Bij de tandarts in de wachtzaal

.

.






Bij de tandarts in de wachtzaal

hoor ik de boren snerpend gillen

met veel gerommel en kabaal 

en zie ik mensen bleek verstillen

gebruik van ’t zwaarste materiaal

doet hier zowaar de stoelen trillen

mijn moed zakt onder minimaal

de vrouw naast mij slikt vlug wat pillen

 

minuten lijken hier wel uren

ik zit te draaien en te keren

en kan de angst niet camoufleren

voor wat ik hoor door dunne muren  

dan komt de arts zich excuseren

voor het verbouwen bij de buren. 

 

.

© bert deben

Borgerhout, 15 november 1999, geschreven in de wachtzaal bij de tandarts.

Het gedicht werd later door de tandarts ingekaderd en opgehangen in de wachtzaal.

Foto: juniordentist.com 

 

 

Dichterlijke waardigheid

.

Dichterlijke waardigheid

Iets dwingt mij weer tot een sonnet

de lettergrepen streng geteld

de vorm, dat wordt op prijs gesteld

is iets waar ik dan streng op let

ik volg de regels nauwgezet

de woorden die ik samensmelt

zijn uitgezocht en opgesteld

zoals een goddelijk gebed

ik wil dit slaafs verlangen kwijt

dat mij al tart van het begin

ik schrap en schrijf een nieuwe zin

een stap die meer naar vrede leidt

nu nog een einde en ik win

mijn dichterlijke waardigheid.

© bert deben

Antwerpen, 19 april 1999.

.

Dichter bij 8 Beaufort

.

Dichter bij 8 Beaufort 

De wind blaast onrust door de bomen

en gaat door takken als een zeis

de wolken bulken donkergrijs

er zit een noodweer aan te komen

wie de berichten heeft vernomen

het huilen hoort en het gekrijs

en buiten gaat is niet goed wijs

men vlucht en zoekt een onderkomen

men schuilt in kelders en in nood

en achter banken en gordijnen

hoe meer het onweer bonkt en stoot

hoe verder weg men wil verdwijnen

maar ik vul eerst nog veertien lijnen

want dichters dichten tot de dood.

© bert deben

Turnhout, woensdag 10 november 1999,

terwijl het buiten een beetje waaide. 

foto: Azoren 2012 

 

Duistere plaatsen

.

foto uit film: Mørke Rum        

 

Het Pleintje

HET PLEINTJE 

Op het plein staat iets waarvan men 

vermoedt dat het een kunstwerk is 

men gebruikt het als een pisplaats 

voor de honden, ik verken mijn buurt 

de mensen verwensen misverstanden 

de gewone werkman vindt er tekens 

dat het heden niet rooskleurig is en 

de toekomst niet groen, maar bruin 

of zwart als Afrika of Dewinter 

veel uitzicht biedt het pleintje niet  

 

ooit had het een kloppend hart. 

© bert deben 

Antwerpen, Seefhoek, zondag 24 oktober 1999.

 

Alles rijmde op verleden tijd

.

                        19 september 1999, voor Mieke, n.a.v. haar outing.

Ik voel in mij september weer

.

Ik voel in mij september weer
hoe dagen korten en de zomer
mat aan mij het leven lomer
toont en geurt naar ommekeer 

 

de zon is nu de zon niet meer
maar schijnt nog slechts een onderkomen
vale kleur – zoals de bomen
legt zij zich bij minder neer 

 

de dichter klemt zich aan zijn pen
en haalt het woordje ‘herfst’ van stal
hij schrijft van schoonheid in verval
want net als ik in mij herken 

 

dat ik zoals seizoenen ben
besef ik wat er komen zal. 

 

 

© bert deben
Antwerpen, 28 aug. 1999

 

http://bertdeben.blogspot.com/2014/09/ik-voel-in-mij-september-weer.html 

 

 

Dood zo dartel doodt mijn dood 

mijn duizend malen uitgemolken 

donkere zwarte dode wolken 

opgehoopt en uitvergroot 

mijn dood mijn trouwe bondgenoot 

vol duisternis en draaiend kolken 

woedend dichtend haat vertolken 

stoot mij uit mijn moeders schoot 

moederschoot van helse doornhaag 

bloedend veld van overgeven 

vlees door prikkeldraad omgeven 

wurg mij teder wurg mij traag 

moeder gaf mij ooit het leven, graag 

had ik het haar teruggegeven. 

© bert deben 

Antwerpen, 23 augustus 1999.