uit jonge jaren. 


© bert deben 
Turnhout, vrijdag 17 december 1999, voor Herman.  
op een kaart voor een 40ste verjaardag. 

 

Bij de tandarts in de wachtzaal

.

.






Bij de tandarts in de wachtzaal

hoor ik de boren snerpend gillen

met veel gerommel en kabaal 

en zie ik mensen bleek verstillen

gebruik van ’t zwaarste materiaal

doet hier zowaar de stoelen trillen

mijn moed zakt onder minimaal

de vrouw naast mij slikt vlug wat pillen

 

minuten lijken hier wel uren

ik zit te draaien en te keren

en kan de angst niet camoufleren

voor wat ik hoor door dunne muren  

dan komt de arts zich excuseren

voor het verbouwen bij de buren. 

 

.

© bert deben

Borgerhout, 15 november 1999, geschreven in de wachtzaal bij de tandarts.

Het gedicht werd later door de tandarts ingekaderd en opgehangen in de wachtzaal.

Foto: juniordentist.com 

 

 

Dichterlijke waardigheid

.

Dichterlijke waardigheid

Iets dwingt mij weer tot een sonnet

de lettergrepen streng geteld

de vorm, dat wordt op prijs gesteld

is iets waar ik dan streng op let

ik volg de regels nauwgezet

de woorden die ik samensmelt

zijn uitgezocht en opgesteld

zoals een goddelijk gebed

ik wil dit slaafs verlangen kwijt

dat mij al tart van het begin

ik schrap en schrijf een nieuwe zin

een stap die meer naar vrede leidt

nu nog een einde en ik win

mijn dichterlijke waardigheid.

© bert deben

Antwerpen, 19 april 1999.

.

Dichter bij 8 Beaufort

.

Dichter bij 8 Beaufort 

De wind blaast onrust door de bomen

en gaat door takken als een zeis

de wolken bulken donkergrijs

er zit een noodweer aan te komen

wie de berichten heeft vernomen

het huilen hoort en het gekrijs

en buiten gaat is niet goed wijs

men vlucht en zoekt een onderkomen

men schuilt in kelders en in nood

en achter banken en gordijnen

hoe meer het onweer bonkt en stoot

hoe verder weg men wil verdwijnen

maar ik vul eerst nog veertien lijnen

want dichters dichten tot de dood.

© bert deben

Turnhout, woensdag 10 november 1999,

terwijl het buiten een beetje waaide. 

foto: Azoren 2012 

 

Duistere plaatsen

.

foto uit film: Mørke Rum        

 

Het Pleintje

HET PLEINTJE 

Op het plein staat iets waarvan men 

vermoedt dat het een kunstwerk is 

men gebruikt het als een pisplaats 

voor de honden, ik verken mijn buurt 

de mensen verwensen misverstanden 

de gewone werkman vindt er tekens 

dat het heden niet rooskleurig is en 

de toekomst niet groen, maar bruin 

of zwart als Afrika of Dewinter 

veel uitzicht biedt het pleintje niet  

 

ooit had het een kloppend hart. 

© bert deben 

Antwerpen, Seefhoek, zondag 24 oktober 1999.